Mujaid Sadick

Pochodzenie

Urodził się 14 marca 2000 roku w Logroño. Piłkę zaczął kopać jako czterolatek w miejscowym Villegas, gdzie ustawiano go w ataku. W wieku ośmiu lat trafił do szkółki Escuelas de Fútbol jako pomocnik, a jako dwunastolatek cofnął się do obrony. Jako środkowy obrońca Valvanery dostał powołanie do reprezentacji regionu La Rioja i właśnie w jej barwach zauważyło go Deportivo La Coruña. Po jednym z meczów usłyszał, że klub go chce, i, jak mówił, nie zastanawiał się ani chwili.

W wieku 16 lat wyjechał do A Coruñi, do akademii klubu w Abegondo.

Kariera

W pierwszej drużynie Deportivo zadebiutował 12 maja 2018 roku w meczu z Villarreal CF, niedługo po osiemnastych urodzinach. Trenerem był wtedy Clarence Seedorf. Deportivo spadło z Primera División, a kolejny sezon był dla Sadicka trudny: w pierwszym zespole nie zagrał, trenował też z rezerwami Fabril.

W sezonie 2019/2020 w drugiej lidze zaczął od meczu w Vallecas, w którym, jak sam przyznał, nie zagrał dobrze, ale nie zwiesił głowy. Gdy Eneko pauzował za kartki, trener sprawdził go jako bocznego obrońcę. Najlepiej poszło mu po powrocie do środka defensywy pod wodzą Fernando Vázqueza: w styczniu 2020 roku był już podstawowym zawodnikiem. Vázquez stawiał na obronę i oczekiwał od stoperów, że będą często wychodzić z piłką, rozdzielać rywali i wiązać skrzydłowych. Sadickowi odpowiadało ustawienie z pięcioma obrońcami, w którym mógł pomagać bocznemu defensorowi. O trenerze mówił później, że był dla niego jak ojciec.

Deportivo spadło z drugiej ligi do trzeciej, do Segunda División B. Sadick miał wtedy dwie propozycje: Schalke 04 i KRC Genk. Wybrał Genk, bo, jak tłumaczył, młodzi dostawali tam szansę, a on miał większe szanse na walkę o tytuł. 18 maja 2021 roku podpisał czteroletni kontrakt. Dyrektor techniczny Dimitri de Condé nazwał go młodym, silnym, bardzo szybkim i nieustępliwym obrońcą.

W Belgii musiał przywyknąć do szybszego tempa. W lipcu 2021 roku opowiadał, że po odbiorze rywale grają tu natychmiast w głąb pola, a w Hiszpanii jeszcze rozgrywają piłkę, i że obrony są bardziej otwarte niż w Deportivo, gdzie środek defensywy był szczelnie zamknięty. Mówił też, że od wczesnych lat pilnował diety i dużo ćwiczył na siłowni.

W sezonie 2023/2024 często siedział na ławce, bo trener Wouter Vrancken stawiał na Carlosa Cuestę i Marka McKenziego. Gdy kontuzje dopadły rywali, wrócił do składu i dobrze czuł się w ustawieniu z trzema stoperami, w którym grał też w Deportivo. W lipcu 2024 roku w meczu ze Standardem Liège wyszedł z opaską kapitana. Za Thorstena Finka Genk chciał mieć piłkę i budował grę starannie; Sadick mówił, że żeby znaleźć wolną przestrzeń, trzeba czasem odważyć się na dłuższe podanie, i że czuje się z tym coraz pewniej. 17 września 2024 roku otworzył wynik wygranego 2:0 meczu z RSC Anderlecht w Brukseli: po rzucie rożnym i przedłużeniu piłki przez Bryana Heynena wpakował ją do bramki klatką piersiową.

1 września 2026 roku Genk wypożyczył go do Rayo Vallecano z opcją wykupu, bez obowiązku. Wrócił w ten sposób do Hiszpanii po pięciu sezonach w Belgii.

Styl gry

To fizycznie silny środkowy obrońca, solidny w zadaniach defensywnych. W 2024 roku z piłką miał jeszcze pole do poprawy i zdarzały mu się ryzykowne podania do tyłu. Sam w 2020 roku przyznawał, że jego największą wadą jest gra głową, i trenował ją osobno z rezerwami Deportivo. W styczniu 2025 roku mówił, że w Genk poprawił grę w powietrzu i wyprowadzanie piłki.

Jako wzór wskazywał Antonia Rüdigera, zastrzegając, że Rüdiger jest szybszy i bardziej agresywny. Sam, jak mówił, nie potrafi być na boisku złośliwy, a fair play należy do jego charakteru.

Reprezentacja

W reprezentacji Hiszpanii U-18 prowadził go Luis de la Fuente, późniejszy selekcjoner kadry seniorskiej. Według klubu Genk występował także w kadrze U-19.