Illia Zabarnyi

Pochodzenie

Urodził się 1 września 2002 roku w Kijowie. W dzieciństwie cała rodzina mieszkała w jednym pokoju w hotelu robotniczym. Z bratem tak rozrabiali, że matka kazała im znaleźć sobie zajęcie; przez rok trenowali sztuki walki, a potem przeszli do piłki w małej szkolnej drużynie na Trojeszczynie. Tam wypatrzył go trener szkółki Dynama Serhij Wełyczko, któremu spodobały się jego inteligencja, technika i szybkość. Zabarny wspominał, że w akademii początkowo nie umiał podbić piłki trzy razy, gdy koledzy robili to po sto razy.

Matka i ojczym, którego nazywa tatą, są lekarzami. Sam mówił, że gdyby nie piłka, może też studiowałby medycynę. Ojciec podarował mu kiedyś piłkę z autografami wszystkich piłkarzy Dynama. W akademii najpierw grał na prawej obronie, a na środek przeszedł w wieku 13–14 lat.

Kariera

Jako 16-latek, studiując już sport na uniwersytecie, zaczął trenować z pierwszą drużyną Dynama. W 2020 roku zadebiutował w seniorach, przy pustych trybunach z powodu pandemii, a już w swoim drugim meczu zagrał w Lidze Mistrzów z AZ Alkmaar. Mircea Lucescu, jak mówił, uczył zespół zupełnie nowego futbolu i przekonywał go, że na boisku musi być silny i budzić respekt, bo wcześniej był dla rywali zbyt miły. W sezonie 2020/21 Dynamo zdobyło mistrzostwo Ukrainy.

Gdy w 2022 roku Rosja zaatakowała Ukrainę, był w Kijowie. Myślał o tym, by wrócić i wstąpić do wojska, ale uznał, że bardziej przyda się swojemu narodowi, grając w piłkę i opowiadając światu o wojnie. Razem z innymi reprezentantami wspiera rodziny kibiców, którzy zginęli na wojnie.

W 2023 roku przeszedł do Bournemouth. Początek w Anglii był trudny: po kontuzji kostki przez pierwsze dwa miesiące wypadał źle na treningach, bo gra była dla niego za szybka. Pomogły mu treningi przeciw Dominicowi Solanke i praca z trenerami Gary'm O'Neilem i Andonim Iraolą. W sezonie 2024/25 był ważną postacią drużyny, która zajęła dziewiąte miejsce w Premier League.

W sierpniu 2025 roku podpisał kontrakt z Paris Saint-Germain i został pierwszym Ukraińcem w barwach klubu. W pierwszym sezonie grał regularnie, a PSG zdobyło mistrzostwo Francji i drugi raz w historii Ligę Mistrzów. W finale z Arsenalem w Budapeszcie wszedł na boisko w dogrywce, a PSG wygrało po rzutach karnych.

Sukcesy

• 2026 Liga Mistrzów z Paris Saint-Germain
• 2026 Mistrzostwo Francji z Paris Saint-Germain
• 2021 Mistrzostwo Ukrainy z Dynamem Kijów

Styl gry

To silny środkowy obrońca, dobry w rozegraniu piłki od tyłu. Szybki i dobrze myślący na boisku, z czasem nauczył się grać twardziej, czego wymagał od niego Lucescu. Jako wzór wskazuje Virgila van Dijka: za wybór pozycji, komunikację z partnerami i mentalność lidera. Przygotowując się do meczu, analizuje napastników rywali i planuje, w którą stronę ich spychać.

Reprezentacja

W reprezentacji Ukrainy zadebiutował 7 października 2020 roku, mając 18 lat, w towarzyskim meczu z Francją, przegranym wysoko. Trzy dni później grał z Niemcami przed kijowską publicznością. Był w kadrze na Euro 2020, na którym Ukraina doszła do ćwierćfinału, i grał na Euro 2024. W 2025 roku przekroczył 50 występów w kadrze i został jej kapitanem.