Triumfalny powrót króla Jakuba do Krakowa

https://twitter.com/Ziko2032/status/1096359993023041536

Osobne pole wypada poświęcić również Michałowi Chrapkowi, o którym mówiło się nawet zimą, że mógłby powrócić do Wisły. Środkowy pomocnik nie błyszczał w tym pojedynku, ale też i nie odstawał. Występ wręcz bliźniaczo podobny do tego Mączyńskiego. Patrząc jednak na skalę talentu wychowanka Victorii Jaworzno, można poczuć się nieco rozczarowanym, że tak potoczyła się jego kariera. Wydaje się, że miał potencjał na coś więcej niż tylko tzw. ligowy dżemik.

Ostatnim powrotem na stadion im. Henryka Reymana jest występ z białą gwiazdą na piersi Łukasza Burligi. Po zimowej zamianie, gdy w drugą stronę powędrowała trójka: Kostal, Imaz, Arsenic, to 30-latek okazuje się najważniejszym, obok Błaszczykowskiego, wzmocnieniem. Popularny „Bury” zastąpił w końcówce właśnie samego Kubę, rozgrywając kilkanaście minut, podczas których pokazał, że może jeszcze sporo wnieść do swojej drużyny.

Rutyniarz

Wróćmy jednak do niekwestionowanego bohatera poniedziałkowego pojedynku. Będąc szczerym, nie można powiedzieć, że Kuba był wyróżniającym się zawodnikiem w tym spotkaniu. Ba, nieuczciwe byłoby stwierdzenie, że należał do czołowych graczy w swojej drużynie. W jego poczynaniach widoczny był brak pewności, czemu nie ma się co dziwić, jest to bowiem spowodowane licznymi kontuzjami na przestrzeni ostatnich lat. Niemniej i tak od początku w kluczowych momentach potrafił pokazać, że samą swoją obecnością na boisku wprowadza spokój i doświadczenie.

I, co najważniejsze, nie pękł, gdy przyszło wziąć odpowiedzialność na swe barki przy rzucie karnym. Już sam fakt długiego oczekiwania na decyzję Pawła Gila mógł wprowadzić irytację w szeregi obu zespołów. Ostatecznie po faulu na Krzysztofie Drzazdze Błaszczykowski pewnie skierował piłkę do siatki. Kilkanaście minut później mógł z dumą opuścić boisko przy gromkim aplauzie całego niemalże stadionu.

Powrót wychowanka Rakowa wypadł więc okazale. Przyciągnął na obiekt przy ulicy Reymonta rekordową dla poniedziałkowych meczów w ekstraklasie liczbę kibiców, ponadto zdobył zwycięską bramkę dla Wisły. Czy można chcieć czegoś więcej? Sam Kuba z pewnością zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest jeszcze w najwyższej dyspozycji, podobnie zresztą jak i cała drużyna. Mecz ze Śląskiem można jednak uznać za pierwszy krok w dobrą stronę.

• Kuba Błaszczykowski Wisła
• Maciej Stolarczyk
• Śląsk Wrocław
• Wisła Kraków
• Michał Chrapek
• Krzysztof Drzazga
• Górnik Zabrze
• Legia Warszawa

https://twitter.com/Ziko2032/status/1096359993023041536

Osobne pole wypada poświęcić również Michałowi Chrapkowi, o którym mówiło się nawet zimą, że mógłby powrócić do Wisły. Środkowy pomocnik nie błyszczał w tym pojedynku, ale też i nie odstawał. Występ wręcz bliźniaczo podobny do tego Mączyńskiego. Patrząc jednak na skalę talentu wychowanka Victorii Jaworzno, można poczuć się nieco rozczarowanym, że tak potoczyła się jego kariera. Wydaje się, że miał potencjał na coś więcej niż tylko tzw. ligowy dżemik.

Ostatnim powrotem na stadion im. Henryka Reymana jest występ z białą gwiazdą na piersi Łukasza Burligi. Po zimowej zamianie, gdy w drugą stronę powędrowała trójka: Kostal, Imaz, Arsenic, to 30-latek okazuje się najważniejszym, obok Błaszczykowskiego, wzmocnieniem. Popularny „Bury” zastąpił w końcówce właśnie samego Kubę, rozgrywając kilkanaście minut, podczas których pokazał, że może jeszcze sporo wnieść do swojej drużyny.

Rutyniarz

Wróćmy jednak do niekwestionowanego bohatera poniedziałkowego pojedynku. Będąc szczerym, nie można powiedzieć, że Kuba był wyróżniającym się zawodnikiem w tym spotkaniu. Ba, nieuczciwe byłoby stwierdzenie, że należał do czołowych graczy w swojej drużynie. W jego poczynaniach widoczny był brak pewności, czemu nie ma się co dziwić, jest to bowiem spowodowane licznymi kontuzjami na przestrzeni ostatnich lat. Niemniej i tak od początku w kluczowych momentach potrafił pokazać, że samą swoją obecnością na boisku wprowadza spokój i doświadczenie.

I, co najważniejsze, nie pękł, gdy przyszło wziąć odpowiedzialność na swe barki przy rzucie karnym. Już sam fakt długiego oczekiwania na decyzję Pawła Gila mógł wprowadzić irytację w szeregi obu zespołów. Ostatecznie po faulu na Krzysztofie Drzazdze Błaszczykowski pewnie skierował piłkę do siatki. Kilkanaście minut później mógł z dumą opuścić boisko przy gromkim aplauzie całego niemalże stadionu.

Powrót wychowanka Rakowa wypadł więc okazale. Przyciągnął na obiekt przy ulicy Reymonta rekordową dla poniedziałkowych meczów w ekstraklasie liczbę kibiców, ponadto zdobył zwycięską bramkę dla Wisły. Czy można chcieć czegoś więcej? Sam Kuba z pewnością zdaje sobie sprawę z tego, że nie jest jeszcze w najwyższej dyspozycji, podobnie zresztą jak i cała drużyna. Mecz ze Śląskiem można jednak uznać za pierwszy krok w dobrą stronę.