Harrison Reed

Pochodzenie

Urodził się 27 stycznia 1995 roku w Worthing. Jako małe dziecko trafił do akademii Southampton, swojego klubu z dzieciństwa. Wspominał, że w jego pierwszym treningu w klubie uczestniczył też James Ward-Prowse, późniejszy kapitan Southampton.

W akademii uczył się też poza boiskiem. Mówił, że zajęcia w klasie, na których przerabiano m.in. żywienie i budowę ciała, ważne były zwłaszcza dla tych, którym nie udało się dotrzeć do pierwszej drużyny. Za najtrudniejszy etap uważał okres między czternastym a osiemnastym rokiem życia, kiedy trzeba udźwignąć presję występów.

Kariera

Debiutował w Premier League w grudniu 2013 roku. Mauricio Pochettino wpuścił go na boisko w meczu z Manchesterem City, zakończonym remisem 1:1. Reed wspominał, że rozgrzewając się, nie spodziewał się wejścia w tak wyrównanym spotkaniu, i był bardzo zdenerwowany, ale słowa trenera pomogły mu się uspokoić.

Pierwszy mecz w podstawowym składzie rozegrał 20 grudnia 2014 roku, gdy Southampton pod wodzą Ronalda Koemana wygrało 3:0 z Evertonem. Przez kontuzje i zawieszenia Koeman miał w pomocy braki, więc ustawił 19-letniego Reeda przed trójką środkowych obrońców. Reed wygrał 15 pojedynków w odbiorze, o dwa więcej niż cała drużyna Evertonu, i został uznany za zawodnika meczu. Koeman nazwał jego występ znakomitym i mówił, że Reed grał na swojej najlepszej pozycji, dużo pressował i dawał drużynie energię. Shane Long nazwał go po meczu Rayem Donovanem, od bohatera serialu, który w Hollywood załatwia cudze sprawy, bo Reed „sprząta” w środku pola.

Miejsca w pierwszym zespole Southampton nie wywalczył. Rozegrał dla klubu 30 meczów, a potem trzy sezony spędził na wypożyczeniach. Sam prosił o wypożyczenie, bo droga do składu była niejasna. W sezonie 2017/2018 grał w Norwich City: zagrał 43 mecze i strzelił gola. Opowiadał później, że bywały tam chwile, gdy nie mógł się załapać do składu średniaka Championship, miał duże spadki pewności siebie i zastanawiał się, jaki jest jego poziom. W sierpniu 2018 roku przeniósł się do końca sezonu na wypożyczenie do Blackburn Rovers.

W sierpniu 2019 roku Southampton wypożyczyło go do Fulham, które prowadził Scott Parker. Reed mówił, że przez pierwsze tygodnie uczył się stylu gry i oczekiwań trenera, a Parkera, który sam grał na tej pozycji, uważał za bardzo pomocnego w rozwoju. Opisywał swoją rolę jako „robotę, której nie widać”: ma walczyć, pracować najwięcej i budować platformę, na której drużyna może grać ofensywnie. W ostatniej kolejce sezonu 2019/2020 pauzował za kartki. Fulham awansowało przez baraże do Premier League.

30 sierpnia 2020 roku Fulham ogłosiło jego transfer definitywny: Reed podpisał czteroletnią umowę z opcją przedłużenia o rok. Fulham spadło w 2021 roku z Premier League, a w sezonie 2021/2022 zagrał w 39 meczach ligowych Championship. 2 maja 2022 roku Fulham, wygrywając 7:0 z Luton Town, zapewniło sobie mistrzostwo drugiej ligi.

W Premier League dużą rolę odegrał pod wodzą Marco Silvy. Mówił, że Silva dał mu zaufanie i dużo informacji zwrotnych, a on sam dużo ogląda piłki, słucha analiz i studiuje zawodników na swojej pozycji. Przez ostatnie dwa lata pod wodzą Silvy grał wyżej niż wcześniej, miał więcej odpowiedzialności za zdobywanie bramek i kreowanie akcji, a w obronie pomagał mu Joao Palhinha. W kwietniu 2023 roku strzelił Evertonowi gola, trzeciego w tamtym sezonie, i mówił, że po stu meczach dla Fulham pokazał, że umie strzelać.

4 stycznia 2026 roku w siódmej minucie doliczonego czasu gry strzelił z około 30 metrów w okienko bramki Liverpoolu, ratując Fulham remis 2:2. Był to jego pierwszy gol od kwietnia 2023 roku. Premier League wybrała ten strzał golem sezonu 2025/2026 w głosowaniu kibiców i panelu ekspertów; Reed został pierwszym graczem Fulham z tym wyróżnieniem.

Sukcesy

• 2022 Mistrzostwo Championship z Fulham

Styl gry

To pomocnik, który sam o sobie mówił, że nigdy nie był graczem z fantazją i że czasem jego robota nie jest ładna. Odbiera piłkę, walczy, pressuje i zabezpiecza środek pola, żeby koledzy mogli grać ofensywnie.

Pod wodzą Koemana grał przed trójką stoperów i wyróżniał się pressingiem i energią. U Silvy dostał rolę wyżej na boisku. Razem z Palhinhą ustalał, gdzie drużyna ma zmusić rywala do podania: Reed naciskał na piłkę i zamykał linię podania, a Palhinha, jak mówił, był „maszyną do odbiorów”. Silva wymagał od niego też bramek. Ostro wchodzi w odbiór, nie daje rywalom czasu na piłce i dobrze podaje do przodu.

Reprezentacja

W maju 2015 roku Aidy Boothroyd powołał go do reprezentacji Anglii U-20 na turniej w Tulonie. Reed wszedł z ławki w meczu otwarcia z Marokiem (3:3) i w meczu z USA, przegranym 1:2, po którym Anglia zajęła czwarte miejsce.