
Holenderski skrzydłowy, mistrz Europy U-17 z 2018 roku i mistrz drugiej ligi holenderskiej z ADO Den Haag w 2026 roku.
Urodził się 1 lutego 2001 roku w Rotterdamie, w dzielnicy Zuid. Zaczynał w amatorskim klubie Spartaan'20. W wieku 11 lat zauważyła go Sparta Rotterdam, a po roku zgłosiła się po niego ponownie i trafił do jej akademii. Mówił, że w Sparcie nauczył się dyscypliny poza boiskiem i tego, czego wymaga gra na wysokim poziomie. Jako zawodnik Sparty zadebiutował w reprezentacji Holandii U-15.
Później przeniósł się do akademii PSV Eindhoven. Po trudnym pierwszym roku, jak mówił, złapał rytm dzięki trenerowi Kristofowi Aelbrechtowi, który poprawił go fizycznie i mentalnie oraz nauczył lepiej rozumieć grę. W 2017 roku w PSV podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, jako 16-latek.
Od 2020 roku formalnie należał do Jong PSV, drugiego zespołu klubu, który występuje w drugiej lidze holenderskiej. W PSV pracował też z Ruudem van Nistelrooyem. Do pierwszej drużyny PSV się nie przebił; mówił później, że nie był wtedy wystarczająco dobry, i że w klubie widział młodszych zawodników, którzy awansowali przed nim.
Latem 2022 roku odszedł z PSV jako wolny zawodnik. Wolał zostać w Holandii, ale odpowiedniej oferty tam nie było. O zainteresowaniu portugalskiego Paços de Ferreira dowiedział się od agenta. Klubu wcześniej nie znał, a sprowadzić go chciał trener César Peixoto, który obserwował go w Jong PSV. W Portugalii musiał się przestawić na „dorosłą” grę: nauczył się, że nie da się robić akcji w każdej minucie, i że trzeba wiedzieć, kiedy wejść w drybling, żeby nie tracić punktów przez własny błąd. Paços skończyło sezon 2022/2023 na 17. miejscu i spadło z Primeira Liga. Thomas nie chciał schodzić z nim do drugiej ligi.
Latem 2023 roku przeszedł do duńskiego Viborg FF i podpisał trzyletni kontrakt. W pierwszym wejściu z ławki, w meczu z Odense BK wygranym 2:1, strzelił gola. Mówił, że mimo tego początek był trudny, bo dołączył do drużyny później niż reszta i musiał przyzwyczaić się do innego systemu. W sezonie 2024/2025 Viborg wypożyczył go do portugalskiego CD Nacional, a potem do drugoligowego Académico de Viseu.
8 sierpnia 2025 roku podpisał kontrakt z ADO Den Haag. Dyrektor techniczny Mark Wotte mówił, że klub dostaje zawodnika, który da jego atakowi dodatkowy impuls, łączy dobre wyszkolenie z doświadczeniem z zagranicy i ma jeszcze duży potencjał. W sezonie 2025/2026 ADO wygrało Keuken Kampioen Divisie i wróciło do Eredivisie, a Thomas był w tym zespole głównie zmiennikiem. W Eredivisie zadebiutował 8 sierpnia 2026 roku w meczu z AZ, a pierwszego gola w niej strzelił 30 sierpnia w remisie 2:2 z Feyenoordem.
To dryblujący skrzydłowy; ADO przedstawiło go jako skrzydłowego napastnika. Sam mówił, że zaczynał jako zawodnik, który chciał robić akcje w każdej minucie, a w Portugalii, gdzie rywale często go faulowali, nauczył się kontrolować ryzyko w dryblingu.
W młodzieżowych reprezentacjach Holandii grał w kategoriach U-15, U-16 i U-17. Z kadrą U-17 trenera Keesa van Wonderena był na mistrzostwach Europy w Anglii w 2018 roku. W fazie grupowej wszedł z ławki w 66. minucie meczu z Niemcami, wygranego 3:0, i rozegrał całe spotkanie z Hiszpanią (2:0). W kolejnych meczach nie wystąpił. W finale Holandia zremisowała z Włochami 2:2 i wygrała w rzutach karnych. W składzie byli m.in. Jurriën Timber, Ryan Gravenberch, Brian Brobbey, Mohamed Ihattaren i Crysencio Summerville.
Mógł też grać dla Curaçao. Reprezentacja Curaçao zaprosiła go w 2020 roku, ale zgrupowanie odwołano z powodu pandemii. We wrześniu 2026 roku selekcjoner Dick Advocaat powołał go na mecze Ligi Narodów CONCACAF, lecz Thomas nie pojechał z powodu urazu barku. Do października 2026 roku nie zadebiutował w kadrze Curaçao.
3
co 98 minut
1
7,0
Minuty w sezonie
293′6 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | ADO Den Haag | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Viborg | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Viborg | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Pacos Ferreira | – | – | – | – |