O nich będzie głośno: Welliton

Już rok wcześniej pozyskaniem Brazylijczyka zainteresowani byli szefowie Dynama Moskwa, Dynama Kijów i Lokomotiwu Moskwa. Ten ostatni klub zaoferował Goias osiem milionów euro, by niedługo później wycofać się z tej oferty i zakupić Nigeryjczyka Petera Odemwingie. Latem 2007 roku Welliton znalazł się na celowniku francuskiego Saint-Etienne i Spartaka Moskwa. Szefowie jego klubu przyjęli ofertę „Miaso”, opiewającą na sześć milionów euro. Południowoamerykański snajper podpisał z moskiewskim klubem pięcioletni kontrakt, gwarantujący mu zarobki na poziomie 600 tysięcy euro rocznie. Porównywany do Romario zawodnik powiedział na konferencji prasowej. „Ten tydzień był dla mnie szalony. Najpierw dałem mojej ukochanej drużynie trzy punkty w lidze brazylijskiej, kilka dni później moja żona urodziła mi synka, a teraz przeniosłem się do Europy, do wielkiego klubu, jakim jest Spartak Moskwa.” Brazylijczykiem szybko zaopiekowało się dwóch jego rodaków, grających wówczas w zespole z Łużnik: Mozart i Antonio Geder. Z pewnością uczulili swojego młodszego kolegę na zagrożenia, z jakimi może się zetknąć w Rosji, także ze strony sympatyków swojego klubu. 5 sierpnia 2007 roku Welliton rozpoczął nowy rozdział w swojej karierze piłkarskiej.

Ówczesny szkoleniowiec Spartaka, Stanisław Czerczesow, zdecydował się postawić na nowego zawodnika „Miaso” w spotkaniu 19. kolejki przeciwko Tomowi Tomsk. Welliton zagrał ostatni kwadrans i nie strzelił bramki. Tydzień później doszło do prawdziwego skandalu. Wychodzącego na rozgrzewkę przed meczem z Kryljami Sowietow w Samarze Brazylijczyka, powitał transparent o treści : „Numer 11 należy do Tichonowa (legendarny napastnik występujący w stołecznym zespole przez osiem lat – M.S.) – małpa won do domu”. Dopiero interwencja milicji spowodowała usunięcie baneru okalającego sektor gości. W specjalnym oświadczeniu włodarze i szefowie klubu kibica Spartaka jednogłośnie potępili ten haniebny wyczyn grupy fanów zespołu z Moskwy. Welliton nie przejął się tym, co spotkało go ze strony sympatyków własnej drużyny. W swoim czwartym ligowym występie na rosyjskich boiskach gracz z Ameryki Południowej zdobył pierwszego gola. „Czerwono-biali” przegrali jednak w Kazaniu z miejscowym Rubinem 1:3. Do końca sezonu Latynos cieszył się zaufaniem trenera Czerczesowa, który wystawiał go w każdym spotkaniu w wyjściowym składzie. Piłkarz odwdzięczył się strzeleniem trzech bramek. Ósmego listopada snajper zadebiutował w europejskich pucharach, a Spartak pokonał na własnym boisku Bayer Leverkusen 2:1 w rozgrywkach Pucharu UEFA.

Kolejny sezon rosyjskiej Premier Ligi zaczął się dla Wellitona wspaniale. Stanisław Czerczesow zdecydował się na ustawienie z dwójką napastników, a Brazylijczyk znakomicie rozumiał się ze swoim kolegą z linii ataku, Romanem Pawliuczenką. W pierwszych dziewięciu kolejkach latynoski napastnik aż sześciokrotnie cieszył się ze zdobycia bramki, aż nadeszła feralna 10. seria spotkań. Piłkarz z Ameryki Południowej pojechał ze swoim klubem na mecz do Samary, w której tak okrutnie został potraktowany kilka miesięcy wcześniej przez „kibiców” Spartaka. Welliton opuścił plac gry w 81. minucie z powodu kontuzji ścięgna Achillesa. Nikt w sztabie medycznym „Miaso” nie przypuszczał wówczas, że as stołecznego klubu będzie musiał pauzować aż siedem miesięcy. Brazylijczyk trafił dwukrotnie pod nóż i musiał spisać resztę rozgrywek na straty. W międzyczasie zwolniony z pracy w Spartaku został Stanisław Czerczesow, którego zastąpił były znakomity piłkarz, Michael Laudrup, a do Tottenhamu Londyn sprzedano Romana Pawliuczenkę. Na początku 2009 roku kolegami klubowymi Wellitona zostało dwóch rodaków snajpera dziewięciokrotnego mistrza Rosji, Rafael Carioca i Alex. Grający od ponad roku w Europie wschodniej zawodnik pomógł w szybkiej aklimatyzacji dwóm „Canarinhos”.

Pod wodzą duńskiego szkoleniowca Welliton zdążył rozegrać tylko pięć spotkań, w których raz trafił do siatki. Po kompromitującej porażce z Dynamem Moskwa w krajowym pucharze fotel trenera w Spartaku objął Walery Karpin. Pod wodzą byłego znakomitego piłkarza Celty Vigo przybysz z Ameryki Południowej zmienił się w maszynkę do strzelania goli. W rundzie wiosennej sezonu 2009 Brazylijczyk pokonywał bramkarzy Tereka Grozny, Rubina Kazań, Saturna Ramienskoje i Amkara Perm (dwóch ostatnich klubów dwukrotnie). Po krótkiej przerwie w rozgrywkach były piłkarz Goias spisywał się jeszcze lepiej, o czym świadczą bramka w spotkaniu z Rostowem, dwa gole przeciwko Kubaniowi Krasnodar i Terekowi Grozny oraz hat-trick ustrzelony w konfrontacji ze Spartakiem Nalczyk. Na dzień dzisiejszy (26.09) Welliton ma na koncie 43 występy w Premier Lidze i 25 goli w najwyższej klasie rozgrywkowej Rosji.

Co jest mankamentem Wellitona? Z pewnością zbyt ostra gra. W bieżącym sezonie Brazylijczyk został ukarany żółtą kartką aż osiem razy. Do tego w derbach z Dynamem jego ostry atak na bramkarza rywali, Władimira Gabułowa, zakończył się hospitalizacją pięciokrotnego reprezentanta Rosji. Napastnik Spartaka Moskwa przeprosił poszkodowanego za swoje zachowanie, a komisja ligi nie zdecydowała się na zdyskwalifikowanie snajpera.

Przyszłość rysuje się przed Wellitonem w bardzo jasnych barwach. Spartak Moskwa ma spore szanse na końcowy triumf w Premier Lidze, a sam zawodnik będzie do końca walczył z napastnikami Rubina Kazań: Aleksandrem Bucharowem i Alejandro Dominguezem o koronę króla strzelców. Niewykluczone, że w przyszłym roku Brazylijczyk wzmocni któryś z wielkich zespołów ligi włoskiej lub hiszpańskiej. Póki co Walerij Karpin powtarza, że jego as nie jest na sprzedaż, jednak czas pokaże, czy „Miaso”, w przypadku wpłynięcia do klubu atrakcyjnej oferty, nie pozbędą się gracza z Ameryki Południowej. Welliton podkreślał w wywiadach prasowych, że jego marzeniem jest gra w reprezentacji „Canarinhos”, jednak do tego jak na razie daleka droga. Na razie gracz Spartaka Moskwa musi jeszcze wiele pracować, aby zasłużyć w pełni na przydomek, który nadali mu dziennikarze sportowi z Kraju Kawy – „Nowego Romario”.