Brazylijczyk z włoskim paszportem, środkowy obrońca, który w 2019 roku wygrał z Lazio Superpuchar Włoch.
Urodził się 22 marca 1997 roku w Colina w stanie São Paulo. Drugie imię dostał na cześć Luiza Felipe Scolariego, byłego selekcjonera reprezentacji Brazylii, a w domu mówiono na niego Fefé. Jako chłopiec kibicował Corinthians.
Jego pierwszy trener, Tarcisio Pugliese, mówił o nim: mentalność, dbałość o szczegóły, dużo pracy i poświęcenie. Dodawał, że może dojść do reprezentacji Brazylii.
Pradziadek Luiza Felipe urodził się w Vicenzy i wyemigrował do Brazylii. Dzięki temu piłkarz ma włoskie obywatelstwo.
Grał w Ituano w brazylijskiej Serie D, gdy zauważył go dyrektor sportowy Lazio Igli Tare. Tare usłyszał o nim kilka miesięcy wcześniej, zaczął go obserwować i szybko uznał, że chłopak ma przed sobą dużą przyszłość. W sierpniu 2016 roku 19-letni Luiz Felipe przyjechał do Rzymu.
Lazio wypożyczyło go na rok do Salernitany w Serie B. Nie miał tam szczęścia: zagrał siedem meczów ligowych i strzelił jednego gola, zwycięskiego w derbach z Benevento. Wrócił latem 2017 roku. Po obozach w Auronzo i Walchsee uznano, że wywalczył sobie szansę pracą i talentem, i został w pierwszej drużynie Simone Inzaghiego.
Zadebiutował w Serie A w meczu z Milanem, a w Lidze Europy zagrał dobre spotkanie z Niceą, w którym zatrzymał Mario Balotellego. Pod koniec stycznia 2018 roku w Mediolanie zabrakło Stefana de Vrija. Inzaghi postawił na Luiza Felipe, choć mógł wybrać Wallace'a albo Bastosa, a ten poprowadził obronę obok doświadczonych Cáceresa i Radu.
26 grudnia 2018 roku strzelił głową gola w wygranym 2:0 meczu z Bologną. 7 grudnia 2019 roku zdobył bramkę w meczu z Juventusem na Stadio Olimpico. Lazio wygrało 3:1 i po raz pierwszy od 16 lat pokonało Juventus w Rzymie. Piętnaście dni później wyszedł w pierwszym składzie w Superpucharze Włoch w Rijadzie, wygranym 3:1 z Juventusem.
W 2022 roku wygasł jego kontrakt z Lazio. W lipcu jako wolny zawodnik podpisał umowę z Realem Betis, obowiązującą do 2027 roku. U Manuela Pellegriniego rozegrał 34 mecze, a w 2023 roku Betis oddał go do Al-Ittihad Dżudda. Potem grał w Olympique Marsylia, a w lipcu 2025 roku został zawodnikiem Rayo Vallecano.
Inzaghi traktował go jak dżokera defensywy: mógł grać jako prawy lub lewy stoper w trójce obrońców, a także jako środkowy. W pierwszych sezonach w Lazio opisywano go jako obrońcę z dobrą techniką, dużym dynamizmem i przyzwoitą walecznością, a przede wszystkim z silną wiarą we własne możliwości, która nie przechodziła w pychę. Wzorował się na Thiago Silvie, którego jako młody piłkarz oglądał w internecie.
W reprezentacji Brazylii U-20 zagrał dwa mecze. W 2019 roku Luigi Di Biagio powołał go do reprezentacji Włoch U-21, ale Luiz Felipe odmówił, mówiąc, że czuje się Brazylijczykiem.
W 2022 roku powołał go Roberto Mancini. Zadebiutował w reprezentacji Włoch 14 czerwca 2022 roku w przegranym 2:5 meczu Ligi Narodów z Niemcami.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Liga Konferencji | Rayo Vallecano | Liga Konferencji | 6 | 505 | 0 | 0 |
| 2025/2026La Liga | Rayo Vallecano | La Liga | 10 | 491 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Hiszpanii | Rayo Vallecano | Puchar Hiszpanii | 1 | 120 | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | Olympique Marsylia | Ligue 1 | 4 | 131 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Al-Ittihad Dżudda | – | – | – | – | |
| 2023/2024La Liga | Real Betis | La Liga | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Rayo Vallecano | – | – | – | – | |
| 2022/2023La Liga | Real Betis | La Liga | 14 | 1036 | 0 | 0 |
| 2022/2023 | Rayo Vallecano | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Lazio Rzym | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Lazio Rzym | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Lazio Rzym | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Lazio Rzym | – | – | – | – | |
| 2017/2018Puchar Włoch | Lazio Rzym | Puchar Włoch | 3 | 146 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie A | Lazio Rzym | Serie A | 4 | 143 | 0 | 0 |
| 2016/2017 | Ituano | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Ituano | – | – | – | – |
Włochy