Hiszpania
Lewy wahadłowy, który z napastnika zamienił się w bocznego obrońcę i w marcu 2026 roku wszedł z ławki w derbach Sewilli i odmienił mecz.
Joaquín Martínez Gauna, znany jako Oso, urodził się 9 lipca 2003 roku w Torrevieja w prowincji Alicante. Jego rodzice pochodzą z Argentyny, z Santa Fe, więc ma podwójne obywatelstwo, hiszpańskie i argentyńskie. Pierwszym trenerem był jego ojciec w klubie Algorfa. Później grał w Kelme CF z Elche i w Realu Murcia, a w 2018 roku trafił do akademii Málaga CF. W juniorach Málagi grał jako napastnik i skrzydłowy i strzelił 16 goli.
W 2022 roku, jeszcze w wieku juniora, przeszedł z Málagi do Sevilla FC i trafił do rezerw, Sevilla Atlético. Skauci Sevilli zobaczyli go w meczu juniorów Málagi z ich rówieśnikami, a porozumienie zamknięto pod Antequerą. Zaraz po przyjściu doznał poważnej kontuzji tylnej części uda. W rezerwach trener Antonio Hidalgo cofnął go z ataku na lewą stronę, a po jego odejściu Jesús Galván, który prowadził go od października 2023 roku, zostawił go jako bocznego obrońcę. W sezonie 2024/2025 zerwał mięsień czworogłowy lewego uda, co według Galvána było dla niego trudnym okresem.
Debiutował w pierwszej drużynie 6 grudnia 2023 roku, wchodząc w ostatniej minucie meczu Pucharu Króla z Atlético Astorga za trenera Diego Alonso. W lutym 2024 roku klub przedłużył jego umowę do czerwca 2027 roku. Przez następne dwa lata nie zagrał w pierwszej drużynie w oficjalnym meczu. Szansę dostał dopiero w sezonie 2025/2026 za trenera Matíasa Almeydy. Latem 2025 roku Almeyda wystawił go przed Adrią Pedrosą w sparingach, w tym w meczu z Schalke, w którym Oso asystował. Pedrosa został wypożyczony do Elche.
Jesienią 2025 roku zagrał od początku w pierwszych rundach Pucharu Króla z Toledo i Extremadurą. W lidze zadebiutował 7 grudnia 2025 roku w Walencji: wyszedł w pierwszym składzie za kontuzjowanych obrońców, a po jego strzale, który Cristhian Tárrega skierował do własnej bramki, Sevilla prowadziła, ale straciła gola w 95. minucie i zremisowała z Valencią CF 1:1. Po meczu mówił: „To dzień, o którym marzyłem przez całe życie”.
1 marca 2026 roku w derbach z Realem Betis (2:2 na stadionie La Cartuja) wszedł po przerwie przy 0:2, razem z Chiderą Ejuke ożywił lewą stronę Sevilli i asystował przy golu Alexisa Sáncheza na 2:1. W końcówce wywalczył też rzut wolny, po którym padł gol na 2:2. W pojedynkach wygrywał z Antonym, a trener Javi Martínez, który zastępował zawieszonego Almeydę, mówił, że Oso i Ejuke pozwolili drużynie zrobić rywalom więcej szkody.
30 marca 2026 roku selekcjoner Argentyny Lionel Scaloni powiedział, że Oso „kwalifikuje się do reprezentacji”, że jego sztab widział go w kilku meczach, w tym w derbach z Betisem, i że jest na liście zawodników, których obserwują. W czerwcu 2026 roku Oso mówił, że zawsze chciał grać dla Argentyny z powodu swoich korzeni, ale jest też wdzięczny Hiszpanii.
30 sierpnia 2026 roku Sevilla FC i RC Strasbourg ogłosiły transfer, a Oso podpisał kontrakt do 2031 roku.
Jest lewonożny i grał jako skrzydłowy, wahadłowy i boczny obrońca. Galván, który prowadził go w Sevilla Atlético, opisywał go jako dynamicznego, silnego fizycznie zawodnika, który tchnie energię i potrafi strzelać gole, bo większość życia grał w ataku. Powiedział też, że to nowoczesny boczny obrońca, jakich jest niewielu. Wyróżniają go wybuchowość, umiejętność powtarzania wysiłku w górę i w dół lewej strony oraz dokładne uderzenie lewą nogą. Dobrze wykonuje stałe fragmenty gry, a takiego uderzenia z rzutów rożnych i wolnych nie miał nikt z pierwszej drużyny Sevilli.
0
0
6,7
Minuty w sezonie
540′6 z 8 meczów
3:0
RC Strasbourg905,73:0RC Strasbourg5,71:3
Paris Saint-Germain906,71:3PSG6,7
2:1RC Strasbourg906,72:1RC Strasbourg6,7
2:1RC Strasbourg906,72:1RC Strasbourg6,71:1
AS Monaco906,91:1AS Monaco6,9
2:6RC Strasbourg907,22:6RC Strasbourg7,2
