
Rozgrywający, który w 2021 roku wygrał Ligę Mistrzów i Euro, a UEFA wybrała go piłkarzem roku.
Dorastał w brazylijskiej Imbitubie. Pierwsze mecze rozgrywał z matką w domu, ogrodzie i na plaży. Do miejscowej szkółki, nazywanej Peixe, trafił jako czterolatek, choć przyjmowano tam dzieci od szóstego roku życia. Ojciec przekonał trenera, by pozwolił mu ćwiczyć ze starszymi chłopcami.
W wieku 13 lat wyjechał do szkółki piłkarskiej oddalonej o około 200 kilometrów od domu. Dwa lata później przeniósł się do Werony. Mieszkał tam z pięcioma innymi chłopcami w jednym pokoju i przez półtora roku dostawał 20 euro tygodniowo. Część pieniędzy przeznaczał na rozmowy z rodziną w Brazylii. Gdy jako siedemnastolatek chciał wrócić do domu i porzucić piłkę, rodzice namówili go, by wytrwał.
We Włoszech spędził lata w Weronie, a potem grał w Napoli. Po czterech i pół roku w Neapolu latem 2018 roku przeniósł się do Chelsea. Angielska liga wymagała od niego, jak sam opowiadał, więcej walki o piłkę i większej intensywności. Uważał, że dzięki temu poprawił grę w obronie.
Pod wodzą Thomasa Tuchela grał w dwójce środkowych pomocników, często z N’Golo Kanté. W ćwierćfinale Ligi Mistrzów 2020/21 przeciwko Porto podaniem otworzył Masonowi Mountowi drogę do bramki. Chelsea wygrała te rozgrywki, a Jorginho został później wybrany przez UEFA piłkarzem roku.
W styczniu 2023 roku przeszedł z Chelsea do Arsenalu. Spędził tam dwa i pół sezonu, po czym latem 2025 roku wrócił do Brazylii. W czerwcu przedstawiło go Flamengo. Mówił, że choć urodził się i wychował w Brazylii, wcześniej nie grał tam zawodowo i chciał wrócić do kraju, w którym zaczęła się jego piłkarska historia.
Jako dziecko był napastnikiem, później grał jako „dziesiątka”, a w wieku 13 lat przeszedł do roli registy. Opisywał ją jako budowanie akcji od tyłu, łączenie gry zespołu i ciągłą komunikację z partnerami. Przed przyjęciem piłki starał się już wiedzieć, gdzie poda ją dalej.
W Chelsea dyktował tempo gry z głębi pola. Obserwator techniczny UEFA Cosmin Contra po meczu z Porto zwracał uwagę także na jego ustawianie się w obronie i cyrkulację piłki. W parze z Kanté Jorginho często podpowiadał partnerowi, kiedy może się odwrócić i gdzie ma możliwość krótkiego podania.
W 2021 roku był ważną częścią włoskiej drużyny, która wygrała Euro 2020. Organizował jej grę w środku pola. W półfinale z Hiszpanią wykorzystał decydującą jedenastkę w serii rzutów karnych. Później wspominał, że Hiszpanie przez długie fragmenty kontrolowali mecz i zmusili Włochów do obrony.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Flamengo | – | – | – | – | |
| 2024/2025Premier League | Arsenal | Premier League | 15 | 709 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Arsenal | Liga Mistrzów | 6 | 329 | 1 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Włochy | Mistrzostwa Europy | 3 | 216 | 0 | 0 |
| 2023/2024Premier League | Arsenal | Premier League | 24 | 934 | 0 | 2 |
| 2023Eliminacje ME | Włochy | Eliminacje ME | 3 | 202 | 0 | 0 |
| 2022/2023Premier League | Arsenal | Premier League | 23 | 1635 | 2 | 0 |
| 2021/2022Premier League | Chelsea | Premier League | 2 | 135 | 0 | 0 |
| 2020/2021 | Chelsea | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Chelsea | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Chelsea | – | – | – | – | |
| 2017/2018Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie A | SSC Napoli | Serie A | 10 | 846 | 1 | 2 |
| 2016/2017Serie A | SSC Napoli | Serie A | 27 | 2148 | 0 | 3 |
| 2016/2017Puchar Włoch | SSC Napoli | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2015/2016Serie A | SSC Napoli | Serie A | 35 | 2911 | 0 | 4 |
| 2014/2015Serie A | SSC Napoli | Serie A | 23 | 1283 | 0 | 0 |
| 2013/2014Serie A | SSC Napoli | Serie A | 33 | 2732 | 7 | 4 |
| 2012/2013 | Hellas Werona | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Hellas Werona | – | – | – | – |