W Rosji aż huczy od plotek, kto może być nowym pracodawcą Jurija Żyrkowa. W kontekście zatrudnienia najlepszego rosyjskiego piłkarza 2008 roku mówi się o Juventusie, Barcelonie, Realu i Chelsea.
Nominalną pozycją Żyrkowa jest lewe skrzydło. Potrafi jednak udanie zejść do środka czy zagrać w obronie. Ponadto nie trzeba specjalnie ustawiać pod niego gry, co czyni go w pewnym sensie lepszym od występującego na jego pozycji w Barcelonie Daniela Alvesa. Jeśli już porównujemy Rosjanina z Brazylijczykiem, to warto zwrócić uwagę na to, że gracz z największego kraju świata jest szybszy, nie mniej wyszkolony technicznie, a ponadto lepiej spisuje się w destrukcji, co zresztą udowodnił w całym poprzednim sezonie, zwłaszcza podczas Euro 2008.
Sam zawodnik pewnie równie chętnie co koszulkę Barcy przywdziałby trykot Chelsea. W angielskim potentacie najwięksi gracze głównie gasną, stając się jednorodną «grantową masą». Ashley Cole, Florent Malouda czy Salomon Kalou po przejściu na Stamford Bridge stali się zupełnie innymi piłkarzami. Teraz ich grę obserwuje się niewiele weselej niż to, jak schnie farba na ścianie.
Ten, kto zdecyduje się na zatrudnienie Żyrkowa, raczej nie przepłaci. Główną siłą piłkarza poprzedniego roku w Rosji jest jego szybkość, nieustępliwość, zadziorność oraz umiejętność utrzymania formy przez kilka dobrych sezonów, co uwodnił podczas całego swojego pobytu w CSKA. Na pewno będzie wzmocnieniem swojego nowego pracodawcy. Pod warunkiem, że Jewgienij Giner pozwoli mu odejść.
