Ostatni bastion sprawiedliwości

W tym sezonie „Lwy” mają się nieco gorzej. Sezon rozpoczęły od dwumeczu kwalifikacyjnego z SSC Napoli. Po remisie 1:1 i wygranej 3:1 Athletic awansował do Champions Leauge. Na krajowych podwórkach nie było już jednak tak różowo. Inauguracja sezonu to porażka z Malagą. W drugiej kolejce przyszła kolej na pierwsze zwycięstwo w tym sezonie. Przeciwnikiem była drużyna Levante. Mecz zakończył się wynikiem 3:0, jednak kolejne tygodnie były dla kibiców „Los Leones” bardzo trudne. Sześć meczów bez wygranej, z czego aż cztery przegrane. Athleticowi zajrzało w oczy widmo pierwszego historycznego spadku. Jak się okazało, 18. miejsce w tabeli zmobilizowało walecznych Basków, bo w kolejnych sześciu spotkaniach ani razu nie zeszli z boiska pokonani. Historia jednak kołem się toczy. Athletic wydostał się ze strefy spadkowej i po raz kolejny zaliczył serię sześciu spotkań bez zwycięstwa. Na półmetku sezonu „Los Rojiblancos” zajmowali 13. miejsce w tabeli. Druga część sezonu jest dla Basków zdecydowanie lepsza. Tylko trzy porażki i awans na siódme miejsce w tabeli. Do zajmującego szóste miejsce Villarrealu Athletic traci w tym momencie sześć punktów. (Swoją drogą, przedziwne, jak ta liczba prześladuje w tym sezonie graczy z San Mames). Jeśli weźmiemy pod uwagę aktualną dyspozycję obu drużyn, „Lwy” mają jeszcze szansę dogonić „Żółtą Łódź Podwodną”. Dlaczego to takie ważne? Szóste miejsce jest ostatnim gwarantującym grę w europejskich pucharach. Jeśli Athleticowi uda się odrobić kilka punktów, to kluczowa może się okazać ostatnia kolejka, w której „Los Leones” zmierzą się z Villarrealem. Oczywiście zdobycie Pucharu Króla również otworzy podopiecznym Ernetso Valverde drogę do Europy. Jednak patrząc na Barcelonę, mało prawdopodobne wydaje się, by ktoś był w stanie ją zatrzymać.

W Lidze Mistrzów Baskowie trafili do grupy H, w której musieli się zmierzyć z Szachtarem Donieck, BATE Borysów i FC Porto. Trzy porażki, dwie wygrane i jeden remis dały „Los Rojblancos” siedem punktów i trzecie miejsce w tabeli swojej grupy. Oznaczało to, że na wiosnę przyjdzie im grać w Lidze Europy. W 1/16 finału los skrzyżował piłkarzy Ernesto Valverde z FC Torino. Niestety po emocjonującym dwumeczu europejska przygoda Athleticu w sezonie 2014/2015 zakończyła się.

Najlepszym strzelcem Athleticu w tym sezonie jest Artiz Aduriz. Ten doświadczony napastnik strzelił w tym sezonie 23 gole w 44 meczach. W każdej lidze byłby on uważany za jednego z najlepszych napastników. Hiszpania jednak rządzi się swoimi prawami, a raczej rządzą nią Messi i Cristiano. Nie zmienia to jednak faktu, że Aduriz jest „Lwom” niezbędny. Blisko połowa goli, które zdobył klub z Bilbao w lidze, została strzelona przez tego napastnika. 15 goli Aduriza na 34 całej drużyny. Zachowując proporcję, śmiało można powiedzieć, że w Bilbao zależy od niego równie dużo co od Ronaldo i Messiego w Madrycie i Barcelonie. Kolejnym ważnym ogniwem drużyny Ernesto Valverde jest bramkarz – Gorka Iraizoz. Aż 12 razy w tym sezonie Hiszpan zachował czyste konto. Takim samym wynikiem może się w tej chwili pochwalić chociażby Iker Casillas. Athletic Bilbao to nie tylko doświadczeni gracze. Spośród młodych zawodników trzeba wyróżnić Aymerica Laporte. Francuz baskijskiego pochodzenia mimo młodego wieku (22 lata) w barwach „Lwów” rozegrał już 108 spotkań. Laporte jest drugim najczęściej wykorzystywanym przez Valverde graczem. Francuz spędził w tym sezonie na boisku już blisko 4000 minut.

Miasteczko sportowe z obiektami treningowymi Athleticu powstało w Lezamie w 1971 roku. Lezama to także nazwa szkółki piłkarskiej, w której „Los Rojiblancos” szlifują swoje talenty. Jest to jedna z najlepszych szkółek piłkarskich w Hiszpanii. Każda drużyna Athleticu, nawet ta najmłodsza, ma do dyspozycji cały sztab szkoleniowy. Trenera, asystenta, lekarza, masażystów czy trenera od przygotowania fizycznego. W Lezamie kładą nacisk nie tylko na kwestie sportowe. Znajduje się tam również szkoła, w której uczą się młodzi piłkarze „Lwów”. Bardzo ważne jest również budowanie tożsamości narodowej młodych Basków.

Athletic Blibao przeczy wszystkiemu, co ciśnie się na usta, gdy patrzymy na dzisiejszy futbol. Piłkarze „Los Leones” na każde spotkanie mogą wchodzić z podniesionymi głowami. Zawodnicy tej drużyny są częścią czegoś wyjątkowego i niepowtarzalnego. I mimo wszystkich przeciwności i nierównych szans wciąż dzielnie walczą. Walczą, bo wierzą w ideę, która czyni ten klub tak wyjątkowym.