
Skrzydłowy urodzony w Holandii, reprezentant Maroka na mundialu 2018, mistrz Turcji, Arabii Saudyjskiej i Grecji.
Urodził się 31 marca 1987 roku w Naarden w Holandii. Szkolił się w akademii Ajaksu Amsterdam, ale w wieku 13 lat klub się z nim rozstał. Miał wtedy problemy z rozwojem fizycznym i rzadko grał. Przez kolejne lata występował w amatorskim SV Huizen, aż zauważył go drugoligowy Omniworld z Almere.
W sezonie 2006/2007 w Omniworld strzelił 14 goli i zanotował 14 asyst w 36 meczach. Latem 2007 roku, jako 20-latek, podpisał trzyletni kontrakt z VVV-Venlo, świeżym beniaminkiem Eredivisie. 4 marca 2008 roku PSV Eindhoven ogłosiło jego transfer z VVV, od lata, na czteroletni kontrakt. Amrabat mówił wtedy, że dwa sezony wcześniej grał jeszcze w Omniworld, a o PSV nie musiał długo myśleć, choć VVV porozumiało się już w jego sprawie także z SC Heerenveen. W barwach PSV zagrał w Lidze Mistrzów, także na Anfield przeciwko Liverpoolowi. Po latach mówił, że w dwa lata przeszedł od amatorskiej piłki do Ligi Mistrzów.
W styczniu 2011 roku przeniósł się do tureckiego Kayserisporu. Latem 2012 roku Galatasaray podpisał z nim pięcioletni kontrakt. W szatni miał tam między innymi Didiera Drogbę i Wesleya Sneijdera. Wygrał z Galatasaray mistrzostwo Turcji i dwa Superpuchary, ale po półtora roku został wypożyczony do Málagi. Zadebiutował w niej 1 lutego 2014 roku w meczu z Sevillą i w tamtym sezonie zdobył dwa gole oraz zanotował pięć asyst. Został w Andaluzji na kolejny sezon, a klub wykupił go na stałe.
18 stycznia 2016 roku przeszedł do Watfordu, z którym podpisał kontrakt na trzy i pół roku. Zadebiutował pięć dni później, grając ostatnie dwie minuty wygranego 2:1 meczu z Newcastle United. U Quique Sáncheza Floresa głównie wchodził z ławki, a w kolejnym sezonie Walter Mazzarri uczynił z niego regularnego wahadłowego. Marco Silva wystawił go w pierwszych czterech meczach sezonu 2017/2018, a 1 września 2017 roku Amrabat został wypożyczony do Leganés. Pomógł drużynie utrzymać się w LaLidze na 17. miejscu.
W lipcu 2018 roku, po mundialu, podpisał trzyletni kontrakt z saudyjskim Al-Nassr. W sezonie 2018/2019 klub zdobył mistrzostwo kraju, a Amrabat miał dziewięć asyst, tyle samo co Abderrazak Hamdallah, najwięcej w lidze.
W sierpniu 2021 roku został piłkarzem AEK Ateny, z którym podpisał dwuletni kontrakt. W sezonie 2022/2023 był regularnie w składzie AEK i strzelił siedem goli w lidze. 14 maja 2023 roku AEK wygrało 4:0 z Volosem w ostatniej kolejce i zdobyło 13. mistrzostwo Grecji. Dziesięć dni później Amrabat wszedł w 62. minucie wygranego 2:0 finału Pucharu Grecji z PAOK-iem. W styczniu 2025 roku AEK i Amrabat rozwiązali kontrakt za porozumieniem stron.
17 stycznia 2025 roku podpisał z Hull City umowę do końca sezonu. 24 maja 2025 roku dołączył do marokańskiego Wydadu Casablanca przed Klubowymi Mistrzostwami Świata. Po sezonie 2025/2026 klub nie przedłużył jego kontraktu. We wrześniu 2026 roku, po dwóch tygodniach treningów, związał się z FC Utrecht na zasadzie amatorskiej. Do klubu pomógł mu trafić młodszy brat Sofyan, który przeszedł tam przez całą akademię. Wrócił w ten sposób do Eredivisie, w której ostatni raz grał w sezonie 2010/2011 w PSV.
Może grać na obu skrzydłach. Gdy przechodził do Watfordu, opisywano go jako piłkarza dryblującego prosto na obrońców i sprawiającego im kłopoty. Nie unikał też pracy w obronie ani wejść w pojedynki. Walter Mazzarri używał go jako wahadłowego, a w Utrechcie ceniono jego doświadczenie i to, że potrafi grać na kilku pozycjach.
W młodości grał w reprezentacjach Holandii. W 2009 roku uczestniczył też w krótkim zgrupowaniu pierwszej reprezentacji Holandii. W październiku 2009 roku, po rozmowie z selekcjonerem Hassanem Moumenem, zdecydował, że będzie grał dla Maroka. W jej barwach zadebiutował dopiero 11 listopada 2011 roku, w wyjściowym składzie przegranego 0:1 meczu towarzyskiego z Ugandą.
Był w kadrze Maroka na Puchar Narodów Afryki 2012, a potem pojechał na igrzyska olimpijskie w Londynie jako jeden z dwóch zawodników spoza limitu wiekowego. W 2017 roku nie zagrał w Pucharze Narodów Afryki z powodu urazu, którego doznał w meczu Watfordu z Tottenhamem.
Na mundialu w Rosji w 2018 roku zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych. W pierwszym, z Iranem, został zdjęty z boiska po zderzeniu głowami z przeciwnikiem. Pięć dni później wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Portugalią, początkowo w ochronnej opasce na głowę, i według selekcjonera Hervé Renarda był „wojownikiem”. FIFA oceniła decyzję marokańskiego sztabu jako „wątpliwą”. W ostatnim meczu z Hiszpanią trafił w poprzeczkę. Maroko odpadło po fazie grupowej.
W Pucharze Narodów Afryki 2019 zagrał w czterech meczach, a Maroko odpadło w 1/8 finału z Beninem. Ostatni mecz w kadrze rozegrał w 2019 roku.
0
1
6,5
Minuty w sezonie
61′3 z 12 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Wydad AC | – | – | – | – | |
| 2024/2025Championship | Hull City | Championship | 10 | 295 | 0 | 1 |
| 2024/2025Grecka Super League | AEK Ateny | Grecka Super League | 6 | 262 | 1 | 1 |
| 2024/2025Liga Konferencji | AEK Ateny | Liga Konferencji | 3 | 36 | 1 | 0 |
| 2024/2025 | Wydad AC | – | – | – | – | |
| 2023/2024Grecka Super League | AEK Ateny | Grecka Super League | 27 | 1238 | 6 | 7 |
| 2022/2023Grecka Super League | AEK Ateny | Grecka Super League | 31 | 1673 | 7 | 4 |
| 2021/2022Grecka Super League | AEK Ateny | Grecka Super League | 29 | 2065 | 6 | 3 |
| 2020/2021 | Al-Nassr | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Al-Nassr | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Al-Nassr | – | – | – | – | |
| 2017/2018La Liga | CD Leganés | La Liga | 30 | 1620 | 2 | 4 |
| 2017/2018Premier League | Watford | Premier League | 3 | 200 | 0 | 0 |
| 2017/2018Puchar Ligi Angielskiej | Watford | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 45 | 0 | 0 |
| 2016/2017Premier League | Watford | Premier League | 29 | 2101 | 0 | 3 |
| 2015/2016Premier League | Watford | Premier League | 12 | 501 | 0 | 0 |
| 2015/2016La Liga | Málaga CF | La Liga | 13 | 1010 | 0 | 1 |
| 2014/2015La Liga | Málaga CF | La Liga | 31 | 2041 | 6 | 4 |
| 2013/2014La Liga | Málaga CF | La Liga | 15 | 1330 | 2 | 5 |
| 2013/2014Süper Lig | Galatasaray | Süper Lig | 4 | 165 | 0 | 0 |
| 2012/2013Süper Lig | Galatasaray | Süper Lig | 30 | 1467 | 1 | 0 |
| 2011/2012Süper Lig | Kayserispor | Süper Lig | 24 | 2021 | 5 | 0 |
| 2010/2011Eredivisie | PSV Eindhoven | Eredivisie | 6 | 118 | 1 | 0 |
| 2010/2011 | Kayserispor | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | PSV Eindhoven | – | – | – | – | |
| 2007/2008 | VVV Venlo | – | – | – | – | |
| 2006/2007 | Almere City FC | – | – | – | – |
Nordin Amrabat ma 39 lat. Urodził się 31 marca 1987 roku.
Nordin Amrabat jest zawodnikiem klubu FC Utrecht (Eredivisie).
Nordin Amrabat jest napastnikiem i gra z numerem 39.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 3 mecze, 0 goli, 1 asysta (stan na 20 listopada 2026).
Nordin Amrabat urodził się w Holandii, ale w październiku 2009 roku, po rozmowie z selekcjonerem Hassanem Moumenem, zdecydował, że będzie grał dla Maroka. W młodości występował w reprezentacjach Holandii, a w 2009 roku uczestniczył w krótkim zgrupowaniu pierwszej reprezentacji tego kraju.
Nordin Amrabat zdobył między innymi mistrzostwo Turcji z Galatasaray w 2013 roku, mistrzostwo Arabii Saudyjskiej z Al-Nassr w 2019 roku oraz mistrzostwo i Puchar Grecji z AEK Ateny w 2023 roku. Wygrał też Superpuchary Turcji i Arabii Saudyjskiej.
Nordin Amrabat zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych mundialu w Rosji w 2018 roku. W meczu z Iranem został zdjęty z boiska po zderzeniu głowami, a w ostatnim meczu z Hiszpanią trafił w poprzeczkę. Maroko odpadło po fazie grupowej.
Nordin Amrabat szkolił się w akademii Ajaksu Amsterdam, ale w wieku 13 lat klub się z nim rozstał. Miał wtedy problemy z rozwojem fizycznym i rzadko grał, a potem występował w amatorskim SV Huizen.