
Silny napastnik urodzony w Angoli i wychowany we Francji, który do Serie A doszedł przez Serie C.
Urodził się 18 sierpnia 1996 roku w Buco-Zau, w angolskiej enklawie Kabinda, ale szybko trafił do Francji. Zaczynał w młodzieżowej drużynie Troyes. Jako 15-latek zwrócił uwagę klubów z Francji, Anglii i Włoch. W wieku 18 lat przeniósł się do Portugalii, do Académiki Coimbra.
Opowiadał, że jako dziecko wymykał się z domu, by grać z kolegami, bo mama nie chciała go wypuszczać, i niszczył przy tym nowe buty. Od dziecka lubi też tenis. Jego ulubioną drużyną jest Olympique Lyon.
W Académice zadebiutował w pierwszej drużynie w Pucharze Ligi w meczu z FC Porto i strzelił w nim gola. Potem został wypożyczony do Sertanense. Musiał jednak opuścić Portugalię, bo klub miał kłopoty finansowe. Po próbach we włoskich klubach w sierpniu 2016 roku trafił do trzecioligowej Virtus Francavilla. W sezonie 2016/2017 strzelił w Lega Pro 11 goli.
Za swojego najładniejszego gola uważał trafienie w meczu z Materą, kiedy z piłką przy nodze przebiegł całe boisko, od własnego pola karnego do bramki rywali. Porównywano je do gola George'a Weaha dla AC Milan przeciwko Weronie. Najsmutniejszym momentem w karierze była według niego czerwona kartka w play-offach z Virtus Francavilla, która kosztowała go osiem meczów zawieszenia. Mówił, że zareagował przesadnie i wiele się z tego nauczył.
Przeszedł do Carpi w Serie B, ale po trudnym sezonie w 2018 roku trafił do Trapani, trenowanego przez Vincenzo Italiano. Miał duży udział w awansie Trapani do Serie B. W styczniu 2020 roku Spezia wypożyczyła go z prawem wykupu. W 2020 roku awansował ze Spezią do Serie A po finale baraży z Frosinone. Po wykluczeniu Trapani z rozgrywek wrócił do Spezii i jesienią 2020 roku podpisał trzyletni kontrakt. Mówił, że w czasie oczekiwania na podpis nie przestał trenować: ćwiczył za granicą, m.in. z Nicolasem Anelką, który doradzał mu jako napastnik.
W Serie A zadebiutował 18 października 2020 roku w meczu z Fiorentiną. Kilka tygodni później strzelił dwa gole w wygranym 3:0 meczu z Benevento. W pierwszym sezonie zdobył 11 goli w 25 meczach, a Spezia utrzymała się w lidze. W sezonie 2022/2023 strzelił w lidze 13 goli, ale Spezia spadła. Nzola przeszedł wtedy do Fiorentiny, którą prowadził Italiano, i zagrał w niej 47 meczów.
Później grał na wypożyczeniach: w sezonie 2024/2025 w Lens, a w 2025/2026 najpierw w Pisie, a potem w Sassuolo. 1 września 2026 roku Cagliari ogłosiło jego transfer definitywny z Fiorentiny i podpisanie kontraktu do 30 czerwca 2027 roku.
To silny, dynamiczny napastnik. Potrafi utrzymać piłkę, wciągnąć do gry kolegów i atakować wolną przestrzeń dzięki szybkości i prowadzeniu piłki do przodu. W czasach Spezii bywał chaotyczny, ale był trudny do upilnowania, ruchliwy i bardzo dobrze zbudowany. Przyznawał, że krytycy porównują go do Romelu Lukaku, bo też jest lewonożny i potężny.
Najchętniej gra jako środkowy napastnik, bo wtedy jest bliżej bramki, ale nie wyklucza gry z boku ataku.
Mógł grać dla Francji i Angoli, ale pierwszeństwo dał krajowi swoich rodziców. W czasach gry w Spezii mówił, że marzy o koszulce Angoli, a przeszkodą są sprawy formalne. W marcu 2021 roku dostał powołanie. W listopadzie 2021 roku strzelił pierwszego gola dla reprezentacji, w remisie z Egiptem.
74
z 540 możliwych
0
0
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga Konferencji | Lens | Liga Konferencji | 1 | 10 | 0 | 0 |