
Korsykański klub o robotniczych korzeniach, który w 2015 roku po raz pierwszy w historii awansował do Ligue 1.
Gazélec gra na Stade Ange-Casanova w dzielnicy Mezzavia w Ajaccio. Gdy w 2015 roku klub awansował do Ligue 1, obiekt miał dwie trybuny i około 2800 miejsc.
Klub gra w czerwono-niebieskich barwach. Przydomek „Gaz” zrósł się z nim po fuzji z 1960 roku, a piłkarzy nazywa się też „Diables Rouges”, czerwonymi diabłami.
Nazwa pochodzi od „gaz” i „électricité”. Takie nazwy nosiły we Francji kluby zakładowe pracowników EDF-GDF, a Gazélec Corse Club powstał w Ajaccio w latach 50. Gazélec Football Club Ajaccien narodził się w 1960 roku z połączenia tego klubu z Football Club Ajaccien. Było to małżeństwo z rozsądku: Gazélec miał środki, ale nie miał przeszłości ani popularnego zakorzenienia, a FC Ajaccien miał jedno i drugie.
W 1961 roku trenerem-zawodnikiem został Pierre Cahuzac, dawny reprezentant Francji, wskazany klubowi przez Alberta Batteux. Drużyna wygrała mistrzostwa Korsyki i weszła do ogólnokrajowych rozgrywek amatorskich. W latach 60. cztery razy zdobyła tytuł w Championnat de France amateur. W składzie grali wtedy w dużej części elektrycy i pracownicy gazowni. W 1967 roku klub rozegrał towarzysko mecz z Dynamem Moskwa, w którym grała większość radzieckich reprezentantów z Lwem Jaszynem, oraz ze Stade de Reims, w którym Raymond Kopa grał pierwszą połowę w barwach Reims, a drugą w barwach Gazélec.
Gazélec długo odmawiał profesjonalizmu. Klub zwracał się ku wartościom amatorstwa i odrzucił propozycję władz Ajaccio, by zbliżyć się do AC Ajaccio, które wcześniej weszło na drogę profesjonalizmu. Do drugiej ligi grał w statusie promocyjnym, bez zawodowców, do czasu, aż przepisy go do tego zmusiły.
W sezonie 2011/2012 klub awansował do Ligue 2 i ponownie dostał status zawodowy. W tym samym sezonie doszedł do półfinału Pucharu Francji: wyeliminował Montpellier, późniejszego mistrza Francji, Troyes i Toulouse, a odpadł z Olympique Lyon, zwycięzcą tamtej edycji. W 2015 roku zapewnił sobie awans do Ligue 1 po raz pierwszy w historii. Sezon 2015/2016 skończył na przedostatnim miejscu i spadł do Ligue 2.
W 2019 roku klub spadł do National. W styczniu 2023 roku sąd handlowy w Ajaccio ogłosił likwidację spółki SAS GFCA, która prowadziła zespoły seniorskie, a obie drużyny wycofano z rozgrywek. Stowarzyszenie prowadzące grupy młodzieżowe działało dalej. Od sezonu 2023/2024 jego nowa drużyna seniorów grała w Régional 2, siódmej lidze Francji.
Lokalnym rywalem jest AC Ajaccio, klub ze stadionu François-Coty. AC Ajaccio miało opinię klubu mieszczańskiego i wcześnie wybrało zawodowstwo, a Gazélec odrzucił zbliżenie z nim w imię amatorskich wartości.
Nazwa Gazélec Ajaccio pochodzi od słów „gaz” i „électricité”. Takie nazwy nosiły we Francji kluby zakładowe pracowników EDF-GDF, a Gazélec Corse Club powstał w Ajaccio w latach 50. Obecny klub narodził się w 1960 roku po fuzji z Football Club Ajaccien.
Gazélec Ajaccio awansował do Ligue 1 w 2015 roku, po raz pierwszy w historii. Sezon 2015/2016 zakończył na przedostatnim miejscu i spadł do Ligue 2, a w 2019 roku spadł do National.
W styczniu 2023 roku sąd handlowy w Ajaccio ogłosił likwidację spółki SAS GFCA, która prowadziła zespoły seniorskie Gazélec Ajaccio, a obie drużyny wycofano z rozgrywek. Od sezonu 2023/2024 nowa drużyna seniorów stowarzyszenia grała w Régional 2, siódmej lidze Francji.
Lokalnym rywalem Gazélec Ajaccio jest AC Ajaccio. Gazélec odrzucił zbliżenie z nim w imię amatorskich wartości, a AC Ajaccio miało opinię klubu mieszczańskiego i wcześnie wybrało zawodowstwo.