Ken Sema

Pochodzenie

Urodził się 30 września 1993 roku w Norrköping. Jego rodzice, Ndongala i Kiadila, w 1987 roku wyjechali z Kinszasy, by dać przyszłym dzieciom lepsze życie, i przez Francję trafili do Szwecji. Starszy brat Maic też został piłkarzem. Ken mówił, że często musi tłumaczyć, skąd pochodzi, i że słyszał, iż nie powinien być w Szwecji.

Zaczynał jako pięciolatek w IF Sylvia, a w wieku 12 lat przejęło go IFK Norrköping. W pierwszej drużynie IFK był jako 19-latek, ale nie zagrał w żadnym meczu.

Kariera

W 2014 roku, jako 20-latek po odejściu z IFK Norrköping, był bez klubu i szukał pracy w urzędzie pracy, gdy na testy zaprosił go trener Ljungskile SK Tor-Arne Fredheim. Podpisał trzyletni kontrakt i w pierwszym sezonie zajął z drużyną trzecie miejsce w Superettan, ale Ljungskile przegrało baraże o Allsvenskan z Gefle.

W 2016 roku przeszedł do Östersunds FK. Graham Potter, który go ściągnął, wspominał, że wypatrzyli go w „niezbyt efektownym” Ljungskile. Sema mówił, że chciał grać tak jak Östersund: cierpliwie, utrzymując się przy piłce. 13 kwietnia 2017 roku w finale Pucharu Szwecji z IFK Norrköping, swoim byłym klubem, miał trzy asysty, a Östersund wygrał 4:1 i zdobył pierwsze trofeum w historii. W lutym 2018 roku w rewanżu 1/16 finału Ligi Europy strzelił zwycięskiego gola w wygranym 2:1 meczu z Arsenalem na Emirates Stadium.

Latem 2018 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Watfordem. W pierwszym sezonie zagrał w 17 meczach Premier League. W sierpniu 2019 roku Watford wypożyczył go na sezon do Udinese, klubu tych samych właścicieli, rodziny Pozzo. W Anglii rozegrał dla Watfordu ponad 150 meczów w Premier League i Championship. Sam mówił, że Potter bardzo dużo dla niego znaczy, bo to on pomógł mu zrobić największe kroki w rozwoju.

Pod koniec stycznia 2025 roku przeszedł do Pafos FC na Cyprze. W maju 2025 roku klub po raz pierwszy w historii został mistrzem Cypru.

Sukcesy

• 2017 Puchar Szwecji z Östersunds FK

Styl gry

W Östersund grał głównie na lewym skrzydle i opierał grę na szybkości. Sam mówił, że lubi mieć piłkę i ogrywać rywala jeden na jednego. W Pafos podkreślano jego wszechstronność i technikę.

Reprezentacja

W reprezentacji Szwecji zadebiutował w 2017 roku. Nie pojechał na mundial 2018, ale był w kadrze na Euro 2020.