Leonardo Bovo

Pochodzenie

Urodził się 7 maja 2005 roku. Jest synem Raffaella Bova, pomocnika z lat 80., który grał m.in. w Venezii, Ravennie i Sassuolo.

W młodości występował w Chievo Verona. Po upadku klubu trafił do Interu Mediolan, gdzie przeszedł drogę od zespołu U-17 do drużyny U-23.

Kariera

W Primaverze Interu zdobył mistrzostwo Włoch: w finale z Fiorentiną, wygranym 3:0, strzelił gola. Zadebiutował też w młodzieżowych reprezentacjach Włoch U-18 i U-19.

Od sezonu 2025/2026 gra w Interze U-23, który występuje w Serie C. Przed startem sezonu mówił, że w tej lidze pomocnik więcej pracuje nad uwagą w grze bez piłki, pressingiem i reakcją po jej stracie. Serie C opisywał jako szkołę, która pomaga zmniejszyć dystans między Primaverą a pierwszą drużyną.

Cristian Chivu, który prowadził go wcześniej w młodzieżowych drużynach Interu, jako trener pierwszej drużyny dał mu szansę 3 grudnia 2025 roku w 1/8 finału Pucharu Włoch. Bovo wszedł w 79. minucie meczu z Venezią, wygranego przez Inter 5:1, i zadebiutował na San Siro. Po meczu mówił, że debiut na San Siro zostaje w pamięci na zawsze.

Styl gry

Jest wysokim defensywnym pomocnikiem, około 187 cm wzrostu. Sam mówił, że „rodzę się jako regista”, czyli że z natury jest rozgrywającym, ale w sezonie 2025/2026 grał także jako mezzala, czyli ofensywniejszy pomocnik z boku środka pola. Za wzór wskazywał Hakana Çalhanoğlu, którego obserwował z bliska w pierwszej drużynie.