Leny Yoro

Pochodzenie

Urodził się 13 listopada 2005 roku w Saint-Maurice pod Paryżem. Zaczynał w UJA Alfortville, potem trafił do Villeneuve-d'Ascq Métropole, skąd zauważył go LOSC Lille. W akademii Lille był tak zaawansowany, że grał w starszych kategoriach wiekowych: w sezonie 2021/2022 zaczął w drużynie do lat 17, szybko przeszedł do U-19 i w Młodzieżowej Lidze UEFA wystąpił cztery razy. W styczniu 2022 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt z klubem. Zagrał też jeden raz w reprezentacji Francji U-17, w sierpniu 2021 roku.

Kariera

14 maja 2022 roku, w wieku 16 lat i pół roku, wszedł na boisko w wygranym przez Lille meczu z OGC Nice, zmieniając Angela Gomesa. Został wtedy najmłodszym debiutantem w historii LOSC, wyprzedzając Edena Hazarda. We wrześniu 2022 roku trener Paulo Fonseca wystawił go od początku w meczu z Toulouse. Po spotkaniu mówił, że Yoro zasłużył na szansę, bo dobrze pracuje z drużyną, i że w wieku 16 lat zagrał solidnie, z dużą osobowością, mimo jednego błędu.

24 sierpnia 2023 roku w pierwszym meczu barażowym o Ligę Konferencji z HNK Rijeka wszedł w 5. minucie za kontuzjowanego Bafodé Diakité i w 89. minucie strzelił głową zwycięskiego gola na 2:1, po dośrodkowaniu Ivana Cavaleiro. Był to jego pierwszy gol w seniorskiej piłce. W sezonie 2023/2024 stał się jednym z liderów zespołu, a w grudniu 2023 roku świetnie powstrzymał Kyliana Mbappé w remisie 1:1 z Paris Saint-Germain. W maju 2024 roku związek zawodników UNFP umieścił go w jedenastce sezonu Ligue 1. Fonseca mówił o nim, że nie jest normalne, by 18-latek miał taką dojrzałość i umiejętności techniczne, i przewidywał, że zostanie jednym z najlepszych środkowych obrońców Francji, a prawdopodobnie i Europy.

18 lipca 2024 roku LOSC ogłosiło porozumienie z Manchesterem United w sprawie transferu 18-letniego Yoro. Po siedmiu latach w klubie prezydent Olivier Létang pożegnał go słowami, że Lille zawsze pozostanie jego domem. W towarzyskim meczu z Rangers w Edynburgu, swoim pierwszym w koszulce United, pokazał się z dobrej strony: ciągnął piłkę do przodu, zagrał długie diagonalne podanie i dogonił uciekającego napastnika. Na przedsezonowym tournée w Stanach Zjednoczonych doznał jednak urazu i na debiut w United musiał czekać do 4 grudnia 2024 roku, kiedy zagrał na wyjeździe z Arsenalem.

Z czasem wprowadzał go do składu trener Rúben Amorim, a Yoro odegrał ważną rolę w drodze United do finału Ligi Europy. 17 kwietnia 2025 roku w rewanżu ćwierćfinału z Olympique Lyon (5:4 po dogrywce) zablokował strzał Malicka Fofany głową. W finale w Bilbao, przegranym z Tottenhamem, wyszedł w pierwszym składzie.

Sukcesy

• 2024 Jedenastka sezonu Ligue 1 (UNFP, za sezon 2023/2024)

Styl gry

Mierzy około 190 cm i jest szybki, co pozwala mu cofać się za uciekającymi napastnikami. Ma długie nogi, którymi często wybija piłkę z pozornie niewinnych sytuacji. Jest opanowany i elegancki w grze, a podaje przede wszystkim bezpiecznie, do bliskich partnerów. Dyrektor akademii Lille Jean-Michel Vandamme mówił, że gdy zobaczył go po raz pierwszy, zobaczył Raphaëla Varane'a: ten sam stosunek do pracy, tę samą dojrzałość w tym wieku i podobną budowę. Jego idolem jest Rio Ferdinand.

Reprezentacja

W październiku 2026 roku Yoro zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Francji. W wygranym 4:1 meczu Ligi Narodów z Belgią zagrał w pierwszym składzie i rozegrał całe 90 minut.