Harry Amass

Pochodzenie

Urodził się 16 marca 2007 roku w Londynie. Jako dziewięciolatek trafił do akademii Watfordu. W styczniu 2023 roku, mając 15 lat, został wpisany na ławkę rezerwowych pierwszej drużyny na mecz Pucharu Anglii z Readingiem, przegrany 0:2. Na boisko nie wszedł i w seniorskim zespole Watfordu nigdy nie zagrał.

W lutym 2023 roku znalazł się w kadrze Anglii U-16 na turniej rozwojowy UEFA na Cyprze.

Kariera

Watford zaproponował mu zawodowy kontrakt, ale w czerwcu 2023 roku Manchester United uzgodnił jego transfer. Amass miał z Watfordem wczesną umowę stypendialną, więc United musiały zapłacić klubowi rekompensatę za wychowanka. Do United przeszedł w sierpniu 2023 roku. W sezonie 2023/2024 grał w drużynach U-18 i U-21, a po Nowym Roku zaczął trenować z pierwszym zespołem. W kwietniu 2024 roku, miesiąc po 17. urodzinach, po raz pierwszy trafił do meczowej kadry United, na spotkanie z Liverpoolem. Do końca sezonu znalazł się w składach na sześć meczów Premier League i półfinał Pucharu Anglii z Coventry City, ale za każdym razem nie wszedł na boisko.

Latem 2024 roku był jednym z odkryć przedsezonowego tournée United po Stanach Zjednoczonych. W pierwszym sparingu z Rosenborgiem wszedł po przerwie, potem zagrał z Rangers, a z Arsenalem w Los Angeles wystąpił od pierwszej minuty. W wygranym 3:2 meczu z Realem Betis asystował przy golu Amada. Trener Erik ten Hag mówił, że przed regularnymi występami musi jeszcze nabrać doświadczenia na treningach.

W Premier League zadebiutował 16 marca 2025 roku, w swoje 18. urodziny. W 69. minucie wygranego 3:0 meczu z Leicester City zmienił Alejandro Garnacho i został 253. wychowankiem akademii United, który zagrał w pierwszej drużynie. Powiedział po meczu: „To niesamowite przeżycie”, a o urodzinach, że tego dnia wszystko po prostu się złożyło. 13 kwietnia 2025 roku Ruben Amorim wystawił go po raz pierwszy w podstawowym składzie w Premier League, w meczu z Newcastle United. W maju 2025 roku dostał klubową nagrodę im. Jimmy'ego Murphy'ego dla młodego piłkarza roku akademii za sezon 2024/2025.

1 września 2025 roku został wypożyczony do Sheffield Wednesday z Championship, do stycznia 2026 roku. Strzelił dla niego gola i zagrał w 21 meczach ligowych. 24 stycznia 2026 roku trafił na wypożyczenie do Norwich City, do końca sezonu. Zadebiutował w wygranym meczu z Coventry City, wchodząc z ławki na 15 minut. Wkrótce potem doznał kontuzji na treningu, a trener Philippe Clement zapowiedział, że czeka go dłuższa przerwa.

Styl gry

To lewonożny lewy obrońca, który słynie z twardych odbiorów. Jako 17-latek wyróżniał się w przedsezonowych sparingach United twardymi odbiorami, a w przegranym 0:3 sparingu z Liverpoolem zdołał zatrzymać Mohameda Salaha. Jest mocny na lewej nodze, ale słabszy na prawej, co może przeszkadzać, gdy obrońca ma schodzić do środka pola.

W młodości porównywano go do Luke'a Shawa: potrafił podłączać się do akcji za plecami lewoskrzydłowego i wewnątrz boiska, zejść do trójki obrońców lub do środka pomocy. Jego atutem jest spokój przy piłce, także gdy rywale doskakują do niego z dwóch stron przy linii. Za słabsze strony uchodziły decyzje w defensywie i pojedynki w powietrzu.

Reprezentacja

Do młodzieżowych reprezentacji Anglii trafił już w 2022 roku, w kadrze U-15. W lutym 2023 roku jako gracz Watfordu wystąpił z kadrą U-16 w turnieju rozwojowym UEFA na Cyprze. W 2024 roku został powołany na mistrzostwa Europy U-17. W ćwierćfinale z Włochami, zakończonym 1:1, wszedł z ławki w 82. minucie i strzelił karnego w serii rzutów karnych, w której Anglia przegrała 4:5. 4 września 2024 roku wystąpił w kadrze U-18 w remisie 2:2 z Portugalią w Limoges. W marcu 2025 roku po raz pierwszy poprowadził tę drużynę jako kapitan w wygranym 1:0 meczu z Portugalią.