Jedenastka sezonu Ekstraklasy

Solidny w defensywie i skuteczny w ataku – tak najkrócej można opisać grę filaru obrony wrocławskiego klubu. Rozegrał każdy jeden mecz w Ekstraklasie w barwach Śląska, walnie przyczyniając się do zdobycia tytułu wicemistrza Polski. Celeban z sezonu na sezon robi postępy, stając się jednym z najlepszych defensorów naszej ligi.

Dudu (Widzew Łódź)

Na pewno jeden z najjaśniejszych punktów Widzewa, a na pewno najjaśniejszy w obronie. Zanotował najwięcej asyst w Ekstraklasie, wraz zresztą z Sebastianem Milą, aż dziewięć razy otwierając kolegom drogę do bramki. Defensywa łódzkiego klubu na pewno tworzona jest od Brazylijczyka.

Adrian Mierzejewski (Polonia Warszawa)

Wielu ekspertów obwołało skrzydłowego „Czarnych Koszul” najlepszym piłkarzem tego sezonu. Trudno się nie zgodzić – Mierzejewski grał równo, nie miewał huśtawek formy, co procentowało powołaniami do kadry narodowej. Ostatnio uczcił świetny sezon w barwach Polonii debiutanckim golem w reprezentacji.

Przemysław Kaźmierczak (Śląsk Wrocław)

Znakomity powrót do Ekstraklasy. Nie dość, że wygrywał znaczną większość pojedynków główkowych, dawał zespołowi wicemistrza Polski spokój w grze, świetnie współpracował z Sebastianem Milą, to jeszcze zdobył osiem bramek. Przypomnijmy jedynie, że jest defensywnym pomocnikiem. Atomowe uderzenie z dystansu i dobra gra głową – najważniejsze atuty Kaźmierczaka.

Sebastian Mila (Śląsk Wrocław)

Kolejny bardzo dobry sezon w wykonaniu kapitana wrocławskiego klubu. Tym razem zanotował tylko cztery bramki, ale do jego zadań należało konstruowanie zabójczych akcji oskrzydlających Śląska, a od strzelania goli są koledzy. Doświadczony zawodnik, bez którego wielu kibiców wrocławskiego klubu nie wyobraża sobie podstawowej jedenastki.

Andraż Kirm (Wisła Kraków)

Skuteczność, skuteczność i jeszcze raz skuteczność. Tak jednym, a w zasadzie trzema słowami można opisać dyspozycję pomocnika mistrza Polski. Pod wodzą Roberta Maaskanta Słoweniec pokazał, na co naprawdę go stać. Pierwszy sezon w Wiśle był niezły, jednak ten mistrzowski był przełomowy, a Kirm nie dał się krytykom, zdobywając dziewięć bramek, a także notując kilka znaczących asyst.

Tomasz Frankowski (Jagiellonia Białystok)

Króla strzelców rodzimej ligi nie mogło zabraknąć w zestawieniu jedenastu najlepszych kopaczy. Popularny „Franek” to nadal łowca bramek, co udowodnił w tym sezonie. Pomimo 37 lat nadal pokazuje najmłodszym zawodnikom, czym jest solidna dyspozycja i nienaganna skuteczność. Ciekawe jak długo jeszcze pociągnie z taką formą strzelecką?

Abdou Razack Traore (Lechia Gdańsk)

Wciąż młody Traore może pogratulować sobie przejścia z drużyny mistrza Norwegii do naszej ligi, notując aż 12 trafień w pierwszym sezonie na polskich boiskach. Bywały wzloty i upadki, jednak trzeba przyznać, że w bardzo dużej mierze od niego zależał potencjał ofensywny zespołu Tomasza Kafarskiego.

Ławka rezerwowych:

G. Sandomierski (Jagiellonia Białystok) – Jakub Rzeźniczak (Legia Warszawa), Maciej Sadlok (Polonia Warszawa), Miroslav Radović (Legia Warszawa), Maor Melikson (Wisła Kraków), Patryk Małecki (Wisła Kraków), Artjoms Rudnevs (Lech Poznań)
 

• Abdou Razack Traore
• Adrian Mierzejewski
• Andraż Kirm
• Dudu Paraiba
• Jagiellonia Białystok
• Jakub Wawrzyniak
• Lechia Gdańsk
• Legia Warszawa
• Marian Kelemen
• Osman Chavez
• Piotr Celeban
• Polonia Warszawa
• Przemysław Kaźmierczak
• Sebastian Mila
• Śląsk Wrocław
• Tomasz Frankowski
• Widzew Łódź
• Wisła Kraków

Solidny w defensywie i skuteczny w ataku – tak najkrócej można opisać grę filaru obrony wrocławskiego klubu. Rozegrał każdy jeden mecz w Ekstraklasie w barwach Śląska, walnie przyczyniając się do zdobycia tytułu wicemistrza Polski. Celeban z sezonu na sezon robi postępy, stając się jednym z najlepszych defensorów naszej ligi.

Dudu (Widzew Łódź)

Na pewno jeden z najjaśniejszych punktów Widzewa, a na pewno najjaśniejszy w obronie. Zanotował najwięcej asyst w Ekstraklasie, wraz zresztą z Sebastianem Milą, aż dziewięć razy otwierając kolegom drogę do bramki. Defensywa łódzkiego klubu na pewno tworzona jest od Brazylijczyka.

Adrian Mierzejewski (Polonia Warszawa)

Wielu ekspertów obwołało skrzydłowego „Czarnych Koszul” najlepszym piłkarzem tego sezonu. Trudno się nie zgodzić – Mierzejewski grał równo, nie miewał huśtawek formy, co procentowało powołaniami do kadry narodowej. Ostatnio uczcił świetny sezon w barwach Polonii debiutanckim golem w reprezentacji.

Przemysław Kaźmierczak (Śląsk Wrocław)

Znakomity powrót do Ekstraklasy. Nie dość, że wygrywał znaczną większość pojedynków główkowych, dawał zespołowi wicemistrza Polski spokój w grze, świetnie współpracował z Sebastianem Milą, to jeszcze zdobył osiem bramek. Przypomnijmy jedynie, że jest defensywnym pomocnikiem. Atomowe uderzenie z dystansu i dobra gra głową – najważniejsze atuty Kaźmierczaka.

Sebastian Mila (Śląsk Wrocław)

Kolejny bardzo dobry sezon w wykonaniu kapitana wrocławskiego klubu. Tym razem zanotował tylko cztery bramki, ale do jego zadań należało konstruowanie zabójczych akcji oskrzydlających Śląska, a od strzelania goli są koledzy. Doświadczony zawodnik, bez którego wielu kibiców wrocławskiego klubu nie wyobraża sobie podstawowej jedenastki.

Andraż Kirm (Wisła Kraków)

Skuteczność, skuteczność i jeszcze raz skuteczność. Tak jednym, a w zasadzie trzema słowami można opisać dyspozycję pomocnika mistrza Polski. Pod wodzą Roberta Maaskanta Słoweniec pokazał, na co naprawdę go stać. Pierwszy sezon w Wiśle był niezły, jednak ten mistrzowski był przełomowy, a Kirm nie dał się krytykom, zdobywając dziewięć bramek, a także notując kilka znaczących asyst.

Tomasz Frankowski (Jagiellonia Białystok)

Króla strzelców rodzimej ligi nie mogło zabraknąć w zestawieniu jedenastu najlepszych kopaczy. Popularny „Franek” to nadal łowca bramek, co udowodnił w tym sezonie. Pomimo 37 lat nadal pokazuje najmłodszym zawodnikom, czym jest solidna dyspozycja i nienaganna skuteczność. Ciekawe jak długo jeszcze pociągnie z taką formą strzelecką?

Abdou Razack Traore (Lechia Gdańsk)

Wciąż młody Traore może pogratulować sobie przejścia z drużyny mistrza Norwegii do naszej ligi, notując aż 12 trafień w pierwszym sezonie na polskich boiskach. Bywały wzloty i upadki, jednak trzeba przyznać, że w bardzo dużej mierze od niego zależał potencjał ofensywny zespołu Tomasza Kafarskiego.

Ławka rezerwowych:

G. Sandomierski (Jagiellonia Białystok) – Jakub Rzeźniczak (Legia Warszawa), Maciej Sadlok (Polonia Warszawa), Miroslav Radović (Legia Warszawa), Maor Melikson (Wisła Kraków), Patryk Małecki (Wisła Kraków), Artjoms Rudnevs (Lech Poznań)