Reprezentanci Polski do lat 21 po przeciętnym meczu z Łotwą chcieli przekonać do siebie wiernych fanów spragnionych emocji nie tylko w spotkaniach seniorskiej kadry. Dzisiaj mieli ku temu idealną okazję. Stosunkowo łatwy, nieznany przeciwnik, gra na własnym podwórku, do tego perfekcyjnie przygotowana murawa. Czego chcieć więcej, by w pełni zaprezentować swoje umiejętności…
Do spotkania z Estonią nasza kadra przystępowała z bardzo podobnym składem i ustawieniem jak w meczu z Łotwą. Jedynymi zmianami było pojawienie się w wyjściowej jedenastce Przemysława Płachety i Daniela Ściślaka. Do lini ataku został zaś przesunięty wyróżniający się w ostatnim meczu Bartosz Bida. Mała liczba zmian świadczy o tym, że trener Czesław Michniewicz pragnie zgrywać trzon tworzący siłę drużyny na kolejne starcia. Krystian Bielik, Sebastian Szymański czy Robert Gumny być może wrócą jeszcze z kadry Jerzego Brzęczka do zespołu U-21. Niemniej jednak biorąc pod uwagę ich obecną formę, drużyna musi być przygotowana na grę bez tych wyróżniających się zawodników.
Przeważa PKO Ekstraklasa
Aż ośmiu piłkarzy pierwszej jedenastki gra na co dzień w rodzimej ekstraklasie. To dobra informacja dla rozwoju nie tylko reprezentacji, ale też naszych narodowych rozgrywek. Przyzwyczailiśmy się bowiem do niskiego poziomu PKO Ekstraklasy. Utwierdziły w tym przekonaniu występy polskich zespołów w europejskich pucharach. Młodzi reprezentanci pokazują jednak, że nie wszystko złoto, co pochodzi zza granic naszego kraju. W naszych ligach też można się rozwijać.
Wyróżniający się Płacheta
Już od pierwszych minut meczu Polacy rzucili się na lekko zdezorientowanych zawodników Estonii. Wyróżniającą się postacią był Przemysław Płacheta. Był to pierwszy występ tego gracza w pierwszym składzie reprezentacji do lat 21. Młody piłkarz Śląska Wrocław dwoił się i troił. Szybko przekonał kibiców o swojej szybkości, sile i przebojowości. Gol strzelony w 6. minucie z pewnością dodał całej drużynie wiatru w żagle.
Kilka niezłych zagrań dołożył Kamil Pestka, Kamil Jóźwiak i spółka. Brakowało jednak ostatniego, dokładnego podania, by podwyższyć prowadzenie. Nieco zawodziła też linia ataku z Patrykiem Klimalą na czele. Estończycy wyszli z groźną kontrą jedynie pod koniec pierwszej połowy, ale obyło się na strachu. Najlepsze podsumowanie pierwszej odsłony meczu – gra miła dla oka, wyraźna przewaga, ale brakuje przysłowiowej kropki nad „i”.
