Konrad Matuszewski: Z biegiem czasu nasza forma w meczach domowych i wyjazdowych jest taka sama [WYWIAD]

Czy jest coś, co według pana wyróżnia Wartę Poznań na tle innych klubów z ekstraklasy?

Myślę, że taka bardzo przyjazna, rodzinna atmosfera między zawodnikami, sztabem szkoleniowym, pracownikami klubu. Z każdym problemem można pójść do wielu osób i ci pomogą. Na taką skalę jeszcze się z tym nie spotkałem w żadnym klubie, w którym byłem.

Z kim najlepiej współpracuje się panu na boisku?

Z tymi, których mam obok siebie, czyli z Robertem Ivanovem, Miłoszem Szczepańskim i Kajtkiem Szmytem. Bardzo dobrze mi się z nimi współpracuje.

Czy jest ktoś w Warcie, kogo pan podpatruje na treningach?

Nie ma raczej takiej osoby, którą bym podpatrywał. Jest dużo doświadczonych zawodników i ich bardziej obserwuję pod względem tego, co robią poza boiskiem. Jak podchodzą do zajęć stricte przygotowujących do treningu, jaką mają dietę, jak pracują na siłowni. Takie rzeczy bardziej podpatruję u innych, a na boisku skupiam się na tym, co ja mam robić.

Jak wspomina pan swój pobyt w Odrze Opole?

Bardzo pozytywnie. Mieliśmy tam grupę starszych zawodników, którzy trzymali atmosferę, bo już długo ze sobą grali w Odrze. Pamiętam, że dostałem taki pucharek za najlepszy wynik Odry Opole od 20 lat, gdyż do końca walczyliśmy o baraże. Sama Odra rok później weszła do tych baraży, tak że wyniki też były na dobrym poziomie i tam też mocno się rozwinąłem w kontekście czysto piłkarskim. Sporo pracy z analitykami i na boisku z trenerem Plewnią. On też był bocznym obrońcą i pokazał mi wiele rzeczy, na które wcześniej nie zwracałem uwagi. Dzięki temu też się rozwinąłem.

Był czas, że trenował pan z pierwszym zespołem Legii Warszawa. Czy miał pan z tyłu głowy nadzieję, że uda się panu zadebiutować w pierwszej drużynie „Wojskowych”?

Byłem brany na pojedyncze treningi, ale żeby być na stałe włączonym do kadry pierwszego zespołu lub pojechać na obóz przygotowawczy, czy to letni, czy zimowy, to nigdy tak nie było. Trudno było myśleć o tym, że mogę zadebiutować. Bardziej liczyłem na to, że po tych wypożyczeniach będę włączony do kadry pierwszego zespołu, ale tak się nie stało. Cieszę się, że jestem teraz w Warcie, bo mamy tu bardzo dobrą ekipę i ostatecznie jestem zadowolony z tego, jak się to wszystko potoczyło.

Po roku spędzonym w Opolu zdecydował się pan na transfer do Warty Poznań. Dlaczego wybrał pan akurat ten klub?

Najmocniej o mnie zabiegał. Najkonkretniejsza oferta była z Warty, która przedstawiła realną perspektywę na regularne występy w ekstraklasie, więc zbyt długo się nad tym nie zastanawiałem.

Co jest pana najmocniejszą stroną na boisku?

Myślę, że zachowanie spokoju w sytuacjach, gdy przeciwnik nas pressuje i wyprowadzam piłkę od tyłu. Według mnie jest to jedna z moich mocniejszych stron.

A nad czym powinien pan najbardziej popracować?

Nad decyzyjnością oraz jakością i dokładnością pod bramką przeciwnika. W aspektach defensywnych, mimo że zanotowałem spory postęp, dalej występują jakieś błędy, więc trzeba pracować, aby w trakcie spotkań było ich jak najmniej.

Jak pan się motywuje przed meczami?

Nie mam, szczerze powiedziawszy, czegoś takiego. Raczej muzyka, ale nie na słuchawkach, tylko to, co nasz szatniowy DJ puści, i to tyle. Nie mam jakichś specjalnych sposobów na motywację przed meczem.

Kto jest w szatni DJ?

Zależy, ale raczej Maciek Żurawski i Kamil Kościelny.

Gdzie widzi pan siebie za pięć lat?

Chciałbym spróbować swoich sił w jakiejś zagranicznej lidze typu holenderska, belgijska.