Piszczek – ofiara rewolucji Thomasa Tuchela

30-latek do końca sezonu 2012/2013 prezentował równą formę. Jego osoba była gwarancją jakości. Jako prawy obrońca grał bardzo ofensywnie. Nie bał się gry do przodu, co klasyfikowało go jako idealny przykład nowoczesnego, europejskiego bocznego defensora. Z jego dośrodkowań często korzystali ofensywni piłkarze BVB, w tym Robert Lewandowski. Cała Europa zachwycała się jego współpracą z rodakami, a w szczególności na jednym skrzydle z Błaszczykowskim. Wielkie trio Polaków z Dortmundu. To brzmiało dumnie, ale później przyszedł okres kontuzji. Pikowanie zaczęło się od pamiętnego finału Ligi Mistrzów. Piszczek zmagał się z urazem uda już od zimy, ale był potrzebny Borussii walczącej na trzech frontach. W maju poinformowano, że czołowy obrońca Bundesligi podda się operacji wkrótce po finale Champions League, w którym klub z Dortmundu uległ Bayernowi Monachium 1:2. To był błąd, bo od tamtego czasu regularnie pojawiają się kolejne urazy. Powinien przejść na rehabilitację wcześniej, nawet kosztem występu w ostatnim meczu najbardziej prestiżowych rozgrywek świata. Kto jednak o zdrowych zmysłach przypuszczałby wtedy, że jeden z najlepszych prawych obrońców na Starym Kontynencie nagle zacznie grać o klasę gorzej?

Dziś ze starego Piszczka pozostała już tylko sylwetka. Reszta gdzieś uleciała. Za czasów Thomasa Tuchela widać to dobitnie. Nie dostaje wielu szans na pokazanie swoich walorów, a kiedy już ma szansę, obrońcy kręcą nim, jak chcą. Gra bardzo bojaźliwie i ma ogromne problemy z powstrzymywaniem rywali, co wcześniej mu się raczej nie zdarzało. Może trzeba zmienić mu pozycję? Nic z tych rzeczy. Młody szkoleniowiec ustawił swojego podopiecznego na pozycji lewego defensora w spotkaniu z Bayernem. Liczył na jego doświadczenie, boiskowy spryt i szybkość. Przeliczył się. Dynamiczni atakujący mistrza Niemiec bawili się z nim, jak chcieli. Polak należał do najsłabszych na boisku. Do tego miał udział przy przynajmniej dwóch straconych bramkach. Co najgorsze, odmieniona ekipa z Północnej Westfalii radzi sobie wybornie. Nie ma teraz w Niemczech lepszej drużyny niż ona. W ostatniej kolejce Bundesligi drużyna Tuchela rozgromiła u siebie FC Augsburg 5:1. Bohaterem meczu został Pierre-Emerick Aubameyang, który strzelił hat-tricka. Niestety, po raz kolejny całe spotkanie na ławce rezerwowych przesiedział Łukasz Piszczek. Reprezentant Polski na razie przegrywa rywalizację z Matthiasem Ginterem, który jest w znakomitej formie, a w meczu z FC Augsburg był jednym z lepszym zawodników. Reprezentant Niemiec odnalazł swoją pozycję na boisku. Rok temu zupełnie nie radził sobie jako stoper, na której to pozycji notorycznie popełniał błędy. Przesunięto go więc bardziej do linii, na której jest mniejsza odpowiedzialność, ale potrzeba lepszego wyszkolenia technicznego. Ginter je posiada. Może gorzej operuje futbolówką niż Piszczek, ale sprawia wrażenie pewniejszego. No właśnie, pewność siebie – to chyba teraz największa bolączka reprezentanta Polski.

Na boisku zawodnik z Czechowic-Dziedzic zatracił długo cechujące go cwaniactwo. Coraz częściej przegrywa starcia indywidualne. Nie przypomina siebie. Bundesliga na takim poziomie trochę zaczęła go przerastać, choć oczywiście papiery na granie ma wyborne. Zdarzają mu się również dobre występy. Długo szukać nie trzeba. Na ostatnim zgrupowaniu kadry widzieliśmy Piszczka zupełnie innego. Zdecydowanego, silnego, szybkiego, podejmującego same dobre decyzje. W meczu ze Szkocją był prawdopodobnie, po Lewandowskim, najlepszy na boisku. Dał przykład innym, jak trzeba grać. Wziął odpowiedzialność za wynik na siebie. Właśnie takiego piłkarza każdy polski kibic chce widzieć. Szkoda, że to tylko dwa (z Irlandią też prezentował się nieźle) mecze z tego sezonu. Reszta niestety to występy znacznie poniżej normalnego poziomu.

30-latek stoi w rozkroku. W Dortmundzie czuje się komfortowo. – Cały czas mocno pracuję na treningach. Jestem do dyspozycji szkoleniowca, który jednak stawia na Matthiasa Gintera. W kadrze jest ponad 20 zawodników, którzy są głodni gry i tak jak ja walczą o miejsce w pierwszej jedenastce. Niestety, nadeszła taka chwila w karierze. To dla mnie nowość w Dortmundzie – mówi trochę zdziwiony, a trochę rozgoryczony nową sytuacją w klubie. Trudno się jednak dziwić Tuchelowi, że wybrał Gintera. Nawet gdyby obaj zawodnicy byli w takiej samej formie (tak niestety nie jest), niemiecki trener zawsze postawi na swojego rodaka, który jest do tego dużo młodszy i bardziej perspektywiczny niż na niegdyś wybitnego, ale już trochę podstarzałego obcokrajowca. Takie są realia i funkcjonują one wszędzie. To nie polska ekstraklasa, w której ściąga się zagranicznych przeciętniaków, których akcje od razu stoją wyżej niż te młodych Polaków. Piszczek oczywiście wciąż prezentuje dany, całkiem niezły poziom. Prawdopodobnie trzy czwarte ligi z pocałowaniem ręki przyjęłoby jego usługi. Ambicje ma jednak chyba większe. Żeby je realizować, musi choć w pewnym stopniu nawiązać do formy sprzed kilku lat. Stać go na to.