Juho Kilo

Pochodzenie

Urodził się 23 czerwca 2002 roku. Karierę zaczynał w SaPa, potem trafił do helsińskiego klubu Käpylän Pallo (KäPa). Jako 16-latek grał w jego drużynie B-juniorów w krajowej serii mistrzowskiej i miał już za sobą pięć meczów w reprezentacji Finlandii rocznika 2002. W lipcu 2018 roku przeniósł się do akademii Hamburger SV.

Kariera

W Hamburgu zamieszkał w internacie klubu, około doby jazdy od domu. Mówił, że przystosowanie przyszło mu łatwo, bo myślał tylko o piłce, a w akademii HSV, jak wspominał, „z chłopca stał się mężczyzną”. Przeszedł przez U-17 i U-19, a potem został ważnym zawodnikiem rezerw, HSV II, grających w Regionallidze Nord, czwartym poziomie rozgrywek w Niemczech. Do pierwszej drużyny nie trafił. Jako 18-latek grał tam przeciwko zawodnikom po trzydziestce i, jak mówił, nauczył się innego podejścia do pojedynków. W ostatnim sezonie HSV II skończyło ligę na drugim miejscu.

Przez pierwsze trzy lata w Niemczech skończył liceum. Zimą 2022/2023 zaczął też studia w ścieżce Haaga-Helia dla piłkarzy. 6 listopada 2022 roku w meczu wyjazdowym z Teutonią Ottensen, w doliczonym czasie przy 0:2, na boisko wszedł jego młodszy brat Jesse, który przeniósł się do HSV w 2020 roku. Obaj bracia zagrali razem w czterech meczach rezerw: trzy wygrali, jeden zremisowali.

Wiosną 2023 roku mówił, że w Hamburgu droga do pierwszej drużyny jest zablokowana i warto poszukać nowego klubu. Latem 2023 roku jego umowa z HSV wygasła. Do listopada nowego klubu nie znalazł. Trenował z różnymi zespołami w kilku krajach, biegał w zawodach biegowych, żeby utrzymać formę, i dalej studiował. Mówił, że nie był to optymalny okres, ale nie chciał nikogo obwiniać.

W styczniu 2024 roku testowano go w FC Haka z Valkeakoski, a 6 lutego podpisał z klubem roczną umowę. Andy Smith z Haki chwalił jego pozytywną energię i umiejętność podania.

5 sierpnia 2024 roku przeszedł do ADO Den Haag, wówczas drugoligowego. Dyrektor techniczny Joris Mathijsen mówił, że klub dostaje utalentowanego środkowego pomocnika, który uzupełnia pozostałych pomocników. W pierwszym sezonie w Hadze, u trenera Darije Kalezic, był podstawowym zawodnikiem: zagrał od pierwszej minuty niemal wszystkie mecze ligowe; do wiosny opuścił tylko jeden, z powodu zawieszenia.

W tamtym sezonie w meczu z Helmond Sport, wygranym 3:1, ADO straciło w 28. minucie Diogo Tomasa po czerwonej kartce, a Kilo przesunął się do środka obrony obok Matteo Waema. Po meczu mówił, że trener tylko wskazał mu, by cofnął się do linii obrony, a on nie musi wtedy myśleć o wszystkim naraz.

W sezonie 2025/2026 ADO wygrało Keuken Kampioen Divisie i po pięciu latach wróciło do Eredivisie. Tytuł zapewniło sobie na początku kwietnia 2026 roku. Kilo rozegrał w lidze 36 meczów od pierwszej minuty. Był jednym z sześciu nominowanych do nagrody dla najlepszego gracza sezonu. W 2025 roku mówił, że studiuje zaocznie w języku angielskim ekonomię i zarządzanie na fińskiej uczelni.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Eerste Divisie z ADO Den Haag

Styl gry

O sobie mówił, że jest rozgrywającym. ADO pozyskało go jako środkowego pomocnika, który ma uzupełniać innych pomocników. Andy Smith z Haki wyróżniał u niego podanie. Jesienią 2023 roku, w kadrze U-21, mówił, że wnosi do gry pewność w posiadaniu piłki i element zaskoczenia, a w Niemczech poprawił grę w obronie. W Holandii zdarzało się, że ustawiano go jako środkowego obrońcę, i radził sobie tam spokojnie.

Reprezentacja

Jako junior grał w młodzieżowych reprezentacjach Finlandii. W sierpniu 2018 roku, przy przejściu do HSV, miał na koncie pięć meczów w kadrze rocznika 2002. We wrześniu 2023 roku był na zgrupowaniu kadry U-21. W listopadzie, po półrocznej przerwie w klubie, wrócił do niej i w meczu ze Szwecją, przegranym 0:3, zagrał ostatnie pół godziny.