(Nie)oczekiwana zmiana w Crvenej Zvezdzie

Jest jednak wystarczająco dobra, aby zdominować serbską ekstraklasę. Wspomniane jedenaście punktów przewagi nad odwiecznym rywalem może imponować, zwłaszcza biorąc pod uwagę fakt wyczerpujących występów Crvenej Zvezdy w europejskich pucharach. Tutaj jednak także odzywają się znacznie większe oczekiwania serbskiego potentata – drużyna ma nie tylko wygrywać, ale prezentować też odpowiedni styl. Tego tak jak wyników w LM po prostu zabrakło, dlatego cała krytyka za ten stan rzeczy spadła na Milojevicia. Szkoleniowiec będący z natury człowiekiem skromnym i unikającym blasku fleszy nigdy nie krytykował bowiem otwarcie swoich piłkarzy.

Spora niewiadoma

Następca Milojevicia jest postacią znacznie lepiej znaną w Europie. Stankovicia uznaje się za jednego z najlepszych obcokrajowców w historii włoskiej Serie A. Na boiskach Półwyspu Apenińskiego, reprezentując barwy Lazio Rzym i Interu Mediolan, rozegrał łącznie 368 spotkań i zdobył w nich 51 bramek. Może więc pochwalić się triumfami w LM, Pucharze Zdobywców Pucharów, Superpucharze Europy i klubowych mistrzostwach świata, a także zdobyciem sześciu tytułów mistrza Italii i sześciu Pucharów Włoch. Ponadto w barwach Crveny Zvezdy zdobył mistrzostwo Jugosławii, natomiast w reprezentacji Serbii rozegrał 103 mecze i strzelił w nich piętnaście bramek.

To jednak tytuły zdobyte na boisku, z którym legenda serbskiej piłki pożegnała się przed sześcioma laty. Na trenerskiej ławce Stanković ma doświadczenie niewielkie, a właściwie niemal zerowe. Jak dotąd w sezonie 2014/2015 był jedynie asystentem Andrei Stramaccioniego w Udinese Calcio, natomiast od wiosny 2017 roku pracował dla UEFA jako doradca krajowych federacji do spraw rozwoju nastoletnich piłkarzy.

Co więcej, Stanković wielokrotnie deklarował w wywiadach, że nie widzi siebie w roli trenera. Pozostawiał sobie jednak pewną furtkę do zawodu, ponieważ zaraz dodawał dyplomatycznie, że trudno jest dokładnie przewidzieć swoją własną przyszłość. Serbskie media zwracają zresztą uwagę na podobny przypadek, czyli Slavo Milosevicia. Kolega Stankovicia także nie był skory do podjęcia trenerskiej pracy, ale ostatecznie w tym roku został szkoleniowcem Partizana i zdobył z nim już Puchar Serbii.

Znając temperament serbskich kibiców, trudno jednak spodziewać się, aby szczególnie przejmowali się oni kompetencjami Stojanovicia. Do dzisiaj jest on bowiem pamiętany na Marakanie jako najmłodszy w historii kapitan Crvenej Zvezdy. Nie zmienia to jednak faktu, że wobec nowego szkoleniowca stawiane są konkretne oczekiwania. – Kibice i władze klubu oczekują większego stawiania na wychowanków, a także lepszej gry w Wiecznych Derbach Belgradu, bo ostatnie dwa mecze z Partizanem Zvezda przegrała i nie strzeliła w nich żadnego gola. Ponadto mistrzowie Serbii mają grać dużo bardziej ofensywnie niż za Milojevicia – twierdzi Przemysław Siemieniako, ekspert do spraw serbskiej piłki i współtwórca strony Piłkarskie Bałkany.

Gazprom zapłaci

Zmiana na stanowisku szkoleniowca to niejedyna ważna wiadomość z obozu „Czerwono-białych”. Władze klubu ogłosiły podpisanie nowej umowy sponsorskiej z Gazpromem w związku z kończącym się pięcioletnim porozumieniem podpisanym w 2015 roku. Na jej mocy rosyjski gigant gazowy i naftowy będzie głównym sponsorem Crvenej Zvezdy przynajmniej do połowy 2022 roku, przelewając na konto klubu 4 miliony euro rocznie.

Aleksandar Dibalj, członek zarządu spółki zależnej Gazprom Nieft, ogłaszając zawarcie nowej umowy sponsorskiej, podkreślał, że mistrz Serbii jest najbardziej utytułowaną drużyną w Europie Środkowej, dlatego doskonale nadaje się do promowania tej marki. Jednocześnie przedstawiciele klubu i koncernu podkreślali, że porozumienie jest formą zacieśniania braterskich stosunków serbsko-rosyjskich. Gazprom od dekady wspiera różnego rodzaju inicjatywy w Serbii, co jest oczywiście elementem walki rosyjskich władz o zachowanie wpływów na Bałkanach.

Stabilne finansowanie z pewnością wyróżnia Crvenę Zvezdę na tle innych serbskich klubów, najczęściej ledwo wiążących koniec z końcem. Kibice mają więc nadzieję, że ze Stojanoviciem na ławce trenerskiej „Czerwono-biali” będą umacniali pozycję jednej z najsilniejszych drużyn Europy Środkowo-Wschodniej.