Lech w kryzysie czy chwilowym dołku?

Jako ostatniego do tablicy przywołuję Abdul Aziza Tetteha, którego grę na razie trudno ocenić…bo nie występuje. CV wygląda jak najbardziej solidnie, reprezentacja Ghany nie powołuje byle kogo, może więc być z niego jeszcze pożytek. Ale równie prawdopodobną wersją jest to, że nie dojdzie do odpowiedniej dyspozycji i za długo w Poznaniu nie pogra.

Na postawę „Kolejorza” mają jednak wpływ nie tylko transfery. Co zawodzi w nowym sezonie? Przede wszystkim obrona. Przeglądając otchłanie internetu, mogliście natknąć się na taki suchar: „Ulubione wino Lecha Poznań? Kadarka.” Kibicom z Poznania nie jest jednak do śmiechu. Tamas Kadar, który miał być połączeniem Marcina Kamińskiego i Paulusa Arajuuriego (jak donosił „PS”, jednego z najlepszych i najrówniej grających podczas ostatniego sezonu piłkarza) w jednym. Na razie jest punktem zapalnym formacji defensywnej, a próby rehabilitacji wychodzą tylko gorzej. Kibice Lecha ze zniecierpliwieniem oczekują powrotu Fina na boisko.

W mojej opinii Tamas Kadar będzie potrzebował paru występów (raczej ze słabymi przeciwnikami), by na nowo uwierzyć w siebie i swoje umiejętności. Może być ważnym ogniwem drużyny, jeśli uspokoi wyprowadzanie piłki i zacznie częściej uderzać głową podczas stałych fragmentów gry. Byłoby dobrze, gdyby także blokował uderzenia rywali z kornera, bo w tym sezonie Lech Poznań niemal połowę bramek stracił w ten sposób. Przypadkowy obrońca nie rozegra 22 meczów w reprezentacji Węgier.

W poznańskiej ekipie zawodzi także skuteczność. Trzeba „Kolejorzowi” przyznać, że z rozegraniem nie radzi sobie najgorzej, lecz zbyt dużo z tego nie wynika. Podania prostopadłe Trałki i Linettego do skrzydłowych kończą się często albo niedokładnym dośrodkowaniem albo niecelnym wykończeniem. Może w takich sytuacjach piłka powinna być wycofywana np. na nabiegającego Kaspera Hamalainena?

Z Bazyleą Lech przegrał jedną kluczową rzeczą. Schematem. „Kolejorz” po przerzutach na boki grał w bardzo podobny, rytmiczny sposób. Co prawda dzięki takim wypracowanym zachowaniom piłka pozostawała w posiadaniu Lecha aż do linii końcowej, lecz z tego powodu obrońcy FC Basel nauczyli się, jak przecinać podania w pole karne już po parunastu minutach gry. Poznaniacy pod wodzą Macieja Skorży potrafią grać niekonwencjonalnie i dobrze by było, gdyby takie mniej schematyczne rozegrania pokazali już za dwa dni.

Zła passa najprawdopodobniej niedługo się skończy. Mimo kiepskich wyników, w grze mistrzów Polski widać pozytywy. Dalej potrafią grać na jeden, dwa kontakty. Kto poza krakowską Wisłą strzela w naszej lidze takie bramki? Co do defensywy to na wyróżnienie zasługuje Marcin Kamiński i Jasmin Burić. Do końca sezonu obaj powinni być stałymi elementami pierwszej jedenastki „Kolejorza”. Szans na poprawę w wyników upatruję też w taktycznym warsztacie Skorży, który z pewnością jest w stanie nauczyć swoich zawodników, jak bronić się przy rzutach rożnych.

Wydaje się, że zła passa Lecha potrwa maksymalnie do rewanżu w Bazylei. Klub nie jest jeszcze gotowy na grę na piłkarskim uniwersytecie Ligi Mistrzów, ale liceum Ligi Europy wydaje się być jak najbardziej w zasięgu poznańskiego klubu. A taki zespół jak „Kolejorz” zawsze prędzej czy później ( raczej prędzej) odpali w ekstraklasie. Kryzys Lecha wydaje się być złym miłego początkiem.