Uwielbiam takie wyzwania. Znalezienie pięciu najzdolniejszych piłkarzy z Gibraltaru do najłatwiejszych nie należy, skoro zaledwie cztery osoby reprezentujące przylądek żyją zawodowo z piłki. Tak czy inaczej, nowe pokolenie gibraltarskiej piłki nie wygląda na szczególnie lepsze od poprzedniego. Co więcej, następców takich postaci jak Liam Walker czy Scott Wiseman nie widać.
Nieklasyfikowany w rankingu FIFA (której nie jest członkiem), znajdujący się na szarym końcu rankingu UEFA. Wiele w tej kwestii nie zmieni się pewnie przez długie lata. Gibraltar był, jest i będzie miejscem, gdzie nie doświadczymy piłkarskiej jakości. Ale czy tylko o to chodzi w futbolu? Czy tylko akcja Barcelony, w której pada 280 celnych podań, zanim piłka wpadnie do siatki, musi zachwycać? Czy nie powinniśmy cieszyć się razem z tą grupą studentów, nauczycieli, strażaków, kelnerów, gdy wychodzi im składna akcja kończąca się bramką na 1:8? Odpowiedzi udzielać nie będę, chcemy czy nie, Gibraltar ma reprezentację, ma też skrojone na swoją miarę talenty.
1) Jack Sergeant (Manchester 62, 20 lat)
Jeden z najbardziej doświadczonych zawodników reprezentacji pod względem liczby (dziewięć) występów w kadrze w oficjalnych meczach. Nie musi to dziwić, skoro Gibraltar na piłkarskiej mapie istnieje zaledwie dwa lata. Sergeant gra w klubie o wdzięcznej nazwie Manchester 62, piątej drużynie zeszłego sezonu w Gibraltar Premier League. Dwudziestoletni stoper partneruje w zespole Carlowi Hoefkensowi – 22-krotnemu reprezentantowi Belgii, jeszcze niedawno podstawowemu zawodnikowi Club Brugge, przy którym ma rozwijać swoje umiejętności. Nie jest to jego pierwsza styczność z poważną piłką. Sergeant jest bowiem wychowankiem… Sevilli. Nie jest to więc taki zupełny „ogórek”, z całą pewnością celuje w profesjonalny kontrakt w przyszłości.
2) Erin Barnett (Lions Gibraltar, 19 lat)
Przypadek podobny do wyżej opisanego, przynajmniej w kontekście pozycji. Dwa największe talenty to środkowi obrońcy, co daje podstawy do sądzenia, że kadra Gibraltaru nie będzie w przyszłości tak łatwa do pokonania bardzo wysokim wynikiem. Barnett ostatnio nawet wywalczył sobie miejsce w składzie pierwszej reprezentacji kosztem Sergeanta, spowodowane to jednak było urazem tego pierwszego. Dziewiętnastoletni stoper gra w ósmej drużynie w kraju, w Lions, która dysponuje bardzo młodym składem. Wychowanek swojego klubu popełnia jeszcze proste błędy w meczach przeciwko zawodowcom, wydaje się jednak, że przy odpowiednim prowadzeniu może w przyszłości osiągnąć poziom co najmniej trzeciego szczebla rozgrywek w Hiszpanii.
3) Jamie Coombes (Manchester 62, 19 lat)
Jest też jakaś nadzieja dla przedniej formacji. Jamie Coombes to bardzo uniwersalny gracz przedniej formacji – może grać zarówno jako napastnik, jak i skrzydłowy. Mecz z Polską był jego pierwszym, w którym wyszedł w podstawowej jedenastce swojej reprezentacji (w sumie zagrał w niej trzykrotnie). Od niedawna reprezentuje ten sam klub co zwycięzca naszego rankingu. Manchester 62 zakupił go z Europa FC – wicemistrza Gibraltaru. Po transferze Coombes stał się podstawowym zawodnikiem w klubie i partnerem w ataku dla najlepszego strzelca ligi – Argentyńczyka Toncheffa. Jako że w kadrze nie ma zbyt wielu dobrych napastników, Jamie powinien stanowić o sile ognia europejskiego kopciuszka przez parę ładnych lat.
