Hienghene Sport – nowokaledońska ciekawostka na KMŚ 2019

AS Magenta poradziła sobie z Auckland City, wygrywając 2:1, a Hienghene Sport pokonało 2:0 Team Wellington. Pierwszy raz w historii nie było przedstawiciela Nowej Zelandii w finale. Dla AS Magenta był to powrót do 2005 roku, gdzie jeszcze w starej formule zagrali w ostatnim meczu przeciwko drużynie z Australii. Niestety wtedy nie sprostali Sydney FC. 2019 rok też był dla nich pechowy, bo zwyciężył ich lokalny rywal.

Hienghene Sport

Skoro dzisiaj będziemy mogli zobaczyć w akcji mistrza Oceanii, to wypadałoby coś więcej napisać o Hienghene Sport. Jest to drużyna założona w 1997 roku. Nie jest to klub w pełni profesjonalny. Jego piłkarze poza treningami również pracują lub grają jeszcze w… beach soccera. Wracając do zespołu z północno-wschodniej części kraju, swoje pierwsze trofea zaczął kolekcjonować dopiero niedawno. Trzykrotnie wygrał Puchar Nowej Kaledonii (2013, 2015, 2019) oraz dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (2017, 2019).

Wygrana w kontynentalnych rozgrywkach to ich pierwszy triumf na tej płaszczyźnie. Zresztą w tym roku udało im się pierwszy raz awansować do fazy pucharowej i od razu sięgnęli po główną zdobycz. W finale pokonali AS Magenta, która już wielokrotnie grała w rozgrywkach Ligi Mistrzów Oceanii i kilkakrotnie znalazła się w fazie play-off. Jak wyglądał mecz finałowy, możecie zobaczyć poniżej.

Kibicom w Europie zawsze trudno jest skojarzyć jakichś piłkarzy z drużyn z Oceanii. W przypadku kraju, z którego pochodzi obecny mistrz, warto najpierw spojrzeć na ranking FIFA. Wtedy zobaczymy, że Nowa Kaledonia znajduje się na 156. miejscu. Znacie jakiegoś nowokaledońskiego piłkarza? Wątpimy. Wszystko za sprawą tego, że reprezentanci tego kraju występują głównie w Oceanii. Ich przedstawicieli możemy też znaleźć we Francji czy w Luksemburgu, ale nie grają oni w wyższych ligach. Nie znaczy to jednak, że nigdy nie wyszedł stąd żaden znany zawodnik. Kilkanaście lat temu w barwach Realu Madryt występował Christian Karembeu. Urodził się on w Nowej Kaledonii, ale w wieku 17 lat przeniósł się do Francji. Dalej już powinniście wiedzieć, jak potoczyła się jego historia.

Wcześniejsi przedstawiciele Oceanii grający na klubowych mistrzostwach świata też nie mieli jakichś głośnych nazwisk. Drużyny z Nowej Zelandii potrafiły sprowadzać zawodników, którzy w przeszłości występowali w Europie czy w Azji. Inaczej jest z Hienghene Sport. Nowy mistrz ma skład złożony praktycznie w całości z Nowokaledończyków. Jedynym rodzynkiem jest Japończyk Kohei Matsumoto. Ten 30-latek gra w tym rejonie od 2012 roku, a w przeszłości udało mu się nawet zdobyć mistrzostwo Nowej Zelandii z Auckland City. Do ekipy z Nowej Kaledonii dołączył niedawno, więc nie poznał smaku zwycięstwa w Lidze Mistrzów.

Najważniejszą postacią w drużynie jest Bertrand Kai. Jest to napastnik, który jednocześnie jest kapitanem zespołu. Całe życie jest związany z ligą nowokaledońską. Swoją przygodę z piłką zaczynał w Hienghene Sport, w którym gra od 2007 roku (z dwuletnią przerwą na występy w dwóch innych zespołach), jest też reprezentantem kraju. Mimo 36 lat na karku wciąż pokazuje swoją jakość na boisku. Po finale Ligi Mistrzów Oceanii otrzymał nagrodę Złotej Piłki (MVP), a w całym turnieju zdobył cztery bramki i zaliczył cztery asysty. W 2011 roku dostał nagrodę dla najlepszego piłkarza Oceanii.

W tym roku nagrodę dla najlepszego bramkarza zgarnął również zawodnik Hienghene Sport. Rocky Nyikeine przez całe rozgrywki Ligi Mistrzów wpuścił tylko dwa gole. Jednego w fazie grupowej, a drugiego w ćwierćfinale. W nim Nowokaledończycy potrzebowali dogrywki, by odnieść zwycięstwo nad Ba FC. W innych meczach ten bramkarz też miał co robić w swoim polu karnym, ale w dwóch ostatnich, najważniejszych starciach zachował czyste konto. Aktualnie jest też podstawowym golkiperem w reprezentacji.

Na co będzie stać mistrza Oceanii?

Szczerze to na niezbyt wiele. Jak popatrzymy, jak sobie radziły w przeszłości na KMŚ drużyny z tego regionu, to nie możemy być hurraoptymistami. Tylko trzykrotnie przedstawicielowi Oceanii udawało się coś ugrać. W 2005 roku Sydney FC przegrało w ćwierćfinale z Deportivo Saprissą, ale potem w meczu o 5. miejsce pokonało egipskie Al Ahly 2:1. Wtedy jednak grano bez przedstawiciela gospodarza. Od zwiększenia liczby zespołów tylko w 2009 i 2014 roku udało się nie odpaść po meczu otwarcia.

W pierwszym przypadku Auckland City wygrało 2:0 z Al-Ahli, aby zagrać w ćwierćfinale z Atlante FC. W nim przegrało 0:3, ale jeszcze zmierzyło się w spotkaniu o 5. miejsce z TP Mazembe. Udało im się pokonać przedstawiciela Afryki 3:2. Najbardziej pamiętny jest ten drugi przypadek, gdzie ponownie Auckland wygrało w meczu otwarcia. Nowozelandczycy doszli aż do półfinału. Po drodze odprawili marokański Moghreb Tetouan (0:0, k. 4:3), algierski ES Setif (1:0), a w 1/2 finału przegrali po dogrywce z San Lorenzo (1:2). W meczu o brąz okazali się lepsi od Cruz Azul (1:1, k. 4:2).

Niestety w tym roku nie zanosi się na podobną historię. Hienghene Sport zagra pierwszy raz na tak dużym turnieju. W ich składzie brakuje piłkarzy z odpowiednią jakością, aby przeciwstawić się Al-Sadd. Jedyną nadzieją dla nich będzie to, że rywal ich zlekceważy. Przed rokiem też wszyscy skreślali Team Wellington w meczu z Al-Ain, a w nim Nowozelandczycy mocno utarli nosa gospodarzom. Przez długi czas prowadzili nawet 3:0, ale ostatecznie ekipa z ZEA doprowadziła do dogrywki i rzutów karnych. W nich przedstawiciel Oceanii nie był już tak skuteczny.

Hienghene Sport jedzie do Kataru, by pokazać, że piłka nożna ma się dobrze także w Nowej Kaledonii. Zapewne wielu kibiców pierwszy raz usłyszy o takim zespole. Nikt nie oczekuje cudów po mistrzu Oceanii. Marzeniem jest pokonać Al-Sadd, a następnie Monterrey, aby w półfinale zagrać z wielkim Liverpoolem. Do tego będzie niezwykle trudna droga, ale jak nie uda się spełnić tego pięknego snu, nic się nie stanie. Nowokaledończycy wrócą do domów i będą dalej grać w piłkę nożną, zajmować się swoją pracą, polowaniem, a w wolnej chwili pograją w beach soccera.

• Hienghene Sport
• Klubowe MŚ
• Al Sadd
• Polska

AS Magenta poradziła sobie z Auckland City, wygrywając 2:1, a Hienghene Sport pokonało 2:0 Team Wellington. Pierwszy raz w historii nie było przedstawiciela Nowej Zelandii w finale. Dla AS Magenta był to powrót do 2005 roku, gdzie jeszcze w starej formule zagrali w ostatnim meczu przeciwko drużynie z Australii. Niestety wtedy nie sprostali Sydney FC. 2019 rok też był dla nich pechowy, bo zwyciężył ich lokalny rywal.

Hienghene Sport

Skoro dzisiaj będziemy mogli zobaczyć w akcji mistrza Oceanii, to wypadałoby coś więcej napisać o Hienghene Sport. Jest to drużyna założona w 1997 roku. Nie jest to klub w pełni profesjonalny. Jego piłkarze poza treningami również pracują lub grają jeszcze w… beach soccera. Wracając do zespołu z północno-wschodniej części kraju, swoje pierwsze trofea zaczął kolekcjonować dopiero niedawno. Trzykrotnie wygrał Puchar Nowej Kaledonii (2013, 2015, 2019) oraz dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju (2017, 2019).

Wygrana w kontynentalnych rozgrywkach to ich pierwszy triumf na tej płaszczyźnie. Zresztą w tym roku udało im się pierwszy raz awansować do fazy pucharowej i od razu sięgnęli po główną zdobycz. W finale pokonali AS Magenta, która już wielokrotnie grała w rozgrywkach Ligi Mistrzów Oceanii i kilkakrotnie znalazła się w fazie play-off. Jak wyglądał mecz finałowy, możecie zobaczyć poniżej.

Kibicom w Europie zawsze trudno jest skojarzyć jakichś piłkarzy z drużyn z Oceanii. W przypadku kraju, z którego pochodzi obecny mistrz, warto najpierw spojrzeć na ranking FIFA. Wtedy zobaczymy, że Nowa Kaledonia znajduje się na 156. miejscu. Znacie jakiegoś nowokaledońskiego piłkarza? Wątpimy. Wszystko za sprawą tego, że reprezentanci tego kraju występują głównie w Oceanii. Ich przedstawicieli możemy też znaleźć we Francji czy w Luksemburgu, ale nie grają oni w wyższych ligach. Nie znaczy to jednak, że nigdy nie wyszedł stąd żaden znany zawodnik. Kilkanaście lat temu w barwach Realu Madryt występował Christian Karembeu. Urodził się on w Nowej Kaledonii, ale w wieku 17 lat przeniósł się do Francji. Dalej już powinniście wiedzieć, jak potoczyła się jego historia.

Wcześniejsi przedstawiciele Oceanii grający na klubowych mistrzostwach świata też nie mieli jakichś głośnych nazwisk. Drużyny z Nowej Zelandii potrafiły sprowadzać zawodników, którzy w przeszłości występowali w Europie czy w Azji. Inaczej jest z Hienghene Sport. Nowy mistrz ma skład złożony praktycznie w całości z Nowokaledończyków. Jedynym rodzynkiem jest Japończyk Kohei Matsumoto. Ten 30-latek gra w tym rejonie od 2012 roku, a w przeszłości udało mu się nawet zdobyć mistrzostwo Nowej Zelandii z Auckland City. Do ekipy z Nowej Kaledonii dołączył niedawno, więc nie poznał smaku zwycięstwa w Lidze Mistrzów.

Najważniejszą postacią w drużynie jest Bertrand Kai. Jest to napastnik, który jednocześnie jest kapitanem zespołu. Całe życie jest związany z ligą nowokaledońską. Swoją przygodę z piłką zaczynał w Hienghene Sport, w którym gra od 2007 roku (z dwuletnią przerwą na występy w dwóch innych zespołach), jest też reprezentantem kraju. Mimo 36 lat na karku wciąż pokazuje swoją jakość na boisku. Po finale Ligi Mistrzów Oceanii otrzymał nagrodę Złotej Piłki (MVP), a w całym turnieju zdobył cztery bramki i zaliczył cztery asysty. W 2011 roku dostał nagrodę dla najlepszego piłkarza Oceanii.

W tym roku nagrodę dla najlepszego bramkarza zgarnął również zawodnik Hienghene Sport. Rocky Nyikeine przez całe rozgrywki Ligi Mistrzów wpuścił tylko dwa gole. Jednego w fazie grupowej, a drugiego w ćwierćfinale. W nim Nowokaledończycy potrzebowali dogrywki, by odnieść zwycięstwo nad Ba FC. W innych meczach ten bramkarz też miał co robić w swoim polu karnym, ale w dwóch ostatnich, najważniejszych starciach zachował czyste konto. Aktualnie jest też podstawowym golkiperem w reprezentacji.

Na co będzie stać mistrza Oceanii?

Szczerze to na niezbyt wiele. Jak popatrzymy, jak sobie radziły w przeszłości na KMŚ drużyny z tego regionu, to nie możemy być hurraoptymistami. Tylko trzykrotnie przedstawicielowi Oceanii udawało się coś ugrać. W 2005 roku Sydney FC przegrało w ćwierćfinale z Deportivo Saprissą, ale potem w meczu o 5. miejsce pokonało egipskie Al Ahly 2:1. Wtedy jednak grano bez przedstawiciela gospodarza. Od zwiększenia liczby zespołów tylko w 2009 i 2014 roku udało się nie odpaść po meczu otwarcia.

W pierwszym przypadku Auckland City wygrało 2:0 z Al-Ahli, aby zagrać w ćwierćfinale z Atlante FC. W nim przegrało 0:3, ale jeszcze zmierzyło się w spotkaniu o 5. miejsce z TP Mazembe. Udało im się pokonać przedstawiciela Afryki 3:2. Najbardziej pamiętny jest ten drugi przypadek, gdzie ponownie Auckland wygrało w meczu otwarcia. Nowozelandczycy doszli aż do półfinału. Po drodze odprawili marokański Moghreb Tetouan (0:0, k. 4:3), algierski ES Setif (1:0), a w 1/2 finału przegrali po dogrywce z San Lorenzo (1:2). W meczu o brąz okazali się lepsi od Cruz Azul (1:1, k. 4:2).

Niestety w tym roku nie zanosi się na podobną historię. Hienghene Sport zagra pierwszy raz na tak dużym turnieju. W ich składzie brakuje piłkarzy z odpowiednią jakością, aby przeciwstawić się Al-Sadd. Jedyną nadzieją dla nich będzie to, że rywal ich zlekceważy. Przed rokiem też wszyscy skreślali Team Wellington w meczu z Al-Ain, a w nim Nowozelandczycy mocno utarli nosa gospodarzom. Przez długi czas prowadzili nawet 3:0, ale ostatecznie ekipa z ZEA doprowadziła do dogrywki i rzutów karnych. W nich przedstawiciel Oceanii nie był już tak skuteczny.

Hienghene Sport jedzie do Kataru, by pokazać, że piłka nożna ma się dobrze także w Nowej Kaledonii. Zapewne wielu kibiców pierwszy raz usłyszy o takim zespole. Nikt nie oczekuje cudów po mistrzu Oceanii. Marzeniem jest pokonać Al-Sadd, a następnie Monterrey, aby w półfinale zagrać z wielkim Liverpoolem. Do tego będzie niezwykle trudna droga, ale jak nie uda się spełnić tego pięknego snu, nic się nie stanie. Nowokaledończycy wrócą do domów i będą dalej grać w piłkę nożną, zajmować się swoją pracą, polowaniem, a w wolnej chwili pograją w beach soccera.

"As amateur players, we live an ordinary life. We try to strike a balance between our work, family and playing football" The town they represent has a population of just 2,500 people 🤯 But Bertrand Kai says Hienghene Sport are not at the #ClubWC to make up the numbers 🇳🇨🇫🇷💪

"As amateur players, we live an ordinary life. We try to strike a balance between our work, family and playing football" The town they represent has a population of just 2,500 people 🤯 But Bertrand Kai says Hienghene Sport are not at the #ClubWC to make up the numbers 🇳🇨🇫🇷💪