
Napastnik z akademii Interu Mediolan, który w Serie A zadebiutował w styczniu 2026 roku.
Urodził się 8 grudnia 2006 roku, a dorastał w Bernareggio w Brianzy. Piłkę zaczął kopać jako pięciolatek w Vibe Ronchese, potem przeszedł przez młodzieżowe drużyny Monzy i Renate. W lipcu 2023 roku był w akademii Interu od sześciu lat; kibicował temu klubowi od dziecka. Zanim wybrał piłkę, próbował pływania i rugby. Na oratorium grywał jako prawy obrońca, a do ataku przesunął go jeden z trenerów, i wtedy zaczął regularnie strzelać. Nazywano go „Pocho”.
W sezonie 2022/2023 w drużynie U-17 trenera Tiziano Polenghiego dotarł z Interem do finału mistrzostw Włoch tej kategorii. Strzelał gole także w fazie finałowej, a w finale Inter przegrał z Romą 1:2. W tym samym sezonie zadebiutował w U-18 jako młodszy zawodnik i w nieco ponad pół godziny strzelił dwa gole.
W sezonie 2023/2024 był najlepszym strzelcem mistrzostw U-18: do marca 2024 roku miał 16 goli w 19 meczach, w tym sześć w trzech ostatnich spotkaniach. W marcu 2024 roku zadebiutował w Primaverze, wchodząc w 80. minucie, i po raz pierwszy został dołączony do zespołu, który prowadził Cristian Chivu. W całym sezonie strzelił 23 gole w U-18 i Primaverze.
Sezon 2024/2025 spędził w Primaverze trenera Andrei Zanchetty. W Młodzieżowej Lidze Mistrzów UEFA strzelił gola w wygranym 4:2 wyjazdowym meczu z Manchesterem City we wrześniu 2024 roku, a w listopadzie dołożył gola w wygranym 4:1 meczu z Arsenalem po wejściu z ławki. 2 kwietnia 2025 roku, gdy w ataku pierwszej drużyny brakowało zawodników, Simone Inzaghi powołał go na derbowy mecz z Milanem w półfinale Pucharu Włoch i Lavelli usiadł na ławce. 30 maja 2025 roku Inter pokonał Fiorentinę 3:0 w finale mistrzostw Primavery. Lavelli wszedł w 77. minucie, a w 88. minucie po kontrataku, dwóch zwodach i uderzeniu lewą nogą zdobył trzeciego gola.
W sezonie 2025/2026 grał w Interze U-23 w Serie C. 26 sierpnia 2025 roku w finale Supercoppa Primavera z Cagliari wszedł w 59. minucie i w 82. minucie głową doprowadził do remisu 2:2. Inter wygrał w rzutach karnych 5:3, a Lavelli został uznany za najlepszego zawodnika meczu. Początkowo dostawał w Serie C niewiele minut, ale od końca października trener Vecchi dawał mu ich więcej.
4 stycznia 2026 roku Chivu wpuścił go w 83. minucie meczu Serie A z Bologną, wygranego na San Siro 3:1, za Marcusa Thurama. W ataku zagrał obok Pio Esposito, innego napastnika wychowanego w młodzieżowych drużynach Interu. Chivu powiedział mu przed wejściem, żeby robił to, co potrafi, bo to niewiele różni się od jego zwykłych meczów, a rywale będą tylko grać mocniej. Lavelli mówił, że jako kibic Interu bardzo się cieszył debiutem na San Siro.
Silny fizycznie środkowy napastnik z dużym poświęceniem dla zespołu: walczy dla drużyny i regularnie włącza się w rozegranie. Jest szybki i przebiegły, bramki zdobywa siłą, sprytem, nogą i głową. Potrafi wychodzić z zagęszczenia ruchem podobnym do Lautaro Martíneza. Za wzór podawał Cristiano Ronaldo i Marcusa Thurama, a przyglądał się też Benzemie i Lukaku.
27 marca 2026 roku wystąpił w reprezentacji Włoch U-20 w towarzyskim meczu z Anglią w Riano. W pierwszej połowie nie wykorzystał rzutu karnego, ale w drugiej strzelił gola na 1:3. Włosi odrobili straty i zremisowali 3:3.
0
0
Minuty w sezonie
5′1 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Inter Mediolan | Serie A | 1 | 12 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Inter Mediolan | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Inter Mediolan | Liga Mistrzów | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Inter Mediolan | – | – | – | – |





