W tłoku włoskich rozgrywek i zamieszaniu związanym ze scudetto, które w heroicznym boju wygrało ostatecznie „Juve”, w Serie A niemal co kolejkę dzieją się rzeczy, o których mało kto wspomina. A powinno… Powinno się o tym mówić, bo momentami są to zdarzenia, które – tu pozwolę sobie użyć cytatu – „nawet fizjologom się nie śniły”.
Najpierw przyjrzyjmy się kuriozalnej sytuacji z meczu 34. kolejki Genoi ze Sieną. „Rossoblu” dramatycznie walczą o utrzymanie w lidze, są tuż nad strefą spadkową, zajmują ostatnie bezpieczne miejsce i mają wyśmienitą okazję, by się stamtąd oddalić, bo grają z niewalczącą już o nic Sieną. Goście jednak już po pierwszej połowie ukazują swą zdecydowaną dominację, wygrywając 3:0. Po przerwie nadchodzi kolejny cios, 4:0. W tym momencie nie wytrzymują już kibice Genoi, którzy wbiegają na boisko. Po chwili żądają od piłkarzy ściągnięcia koszulek! Co więcej, ich idole się posłusznie – oprócz Scullego – oddają swe okrycia, wierząc chyba swym fanom, że rzeczywiście, jak mówią fanatycy, są niegodni gry w tych barwach.
Czy tak postępują profesjonalni piłkarze? Czy tak wreszcie postępują kibice czy jak ich tam nazwać?! Na szczęście kapitan zespołu przekonał po chwili fanów zgromadzonych na stadionie do zakończenia bojkotu, obchodząc naokoło całe boisko z rękami pełnymi koszulek, okazując jednocześnie swą bezradność. Wskutek tego zdarzenia Genoa dwa następne mecze miała odbyć bez udziału publiczności, choć niedawne spotkanie z Cagliari postanowiono rozegrać na neutralnym terenie. Z jednej strony, rozumiemy desperację kibiców, ale z drugiej, czy Włosi musieli decydować się na aż tak radykalny strajk? Zdecydowanie bardziej wolimy strajk w stylu hiszpańskim, który odbył się w spotkaniu Sevilli z Levante w ramach 34. kolejki Primera Division. Wtedy też zdegustowani kibice zaraz po rozpoczynającym spotkanie gwizdku sędziego wyrzucili kilkaset piłeczek tenisowych na murawę. Chociaż mieli oni znacznie inny powód do manifestacji niż fani Genoi, bo Hiszpanie sprzeciwili się później porze meczu (22:30), która została zmieniona przez trwającą konferencję prasową po Gran Derbi, to jednak ich forma bojkotu miała dużo bardziej lekki wymiar i nie powodował strachu czy nawet łez, jak to miało miejsce Stadio Luigi Ferraris, lecz raczej uśmiech na twarzy wywołany tą komiczną sytuacją.
W następnej, 35. kolejce nadmiar emocji ukazali już nie kibice, ale zawodnicy i nawet sędzia. Wszystko działo się w spotkaniu pomiędzy Udinese a Lazio. Gospodarze wygrywają 1:0, ostatnie minuty spotkania, rzut rożny dla gości, w pole karne wbiega sam bramkach Lazio, piłka wybita i… Szybki kontratak Udinese, wtem w tle gwizdek sędziego, piłkarze Lazio się zatrzymują, a Pereyra biegnie dalej i strzela do pustej bramki – 2:0! Jakże wielka frustracja wbiła się w głowy piłkarzy z Rzymu, którzy od razu otoczyli sędziego Mauro Bergonziego. Oczywiście, niczego nie wskórali, a tylko dodatkowo czerwoną kartą nagrodzony został Dias. Pewnie nie było by w tej historii nic zaskakującego, gdyby nie fakt, że rzeczywiście gwizdek sędziego oznaczający zakończenie meczu można było usłyszeć! Sam przyznam, że oglądając to spotkanie, zdziwiłem się strzelcowi ostatniej bramki, że wciąż biegnie w kierunku bramki. Ale cóż… Arbiter wiedział lepiej i ostatecznie trzy punkty zostały w Udinese.
