
Napastnik z Tanzanii, zdobywca Ligi Mistrzów CAF z TP Mazembe i pierwszy Tanzańczyk, który strzelił gola w Premier League.
Urodził się 23 grudnia 1992 roku w Dar es Salaam. Wychował się w dzielnicy Mbagala, jako drugi najmłodszy z siedmiorga dzieci. Jego ojciec był policjantem. Grał na ulicy, kopiąc zwinięte plastikowe torby. W wieku 17 lat uważał, że podobnie jak pięciu starszych braci będzie musiał porzucić piłkę i znaleźć zwykłą pracę. Myślał o wstąpieniu do armii.
Zainteresował się nim prezes lokalnego klubu Mbagala Market z drugiej ligi Tanzanii, w którym Samatta nie dostawał pensji. Po około dwóch latach klub kupiła firma Mohamed Enterprises i przemianowała go na African Lyon. Zaczęła wypłacać pensje, na początku 40-50 funtów miesięcznie, i wtedy, jak mówił, zaczął myśleć, że to może być prawdziwa praca. Wkrótce trafił do Simby SC, największego klubu w kraju, gdzie w 25 meczach strzelił 13 goli, także jednego w meczu Ligi Mistrzów CAF z TP Mazembe.
W 2011 roku przeniósł się do TP Mazembe z Lubumbashi, finalisty klubowych mistrzostw świata z 2010 roku. Mówił, że był tam „chłopakiem z Tanzanii” wśród piłkarzy znanych w całej Afryce. Strzelił gola w pierwszym meczu. Mazembe sprzedało wtedy do Kataru Alaina Kaluyitukę, głównego napastnika, i Samatta wszedł na jego miejsce. Z Mazembe cztery razy z rzędu zdobył mistrzostwo DR Konga. W 2015 roku wygrał Ligę Mistrzów CAF. W obu meczach finału z USM Alger strzelił gola z rzutu karnego, w rewanżu w 75. minucie. W całych rozgrywkach zdobył siedem bramek i był współkrólem strzelców. Na gali w styczniu 2016 roku CAF uznała go za najlepszego piłkarza grającego w Afryce w 2015 roku. Był pierwszym zawodnikiem z Afryki Wschodniej, który dostał tę nagrodę.
W styczniu 2016 roku podpisał kontrakt z KRC Genk, obowiązujący do końca sezonu 2019/2020. Mówił, że w Belgii zrozumiał, jak mało agresywna była liga w Afryce: obrońcy kopali go po nogach i spychali, a gdy nie był w stu procentach formy, nie mógł nic zrobić. Na adaptację potrzebował pół roku. Najlepszy sezon rozegrał w 2018/2019, pod wodzą Philippe'a Clementa. Strzelił w lidze 23 gole, a Genk wywalczyło mistrzostwo Belgii. W maju 2019 roku dostał Hebanowy But (Ebbenhouten Schoen) dla najlepszego piłkarza pochodzenia afrykańskiego w belgijskiej lidze. Był trzecim zawodnikiem Genk, który go otrzymał. W lipcu 2019 roku, pod wodzą Felice Mazzù, zagrał 77 minut w wygranym 3:0 meczu o Superpuchar Belgii z KV Mechelen. Dołączył do drużyny po powrocie z Pucharu Narodów Afryki.
20 stycznia 2020 roku podpisał kontrakt z Aston Villą, która szukała napastnika po kontuzji Wesleya. Został pierwszym Tanzańczykiem w Premier League. Pierwszy mecz zagrał w rewanżu półfinału Pucharu Ligi z Leicester City, wygranym przez Villę 2:1. W kolejnym meczu, przegranym 1:2 w Bournemouth, zadebiutował w Premier League i strzelił gola. Był pierwszym Tanzańczykiem, który zagrał i trafił w tych rozgrywkach. Mówił, że już na treningach w Villi czuł, że musi dawać dwa razy więcej niż w Belgii. 1 marca 2020 roku w finale Pucharu Ligi na Wembley strzelił głową gola na 1:2 z Manchesterem City. Villa przegrała 1:2. W Villi zagrał w 16 meczach i strzelił dwa gole. Po przerwie spowodowanej pandemią stracił miejsce w składzie na rzecz Keinana Davisa.
We wrześniu 2020 roku został wypożyczony do Fenerbahçe z umową na stałe, którą miał podpisać po sezonie. Pod koniec sierpnia 2021 roku Fenerbahçe wypożyczyło go do Royal Antwerp, a w sierpniu 2022 roku do Genk, do końca sezonu. W lipcu 2023 roku rozwiązał kontrakt z Fenerbahçe i podpisał dwuletnią umowę z PAOK Saloniki, z opcją przedłużenia o rok. Pierwszego gola dla PAOK strzelił 9 listopada 2023 roku w meczu Ligi Konferencji z Aberdeen. W sezonie 2023/2024 zagrał w 29 meczach ligowych, a PAOK pod wodzą Răzvana Lucescu zdobył mistrzostwo Grecji. Tytuł przypieczętowało wyjazdowe zwycięstwo 2:1 nad Arisem 19 maja 2024 roku, w którym Samatta wszedł z ławki za Brandona.
5 sierpnia 2025 roku przeszedł z PAOK do Le Havre AC i został pierwszym Tanzańczykiem w Ligue 1.
Przed 2020 rokiem założył coroczny mecz charytatywny z tanzańskim piosenkarzem Alim Kibą. Dochód z niego szedł na projekty edukacyjne.
W 2020 roku mówił, że grę głową uważa za jedną z mocnych stron, a do poprawy ma przede wszystkim sprinty i ustawianie się tak, żeby koledzy łatwo go znajdowali. Jako wzór wymieniał Didiera Drogbę, którego w młodości starał się naśladować w bieganiu, a później Harry'ego Kane'a, którego oglądał, żeby uczyć się ustawiania i myślenia o strzale przy każdym kontakcie z piłką.
W Aston Villi grał jako samotny napastnik. Dużo pracował w pressingu, był groźny w powietrzu i potrafił utrzymać piłkę. Jego presja wymuszała błędy: w lutym 2020 roku Toby Alderweireld z Tottenhamu strzelił samobója, naciskany przez niego od tyłu.
W reprezentacji Tanzanii grał od 2011 roku. Był jej kapitanem na Pucharze Narodów Afryki 2019, 2023 i 2025. W 2019 roku poprowadził drużynę na turniej w Egipcie, pierwszy dla Tanzanii od 39 lat. Przegrała tam wszystkie trzy mecze grupowe: z Senegalem, Kenią i Algierią.
Na Pucharze Narodów Afryki 2023, rozgrywanym w styczniu 2024 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej, Tanzania zremisowała 1:1 z Zambią. Samatta asystował przy golu Simona Msuvy. To był pierwszy punkt Tanzanii w turnieju.
Na Pucharze Narodów Afryki 2025 w Maroku Tanzania po raz pierwszy w historii wyszła z grupy. 4 stycznia 2026 roku w Rabacie przegrała 0:1 z gospodarzami i odpadła w 1/8 finału.
2
co 347 minut
0
6,8
Minuty w sezonie
694′9 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | Le Havre | Ligue 1 | 27 | 1550 | 2 | 1 |
| 2025/2026 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2024/2025Liga Europy | PAOK Saloniki | Liga Europy | 2 | 116 | 1 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | PAOK Saloniki | Liga Mistrzów | 2 | 40 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | PAOK Saloniki | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Fenerbahçe | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Genk | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Genk | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Genk | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Genk | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Genk | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | TP Mazembe | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | TP Mazembe | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Tanzania | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | TP Mazembe | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Simba | – | – | – | – |