Państwo środków – ziemia obiecana dla piłkarskich najemników

Założenia i efekty planu Partii

Piłka nożna jest fundamentem wieloletniej strategii Państwa Środka. Spisany 50-punktowy plan stanowi zarzewie futbolowej rewolucji w Chinach. W perspektywie dekady zakłada wyszkolenie 260 mln dzieci i otworzenie 50 tys. akademii piłkarskich. Futbol, który stał się przedmiotem obowiązkowym w szkole, ma być nieodłącznym elementem życia każdego Chińczyka. Azjaci dają sobie czas do 2050 roku, końcowym efektem ma być organizacja mistrzostw świata i osiągnięcie końcowego sukcesu. Ten cel ma zagwarantować potencjał 50 milionów zarejestrowanych piłkarzy dysponujących 20 tysiącami ośrodków piłkarskich oraz 70 tysiącami pełnowymiarowych boisk.

Poza elementami pracy od podstaw, budowy od dołu struktur chińskiej piłki oraz światem wielkiego pieniądza opisanym wyżej ważną rolę w budowie futbolowej potęgi zaczynają odgrywać lokalni przedsiębiorcy. Chcąc przypodobać się władzy, mając jej wsparcie, tworzą w terenie sieć powiązań, dzięki którym stopniowo transferują europejskie dokonania do Azji. Parafrazując słowa Juergena Kloppa nt. polityki Bayernu Monachium – „Obserwują, co inni robią dobrze i później to kopiują, ale z innymi ludźmi i z większą ilością pieniędzy”.

Reprezentacja radzi sobie bardzo kiepsko, w swojej grupie eliminacyjnej do mistrzostw świata zajmuje ostatnie miejsce, m.in. za owładniętą działaniami wojennymi Syrią czy Uzbekistanem.

Obecnie o namacalne efekty strategii Państwa Środka jest trudno. Na niwie klubowej Guangzhou Evergrande wygrywa Azjatycką Ligę Mistrzów, także inne chińskie kluby osiągają dobre wyniki. Z kolei reprezentacja radzi sobie bardzo kiepsko, w swojej grupie eliminacyjnej do mistrzostw świata zajmuje ostatnie miejsce, m.in. za owładniętą działaniami wojennymi Syrią czy Uzbekistanem. Jako plus należy z pewnością zapisać wzrost średniej frekwencji na stadionach. Kontrakty telewizyjne przynoszą klubom bardzo duże zyski, sama zresztą liga cieszy się coraz większym zainteresowaniem zagranicznych telewizji, w ostatnim czasie prawa do transmisji Super Ligi zakupił Polsat.

Powodzenie planu Xi Jinpinga uzależnione jest od efektów dalszego rozwoju i transformacji chińskiej gospodarki. Międzynarodowy Fundusz Walutowy prognozuje, że wzrost gospodarczy Chin do 2020 roku spadnie poniżej poziomu 6%, co może w znacznym stopniu zastopować plan rozwoju futbolu.

Przykręcenie kurka możnowładcom

Jak się jednak okazuje, strategia państwa i działania prywatnych inwestorów rozjechały się za bardzo od siebie. Ekspansja kapitału na transfery i kontrakty dla obcokrajowców nie spodobała się władzom Chińskiej Republiki Ludowej. W nocie wystosowanej przez Chińską Generalną Administrację Sportu – organizacja rządowa nadzorująca rozgrywki sportowe w kraju – zapowiedziano duże zmiany w funkcjonowaniu futbolu. Ogłoszono wszem i wobec, że należy ograniczyć wydawanie wielkich sum na zagranicznych piłkarzy i zastopować, jak to określono, „palenie pieniędzy”.

– Kontrakty dla obcokrajowców są zbyt duże, nie przywiązujemy uwagi do szkolenia młodzieży. Kładziemy nacisk na szybkie sukcesy, a zaniedbujemy rozwój długoterminowy – zakomunikował urzędnik tamtejszego ministerstwa cytowany przez agencję Reuters.

– Zwiększymy kontrolę i nadzór nad finansami klubów, będziemy kontrolować ich wydatki na graczy pierwszej drużyny. Uregulujemy i ograniczymy tym samym kosztowne transfery i wprowadzimy odpowiednie ograniczenia na pensje dla piłkarzy – zapowiedział.

– Naszym celem musi być przede wszystkim budowanie klubów, które będą mogły przetrwać sto lat. Te niewypłacalne będą natomiast usuwane z ligi – stwierdził.

42-milonową pensję Carlosa Teveza cały czas można przeliczać w Państwie Środka na miski ryżu.

Trudno odmówić racjonalności temu otrzeźwieniu chińskich władz. Poziom przepłacania emerytowanych gwiazd futbolu czy graczy drugiego sortu poraża. Rozwarstwienie chińskiego społeczeństwa jest bardzo duże, w dalszym ciągu na próżno można szukać klasy średniej w tym państwie. 42-milonową pensję Carlosa Teveza cały czas można przeliczać w Państwie Środka na miski ryżu.