ME U-19 – zapamiętajcie te nazwiska

Anton Mitriuszkin

Podobnie jak Szejdajew mistrz Europy do lat 17 z 2013 roku. Kapitan „Sbornej” i człowiek, dzięki któremu Rosja przegrała tak nisko w finale. W kategoriach cudu należy rozpatrywać fakt, że w drugiej połowie spotkania z Hiszpanią Rosjanie stracili tylko jedną bramkę i tak długo utrzymywali się w grze o końcowe zwycięstwo. Jako jedyny zagrał na swoim wysokim poziomie w najsłabszym spotkaniu naszych wschodnich sąsiadów w turnieju, kilkukrotnie ratując młodych Rosjan przed utratą bramki. Sytuacja ta zresztą nie zdarzyła się po raz pierwszy. Dwa lata temu to właśnie dzięki jego trzem obronionym rzutom karnym w finale z Włochami „Sborna” osiągnęła końcowy tryumf w całej imprezie.

A teraz? Przez cały turniej pewny zarówno na przedpolu, jak i na linii. Trudno znaleźć jakiekolwiek mankamenty w jego grze, chociaż nie ulega wątpliwości, że druga bramka strzelona mu przez Timo Wernera w spotkaniu z Niemcami może obciążać jego konto.  Tak czy inaczej mamy do czynienia z potencjalnym następcą Igora Akinfieejewa.

Timo Werner

W kategoriach juniorskich wyjadacz. Jego, podobnie jak Asensio, szerszej publiczności przedstawiać nie trzeba. Ten sam kaliber piłkarza, ten sam potencjał i te same oczekiwania. Dynamika, przyspieszenie, wykończenie i fantastyczny drybling to tylko kilka z tych atrybutów, które cechują uniwersalnego napastnika Stuttgartu. Wydawać się mogło, że jego rozwój w poprzednim sezonie lekko wyhamował, jednak w Grecji pokazał się dobrej strony, zwłaszcza w spotkaniu z Rosją, w którym praktycznie w pojedynkę doprowadził do remisu, mając udział przy pierwszej bramce i samemu strzelając drugą. Niemcy awans jednak zaprzepaścili i Werner nie miał okazji powiększyć swojego dorobku bramkowego.

https://www.youtube.com/watch?v=X05asnr54hM

Swoją drogą ciekawe, iż taka paka z Sane, wspomnianym Wernerem i Cristiansenem odpadła tak szybko. W Niemczech coraz głośniej słyszy się donośne „Achtung!”. Młodzieżówki zawodzą na całej linii i… No właśnie, to już chyba temat na osobny artykuł.

Wróćmy do meritum. Fani Bundesligi od dawna mają tego młodzieńca na oku i pewnie pamiętają jego „szaleństwa” z Freiburgiem. Takich fajerwerków należy się po nim spodziewać w najbliższym czasie. Możliwe, że po chwilowym wyhamowaniu młody Niemiec ponowni wrzuci piąty bieg i raz po raz będziemy widzieć jego nazwisko widniejące w pomeczowym protokole w rubryce „strzelcy bramek”.

Olivier Kemen i Semed Kilić

Obaj kierowali drugą linią reprezentacji Francji na mistrzostwach i robili to znakomicie. Asysta pierwszego przy bramce na 1:0 z Ukrainą – majstersztyk. Kilić zresztą nie był gorszy, świetnie bijąc stałe fragmenty gry, które okazały się tak bardzo ważne w spotkaniu z Grecją. Na uznanie zasługuje również fakt, iż musieli wziąć grę swojego zespołu na swoje barki w wyniku słabszej formy tego, kto Francuzów do triumfu miał prowadzić – Kingsleya Comana. Ostatecznie, w obliczu tak znakomicie dysponowanej i naszpikowanej młodymi gwiazdami reprezentacji Hiszpanii, nie podołali zadaniu, ale nie ulega wątpliwości – przyszłość będzie należeć do nich. Zwłaszcza do Kilicia, który ma za sobą grubo ponad 20 występów w Ligue 2 w zeszłym sezonie, stając się powoli coraz ważniejszą postacią w Auxerre. A to dopiero początek.

Wielce prawdopodobne, że za kilka lat to właśnie koszulki z nazwiskami tych piłkarzy będą najlepiej sprzedającymi się w klubowych sklepach z pamiątkami. Zwłaszcza nowa hiszpańska generacja robi duże wrażenie, będąc jednym z lepszych roczników w ostatnich latach. Warto zapamiętać nazwiska tych chłopaków. O nich będzie głośno.

• Anton Mitriuszkin
• Hiszpania
• Jesus Vallejo
• Marco Asensio
• Ramil Szedajew
• Timo Werner
• Olivier Kemen
• Real Madrid

Anton Mitriuszkin

Podobnie jak Szejdajew mistrz Europy do lat 17 z 2013 roku. Kapitan „Sbornej” i człowiek, dzięki któremu Rosja przegrała tak nisko w finale. W kategoriach cudu należy rozpatrywać fakt, że w drugiej połowie spotkania z Hiszpanią Rosjanie stracili tylko jedną bramkę i tak długo utrzymywali się w grze o końcowe zwycięstwo. Jako jedyny zagrał na swoim wysokim poziomie w najsłabszym spotkaniu naszych wschodnich sąsiadów w turnieju, kilkukrotnie ratując młodych Rosjan przed utratą bramki. Sytuacja ta zresztą nie zdarzyła się po raz pierwszy. Dwa lata temu to właśnie dzięki jego trzem obronionym rzutom karnym w finale z Włochami „Sborna” osiągnęła końcowy tryumf w całej imprezie.

A teraz? Przez cały turniej pewny zarówno na przedpolu, jak i na linii. Trudno znaleźć jakiekolwiek mankamenty w jego grze, chociaż nie ulega wątpliwości, że druga bramka strzelona mu przez Timo Wernera w spotkaniu z Niemcami może obciążać jego konto.  Tak czy inaczej mamy do czynienia z potencjalnym następcą Igora Akinfieejewa.

Timo Werner

W kategoriach juniorskich wyjadacz. Jego, podobnie jak Asensio, szerszej publiczności przedstawiać nie trzeba. Ten sam kaliber piłkarza, ten sam potencjał i te same oczekiwania. Dynamika, przyspieszenie, wykończenie i fantastyczny drybling to tylko kilka z tych atrybutów, które cechują uniwersalnego napastnika Stuttgartu. Wydawać się mogło, że jego rozwój w poprzednim sezonie lekko wyhamował, jednak w Grecji pokazał się dobrej strony, zwłaszcza w spotkaniu z Rosją, w którym praktycznie w pojedynkę doprowadził do remisu, mając udział przy pierwszej bramce i samemu strzelając drugą. Niemcy awans jednak zaprzepaścili i Werner nie miał okazji powiększyć swojego dorobku bramkowego.

https://www.youtube.com/watch?v=X05asnr54hM

Swoją drogą ciekawe, iż taka paka z Sane, wspomnianym Wernerem i Cristiansenem odpadła tak szybko. W Niemczech coraz głośniej słyszy się donośne „Achtung!”. Młodzieżówki zawodzą na całej linii i… No właśnie, to już chyba temat na osobny artykuł.

Wróćmy do meritum. Fani Bundesligi od dawna mają tego młodzieńca na oku i pewnie pamiętają jego „szaleństwa” z Freiburgiem. Takich fajerwerków należy się po nim spodziewać w najbliższym czasie. Możliwe, że po chwilowym wyhamowaniu młody Niemiec ponowni wrzuci piąty bieg i raz po raz będziemy widzieć jego nazwisko widniejące w pomeczowym protokole w rubryce „strzelcy bramek”.

Olivier Kemen i Semed Kilić

Obaj kierowali drugą linią reprezentacji Francji na mistrzostwach i robili to znakomicie. Asysta pierwszego przy bramce na 1:0 z Ukrainą – majstersztyk. Kilić zresztą nie był gorszy, świetnie bijąc stałe fragmenty gry, które okazały się tak bardzo ważne w spotkaniu z Grecją. Na uznanie zasługuje również fakt, iż musieli wziąć grę swojego zespołu na swoje barki w wyniku słabszej formy tego, kto Francuzów do triumfu miał prowadzić – Kingsleya Comana. Ostatecznie, w obliczu tak znakomicie dysponowanej i naszpikowanej młodymi gwiazdami reprezentacji Hiszpanii, nie podołali zadaniu, ale nie ulega wątpliwości – przyszłość będzie należeć do nich. Zwłaszcza do Kilicia, który ma za sobą grubo ponad 20 występów w Ligue 2 w zeszłym sezonie, stając się powoli coraz ważniejszą postacią w Auxerre. A to dopiero początek.

Wielce prawdopodobne, że za kilka lat to właśnie koszulki z nazwiskami tych piłkarzy będą najlepiej sprzedającymi się w klubowych sklepach z pamiątkami. Zwłaszcza nowa hiszpańska generacja robi duże wrażenie, będąc jednym z lepszych roczników w ostatnich latach. Warto zapamiętać nazwiska tych chłopaków. O nich będzie głośno.