Fioletowe barwy, Ljudski vrt i europejskie wieczory z Marcosem Tavaresem tworzą historię wielokrotnego mistrza Słowenii.
Od 1961 roku klub gra na stadionie Ljudski vrt w Mariborze. Obiekt przy Mladinskiej ulicy mieści 11 709 widzów. Charakterystyczna trybuna z łukiem powstała w 1962 roku, a w 2008 roku stadion gruntownie przebudowano.
Fiolet zaproponował pierwszy kapitan Oto Blaznik, zainspirowany strojami Fiorentiny. Założyciele szukali koloru rzadziej używanego przez inne kluby. W herbie znalazły się motywy zaczerpnięte z symboliki miasta: brama i gołąb. Gwiazda dodana po sezonie 2011/12 upamiętnia zdobycie dziesięciu mistrzostw kraju.
Klub powstał 12 grudnia 1960 roku. Po niepodległości Słowenii zaczął zdobywać krajowe trofea: w 1992 roku wygrał Puchar Słowenii, a w 1997 sięgnął po pierwsze mistrzostwo. Tytuł przypieczętował zwycięstwem 5:1 z Beltinci w Ljudskim vrcie. Po dwa gole strzelili Damjan Gajser i Viktor Pačo, a jednego dołożył Nastja Čeh.
W 1999 roku Maribor po raz pierwszy awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów. W decydującym dwumeczu pokonał Olympique Lyon 3:0, a w rewanżu bramki zdobyli Ante Šimundža i Stipe Balajić. Piętnaście lat później Šimundža prowadził zespół jako trener, gdy ponownie otworzył mu drogę do tych rozgrywek.
O awansie w 2014 roku przesądził kapitan Marcos Tavares. Jego gol w Glasgow dał wygraną 1:0 z Celtikiem i zwycięstwo 2:1 w dwumeczu. Brazylijczyk przyjechał do Mariboru w 2008 roku po zaproszeniu znajomego z czasów gry na Cyprze. Za ważną osobę w swojej karierze uważał Zlatka Zahovicia, który pomagał mu zaaklimatyzować się i był jego mentorem.
Spotkania z Olimpiją Ljubljana są znane jako „wieczne derby”. Rywalizacja między Lublaną a Mariborem miała szczególne znaczenie już w zespołach młodzieżowych. Gregor Židan poznał ją z obu stron: dorastał piłkarsko w Olimpiji, a później przez niemal dekadę grał w Mariborze.
