Kacper Tobiasz w reprezentacji: Chwilowy taniec czy przyszłość kadry?

Aby to wybrzmiało ponownie – Kacper Tobiasz na to powołanie zasłużył. Niemniej, patrząc na okoliczności, w jakich się ono pojawiło, jest to niemała niespodzianka. Na szczęście – bardziej pozytywna niż negatywna. Trener Urban pokazuje tym ruchem, że jest gotów na rotacje i wprowadzanie typowo „swoich”, autorskich pomysłów.

Czy były lepsze opcje?

Odpowiadając na pytanie z początku artykułu – naszym zdaniem tak. Oczywiście trzeba przy tym wziąć pod uwagę szereg czynników, które mogły przekonać selekcjonera. Z lepszych, naszym zdaniem, kandydatów prawdopodobnie wybór będącego ostatnio w jeszcze lepszej formie Sławomira Abramowicza mógłby być bardziej optymalny. To samo dotyczy najlepszego bramkarza początku sezonu w PKO Ekstraklasie – Xaviera Dziekońskiego. Można by było pomyśleć również o Jakubie Stolarczyku czy Mateuszu Kochalskim – obaj występują z sukcesami w mocniejszych rozgrywkach niż Legia: Stolarczyk w Leicester w Championship, a Kochalski w Lidze Mistrzów z Karabachem. Mamy wrażenie, że i ich trener nie docenił.

Gdyby selekcjoner kierował się wiekiem – zapewne postawiłby na Dziekońskiego. Wielkością klubu – wybrałby Stolarczyka. A gdyby czysto jakością bramkarską – sięgnąłby po Cezarego Misztę, który od dłuższego czasu prezentuje bardzo dobrą formę w Rio Ave. I to formę trwającą znacznie dłużej niż w przypadku Tobiasza.

Co zatem mogło przekonać Jana Urbana? Dwa czynniki. Pierwszy – doświadczenie reprezentacyjne. Choć w pierwszej kadrze jego dorobek jest skromny, to przecież przez dłuższy czas bramkarz Legii występował w reprezentacji U-21, łącznie aż 16 razy. Do tej roli więc jest przygotowany – przynajmniej teoretycznie – lepiej niż większość konkurentów. Drugim powodem może być charakter Tobiasza. Znany ze swojej przebojowości i częstych prowokacji, może być postrzegany jako ambitna, głośna osobowość w szatni – taka młodsza wersja Kamila Grabary. A tego typu zawodników selekcjoner, jak się wydaje, bardzo ceni.

Rola Tobiasza dzisiaj

Obecnie Kacper Tobiasz nie odgrywa znaczącej roli w reprezentacji Polski. To raczej bramkarz treningowy – typowa czwarta opcja na pozycji golkipera i w zasadzie nic więcej. Ze względu na jakość jego konkurentów nie przewidujemy tutaj żadnych zmian. Sam Tobiasz raczej godzi się z rolą, jaką przyjdzie mu teraz pełnić. Na ten moment o grę w pierwszym składzie reprezentacji mogą rywalizować jedynie Łukasz Skorupski oraz Kamil Grabara. Reszta bramkarzy (no, może jeszcze kontuzjowany Marcin Bułka) nie ma do nich podjazdu. Samo znalezienie się w gronie czterech teoretycznie najlepszych golkiperów w kraju już powinno być dla zawodnika Legii dużym sukcesem.

Na zaistnienie w roli „jedynki” Tobiasz będzie musiał jeszcze poczekać. Przed nim znajduje się przynajmniej trójka bramkarzy. Czwarte miejsce ma charakter czysto teoretyczny – bo całkiem możliwe, że gdyby selekcjoner kierował się wyłącznie umiejętnościami, a nie również wiekiem czy potencjałem, w tym miejscu znalazłby się ktoś inny niż do niedawna kapitan kadry U-21. Choć doceniamy jego możliwości i widzimy potencjał, który w tym sezonie faktycznie rozkwita, na poważniejszą szansę w reprezentacji jest jeszcze zbyt wcześnie. W przekroju całej kariery Tobiasz pokazał po prostu za mało, by uzasadnić dla niego wyższą pozycję w hierarchii.

Kacper Tobiasz w przyszłości

Kacper Tobiasz wyraźnie rozwinął się jako piłkarz, co widać na boisku – popełnia coraz mniej błędów niż 2–3 lata temu. Rozwija się też jako człowiek, co widać we wszystkich wywiadach, w których występuje w roli głównej. To również istotne w kontekście dalszej kariery, zwłaszcza w reprezentacji Polski. „Jedynki” w kadrze grają w klubach topowych lub przynajmniej w takich z drugiego czy trzeciego poziomu – a najlepiej w zespołach z czołowych pięciu lig europejskich (Premier League, La Liga, Serie A, Bundesliga, Ligue 1). Postawa Jana Urbana w tym przypadku wydaje się dość ekstremalna – odrzucił Marcina Bułkę, który przeszedł do arabskiego NEOM FC.

A jak rozwinie się Kacper Tobiasz? Wiadomo, że to wszystko jest w dużej mierze „wróżeniem z fusów”, bo na rozwój kariery piłkarza składa się wiele czynników niezależnych od siebie. Biorąc jednak pod uwagę imponującą przemianę Tobiasza w tak krótkim czasie – jeszcze niedawno skreślanego 22-latka – musi być on postrzegany jako jeden z najbardziej utalentowanych bramkarzy młodego pokolenia w Polsce. Tobiasz przeżył w piłce nożnej szereg skrajnych emocji i znajdował się w przeróżnych kontekstach, mimo relatywnie młodego wieku. Doznawał stresu, który na Łazienkowskiej potrafi być bardzo paraliżujący, a także wielu niepowodzeń, niedoszłych transferów i momentów euforii. Mimo wszystko potrafił się utrzymać – to wiele mówi o nim jako zawodniku i pozwala sądzić, że w przyszłości może osiągnąć więcej niż tylko status solidnego ekstraklasowicza. Czas pokaże. Jedno jest jednak pewne – sufit tego chłopaka wisi naprawdę wysoko.