
Wychowanek Interu i kapitan reprezentacji Włoch, która w 2024 roku wygrała mistrzostwa Europy U-17.
Urodził się 26 marca 2007 roku w Sondalo, ale wychował się w Grosio, miasteczku w prowincji Sondrio w Valtellinie. Piłkę zaczął kopać w wieku czterech lat w miejscowym klubie Grosio. Do Interu trafił jako ośmiolatek niemal przez przypadek: na turnieju dla dzieci w Legnano strzelił 29 goli w pięciu meczach, co zauważył skaut Interu, a tydzień później chłopiec był już na treningu w Interello. Od dziecka kibicował Interowi.
W juniorach Interu strzelał bardzo dużo goli, często grając w drużynach starszych od siebie. W 2023 roku, jeszcze jako 16-latek, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt, a we wrześniu tego samego roku Cristian Chivu, wówczas trener Primavery Interu, wpuścił go na boisko w lidze Primavera. W sezonie 2024/2025 Inter wygrał mistrzostwo Włoch Primavera, pokonując w finale Fiorentinę 3:0. Mosconi, choć nie był w pełni zdrowy po uderzeniu w półfinale z Sassuolo, zagrał w finale w podstawowym składzie całe 90 minut.
W sezonie 2025/2026 występował na przemian w drużynie do lat 20 i w rezerwach Interu, grających w Serie C. Jako senior zadebiutował w Pucharze Serie C przeciwko Lumezzane. W październiku 2025 roku po raz pierwszy znalazł się w kadrze pierwszej drużyny, ale zadebiutował w niej dopiero 9 maja 2026 roku. Do tego czasu był powoływany sześć razy; w meczu z Parmą, w dniu, w którym Inter świętował mistrzostwo Włoch, siedział na ławce. 9 maja na stadionie Olimpico w Rzymie Chivu, trener pierwszej drużyny, wpuścił go w 80. minucie za Petara Sucicia przy prowadzeniu Interu 3:0 nad Lazio. Mosconi zdążył dwa razy przejść skrzydłem i niewiele zabrakło, by strzelił gola lewą nogą po wymianie z Luisem Henriquem. Mówił później, że wszedł na boisko jak dziecko, któremu spełnia się marzenie. Tydzień później zagrał też na San Siro w meczu z Veroną.
To lewonożny skrzydłowy, grający głównie z prawej strony, który lubi schodzić do środka i strzelać lewą nogą. Wyróżnia się dryblingiem w tempie i, jak na swój wiek, mocną sylwetką. W juniorach był napastnikiem, który strzelał bardzo dużo goli, a później zaczął grać na skrzydle.
W młodzieżowych reprezentacjach Włoch grał od kategorii U-15 i przeszedł przez kolejne szczeble aż do U-20. Na mistrzostwach Europy U-17 w 2024 roku na Cyprze był kapitanem drużyny trenera Massimiliana Favo. W pierwszym meczu grupowym z Polską (2:0) strzelił gola, a w finale z Portugalią, wygranym 5 czerwca w Limassolu 3:0, wystąpił w podstawowym składzie i asystował przy drugim golu Francesco Camardy. Włosi po raz pierwszy w historii wygrali ten turniej. Mosconi mówił potem, że spał z pucharem.
W sierpniu 2024 roku, jako jeden z pięciu mistrzów Europy U-17 powołanych do kadry U-19 poniżej swojego rocznika, zadebiutował w niej golem: w wygranym 2:0 meczu ze Słowenią w Manzano trafił głową minutę po wejściu na boisko.
0
0
Minuty w sezonie
0′0 z 13 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Inter Mediolan | Serie A | 2 | 25 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Inter Mediolan | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |





