Guram Kashia

Pochodzenie

Urodził się 4 lipca 1987 roku w Tbilisi. Jego ojciec grał w reprezentacji ZSRR w rugby i chciał, żeby synowie też uprawiali ten sport, ale Guram i jego brat woleli piłkę nożną. Sam mówił, że nie lubi gry, w której nie można podać piłki do przodu. W Gruzji wszyscy nazywają go Kasho. Jego idolem był Diego Maradona.

Jako dziecko trafił do Dinama Tbilisi i w 2005 roku zadebiutował w pierwszej drużynie. Za najgorszy moment w Dinamie uznawał dwumecz z Crveną zvezdą w eliminacjach Ligi Europy w 2009 roku: u siebie Dinamo wygrało 2:0, a w Belgradzie przegrało 2:5.

Kariera

W 2010 roku przeszedł do Vitesse jako jeden z pierwszych nabytków gruzińskiego właściciela klubu Meraba Żordanii. W Arnhem często grał na prawej obronie, choć zawsze był środkowym obrońcą, a miejsce w składzie dał mu Theo Bos. Z czasem został kapitanem drużyny.

30 kwietnia 2017 roku w Rotterdamie Vitesse pokonał AZ Alkmaar 2:0 w finale Pucharu Holandii. Był to pierwszy puchar w 125-letniej historii klubu, a Kashia jako pierwszy kapitan Vitesse podniósł trofeum. Przed finałem był pod taką presją, że puszczał sobie muzykę, przy której mógł się wypłakać. Zwycięstwo zadedykował Żordanii.

15 października 2017 roku, w ramach kampanii holenderskiej federacji, wystąpił w meczu z Heraclesem Almelo z tęczową opaską kapitana na znak poparcia dla osób LGBT. W Gruzji spotkał się z wrogimi reakcjami, pojawiły się nawet żądania, żeby przestał grać w reprezentacji. Kashia nie żałował swojego gestu i podkreślał, że popiera równość wszystkich ludzi. W 2018 roku UEFA przyznała mu pierwszą nagrodę #EqualGame.

W 2018 roku przeszedł do San Jose Earthquakes w MLS, a w 2021 roku na krótko wrócił do Gruzji, do Lokomotiwi Tbilisi. Latem 2021 roku, jako 33-latek, trafił do Slovana Bratysława. Przez pięć sezonów zdobył z nim pięć mistrzostw Słowacji z rzędu, awansował do Ligi Mistrzów i do 1/8 finału Ligi Konferencji. Latem 2022 roku strzelił wyrównującego gola na stadionie Ferencvárosu w eliminacjach Ligi Mistrzów. Często był kapitanem drużyny. Pożegnał się z klubem w maju 2026 roku.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława
• 2025 Mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława
• 2024 Mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława
• 2023 Mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława
• 2022 Mistrzostwo Słowacji ze Slovanem Bratysława
• 2018 Nagroda UEFA #EqualGame
• 2017 Puchar Holandii z Vitesse

Reprezentacja

Pod koniec 2010 roku miał za sobą sześć meczów w reprezentacji Gruzji i mówił, że gra dla kraju to dla niego największy zaszczyt. Został jej kapitanem. Długo nie udawało mu się awansować na wielki turniej; najbardziej bolała porażka z Macedonią Północną w barażach o Euro 2020.

Przed barażami o Euro 2024, które uważał za ostatnią szansę, na cztery miesiące zrezygnował ze słodyczy. Gruzja awansowała, a na turnieju w Niemczech Kashia zagrał pełne 90 minut we wszystkich czterech meczach, w tym w wygranym 2:0 meczu z Portugalią, który dał Gruzji awans do 1/8 finału.