Australia
Australijski lewy obrońca z Melbourne, w 2026 roku Piłkarz Roku według PFA; od lipca 2025 roku w Feyenoordzie.
Urodził się 29 października 2002 roku w Melbourne i wychował w Point Cook, na zachodnich przedmieściach miasta. Ma holenderskiego ojca Jacco, który pochodzi z Wierden koło Almelo, i australijską matkę o włoskich korzeniach. Ojciec grał w pierwszej drużynie SVZW Wierden, głównie jako pomocnik, i to on pierwszy uczył synów piłki: gdy tylko chłopcy zaczęli chodzić, wkładał im piłkę pod nogi, a potem codziennie kopali w ogrodzie. W bramce za domem ojciec zawieszał ręczniki w okienkach, a Jordan ćwiczył podkręcone strzały. Jego idolami byli Lionel Messi i Arjen Robben.
Pierwszym klubem był Hoppers Crossing, do którego trafił jako około pięcioletni chłopiec. W 2016 roku, jako 13-latek, dołączył do akademii Melbourne City. Młodszy brat Kasey także został zawodowym piłkarzem.
W lidze australijskiej zadebiutował 27 listopada 2021 roku, wchodząc z ławki w remisie 2:2 z Adelaide United. Zaczął wierzyć, że może grać na najwyższym poziomie, gdy trenowali go Patrick Kisnorbo i Rado Vidošić, którzy pozwalali mu grać swobodnie. W sezonie 2021/2022 rozegrał w A-League 13 meczów, a City zdobyło Premiers Plate za pierwsze miejsce po sezonie zasadniczym. W kolejnych rozgrywkach wywalczył miejsce w pierwszym składzie i zagrał 28 razy; City znów wygrało sezon zasadniczy, a on został Młodym Piłkarzem Roku A-League. W tamtym sezonie wykonał w lidze więcej dryblingów i przeniósł piłkę na dłuższych dystansach niż jakikolwiek inny zawodnik, a w ataku często grał wysoko i szeroko jak skrzydłowy.
16 maja 2023 roku Melbourne City ogłosiło, że Bos przechodzi do belgijskiego KVC Westerlo. Był to wtedy najdroższy w historii transfer piłkarza odchodzącego z Australii. Pierwsze miesiące w Europie były dla niego trudne, bo po raz pierwszy mieszkał sam, a od rodziców dzieliła go różnica kilku godzin. W Westerlo grał przez dwa sezony i rozwinął się, bo poziom ligi belgijskiej jest wyższy niż w Australii.
Latem 2025 roku, gdy zakładał już, że zostanie w Westerlo na trzeci sezon, dowiedział się od agenta, że interesuje się nim Feyenoord. 25 lipca 2025 roku podpisał kontrakt do połowy 2029 roku. Dla jego rodziny Feyenoord nie był przypadkowym klubem: rodzina ojca od pokoleń mu kibicuje, a sam Bos mówił, że wychował się częściowo z tym klubem, choć zawsze był on daleko. Trafił do drużyny prowadzonej przez Robina van Persiego.
Dobrze wszedł w sezon 2025/2026. We wrześniu 2025 roku został pierwszym Australijczykiem wybranym Piłkarzem Miesiąca Eredivisie, a w całym sezonie Feyenoord zajął drugie miejsce, które dało bezpośredni awans do Ligi Mistrzów. Bos mówił, że z tego sezonu wyniósł przekonanie, że trzeba grać z pewnością siebie także w trudnych momentach: nadal dryblować i atakować obrońców, bo inaczej nie byłby sobą. 29 września 2026 roku członkowie PFA, australijskiego związku piłkarzy zawodowych, wybrali go Piłkarzem Roku.
Jest szybkim, ofensywnie nastawionym lewym obrońcą. Sam mówi, że od dziecka był szybszy od rówieśników i po prostu ich wyprzedzał lub mijał, i że to przeniosło się do jego stylu gry. Gra instynktownie: liczy na tempo, wchodzi w długie rajdy i kończy akcję golem lub podaniem. Kolega z kadry Harry Souttar mówił, że przy jego szybkości długie podanie, które wygląda na złe, i tak staje się dobre.
W ataku zachowuje się jak skrzydłowy: w sytuacjach jeden na jednego nie cofa się, tylko rusza z piłką do pola karnego, a potrafi to robić zarówno po zewnętrznej, jak i do środka. Dobrze strzela też słabszą, prawą nogą. Zastrzega, że lubi atakować, ale obrona nigdy nie była u niego problemem.
W reprezentacji Australii zadebiutował 28 marca 2023 roku w Melbourne, wchodząc w 54. minucie za Aziza Behicha w przegranym 1:2 meczu z Ekwadorem. Jako dziecko rysował piłkarzy Socceroos, więc powołanie było dla niego spełnieniem marzenia. W czerwcu 2023 roku po raz pierwszy zagrał od początku, w Pekinie z Argentyną (0:2), i stworzył Mitchellowi Duke'owi najlepszą sytuację meczu.
Na Pucharze Azji w Katarze, 13 stycznia 2024 roku, wszedł z ławki w meczu z Indiami i w 73. minucie strzelił swojego pierwszego gola w kadrze. Australia wygrała 2:0. W marcu 2026 roku w turnieju FIFA Series strzelił gole Kamerunowi i Curaçao.
Na mundialu w Ameryce Północnej w 2026 roku wystąpił od początku we wszystkich czterech meczach Australii. Socceroos zajęli drugie miejsce w grupie D, a 3 lipca 2026 roku odpadli w 1/16 finału z Egiptem po rzutach karnych (1:1 w regulaminowym czasie, 2:4 w karnych).
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Australia | Mistrzostwa Świata | 4 | 309 | 0 | 0 |
| 2025/2026Eredivisie | Feyenoord Rotterdam | Eredivisie | 28 | 2058 | 4 | 7 |
| 2025/2026Liga Europy | Feyenoord Rotterdam | Liga Europy | 5 | 241 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Feyenoord Rotterdam | Liga Mistrzów | 2 | 180 | 0 | 1 |
| 2024/2025 | KVC Westerlo | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | KVC Westerlo | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Melbourne City | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Melbourne City | – | – | – | – |
