Jak na mistrza przystało… Szymon Czyż rewelacyjnie wystrzelił z formą!

Pomocnik w drużynie „Medalików” najpierw pełnił mniej ważną funkcję, zwykle dostając swoje szanse z ławki. Od samego początku było wiadomo, że plan na niego jest zgoła inny niż w Wielkopolsce, gdzie Czyż grywał za plecami napastnika. Tutaj koncepcją była pozycja jednego z dwóch środkowych pomocników.

Czyż pierwsze spotkanie w „podstawie” zagrał w meczu pucharowym z Arką Gdynia. Nie wyróżnił się wtedy niczym szczególnym, ale też nie zawiódł. W przeciwieństwie do arcyważnego spotkania ligowego z Pogonią, kiedy prezentował się fatalnie i zszedł w przerwie meczu. Nie nadążał, nie czytał gry i często wyłączał głowę. Ponownie spadła na niego zasłużona krytyka. Dużą dawkę optymizmu na lepsze jutro mógł jednak dać dobry występ z Zagłębiem w Lubinie w końcówce kampanii.

Znakomite zastępstwo

Czyż obecny sezon również zaczynał z ograniczonym zaufaniem trenera – i prawdopodobnie byłoby tak do teraz, gdyby nie absencja Bena Ledermana. Ponownie okazało się, że nieszczęście jednego bywa szczęściem i okazją dla drugiego. Okazją, aby zobaczyć, czy kolejny zawodnik po przerwie letniej rozwinie skrzydła w Rakowie.

Młody 21-latek dostał pół godziny w Trnawie jeszcze przed kontuzją Ledermana w potyczce w Zabrzu, lecz w pierwszym składzie zaczął występować dwa tygodnie temu, począwszy od starcia z Jagiellonią Białystok.

I choć w meczach pucharowych nadal nie cieszył się zbytnim zaufaniem trenera Papszuna, to od momentu gdy na boisko wychodził Walerian Gwilia, Szymon Czyż zagrał trzy spotkania ligowe w pełnym wymiarze czasowym, co nie zdarzyło się od przełomu października i listopada zeszłego roku.

Jednak „zagrał” mogłoby być ujmujące dla młodzieżowca częstochowian, bo „ósemka” Rakowa niebagatelnie wpłynęła na losy każdego z tych pojedynków, a swoją aktywnością, kreatywnością oraz śmiałością po prostu musiała wywrzeć bardzo dobre wrażenie na kibicach klubu z ulicy Limanowskiego. Ale piłkarz nie tylko zażegnał problem w środku pola. Poznaniak rozwiązuje kwestię gracza ze statusem młodzieżowca w składzie, z którym – jak przed sezonem się niesłusznie wydawało – rakowianie mieli mieć ogromne kłopoty.

Szymon Czyż rośnie w oczach

Wiadome było, że Lederman i Czyż to zupełnie różni piłkarze, z inną charakterystyką i innymi walorami piłkarskimi. Przede wszystkim gracz z amerykańsko-żydowskimi korzeniami dobrze ustawia się przy rywalu z futbolówką, a były piłkarz Lazio świetnie gra na wyprzedzenie przeciwnika, do którego idzie podanie.

To właśnie tym sposobem Czyż podjął się kilku spektakularnych i co ważne skutecznych akcji w meczach z Jagiellonią, Śląskiem i Pogonią. Pomocnik dynamicznymi wyjściami w przód przyczynił się zarówno do dwóch bramek z białostoczanami (dwa razy kluczowe podania do Piaseckiego), wrocławianami (asysta i kluczowe podanie do Tudora i Koczergina), jak i do jedynego trafienia przeciwko szczecinianom, gdy stworzył miejsce Bartoszowi Nowakowi do wrzutki w pole karne.

Kolejną rzeczą, którą Szymon Czyż niesamowicie imponuje, jest fizyczność. Młody pomocnik do samego końca spotkania z „Portowcami” zachowywał koncentrację i harował, biegając od jednego do drugiego pola karnego. Okres przejściowy, który zajęło mu dojście do tej fantastycznej dyspozycji, nie powinien pójść na marne. Młodzieżowiec jest kolejnym dowodem na to, ile Raków potrafi wycisnąć ze stosunkowo młodych graczy na dłuższej przestrzeni czasu. I obyśmy taką grą 21-latka cieszyli oko jak najdłużej, bo kolejne liczby w ten sposób muszą przyjść.

• PKO Ekstraklasa
• Raków Częstochowa
• Szymon Czyż

Pomocnik w drużynie „Medalików” najpierw pełnił mniej ważną funkcję, zwykle dostając swoje szanse z ławki. Od samego początku było wiadomo, że plan na niego jest zgoła inny niż w Wielkopolsce, gdzie Czyż grywał za plecami napastnika. Tutaj koncepcją była pozycja jednego z dwóch środkowych pomocników.

Czyż pierwsze spotkanie w „podstawie” zagrał w meczu pucharowym z Arką Gdynia. Nie wyróżnił się wtedy niczym szczególnym, ale też nie zawiódł. W przeciwieństwie do arcyważnego spotkania ligowego z Pogonią, kiedy prezentował się fatalnie i zszedł w przerwie meczu. Nie nadążał, nie czytał gry i często wyłączał głowę. Ponownie spadła na niego zasłużona krytyka. Dużą dawkę optymizmu na lepsze jutro mógł jednak dać dobry występ z Zagłębiem w Lubinie w końcówce kampanii.

Znakomite zastępstwo

Czyż obecny sezon również zaczynał z ograniczonym zaufaniem trenera – i prawdopodobnie byłoby tak do teraz, gdyby nie absencja Bena Ledermana. Ponownie okazało się, że nieszczęście jednego bywa szczęściem i okazją dla drugiego. Okazją, aby zobaczyć, czy kolejny zawodnik po przerwie letniej rozwinie skrzydła w Rakowie.

Młody 21-latek dostał pół godziny w Trnawie jeszcze przed kontuzją Ledermana w potyczce w Zabrzu, lecz w pierwszym składzie zaczął występować dwa tygodnie temu, począwszy od starcia z Jagiellonią Białystok.

I choć w meczach pucharowych nadal nie cieszył się zbytnim zaufaniem trenera Papszuna, to od momentu gdy na boisko wychodził Walerian Gwilia, Szymon Czyż zagrał trzy spotkania ligowe w pełnym wymiarze czasowym, co nie zdarzyło się od przełomu października i listopada zeszłego roku.

Jednak „zagrał” mogłoby być ujmujące dla młodzieżowca częstochowian, bo „ósemka” Rakowa niebagatelnie wpłynęła na losy każdego z tych pojedynków, a swoją aktywnością, kreatywnością oraz śmiałością po prostu musiała wywrzeć bardzo dobre wrażenie na kibicach klubu z ulicy Limanowskiego. Ale piłkarz nie tylko zażegnał problem w środku pola. Poznaniak rozwiązuje kwestię gracza ze statusem młodzieżowca w składzie, z którym – jak przed sezonem się niesłusznie wydawało – rakowianie mieli mieć ogromne kłopoty.

Szymon Czyż rośnie w oczach

Wiadome było, że Lederman i Czyż to zupełnie różni piłkarze, z inną charakterystyką i innymi walorami piłkarskimi. Przede wszystkim gracz z amerykańsko-żydowskimi korzeniami dobrze ustawia się przy rywalu z futbolówką, a były piłkarz Lazio świetnie gra na wyprzedzenie przeciwnika, do którego idzie podanie.

To właśnie tym sposobem Czyż podjął się kilku spektakularnych i co ważne skutecznych akcji w meczach z Jagiellonią, Śląskiem i Pogonią. Pomocnik dynamicznymi wyjściami w przód przyczynił się zarówno do dwóch bramek z białostoczanami (dwa razy kluczowe podania do Piaseckiego), wrocławianami (asysta i kluczowe podanie do Tudora i Koczergina), jak i do jedynego trafienia przeciwko szczecinianom, gdy stworzył miejsce Bartoszowi Nowakowi do wrzutki w pole karne.

Kolejną rzeczą, którą Szymon Czyż niesamowicie imponuje, jest fizyczność. Młody pomocnik do samego końca spotkania z „Portowcami” zachowywał koncentrację i harował, biegając od jednego do drugiego pola karnego. Okres przejściowy, który zajęło mu dojście do tej fantastycznej dyspozycji, nie powinien pójść na marne. Młodzieżowiec jest kolejnym dowodem na to, ile Raków potrafi wycisnąć ze stosunkowo młodych graczy na dłuższej przestrzeni czasu. I obyśmy taką grą 21-latka cieszyli oko jak najdłużej, bo kolejne liczby w ten sposób muszą przyjść.