Gerrit Nauber

Pochodzenie

Urodził się 13 kwietnia 1992 roku w Georgsmarienhütte, ale dorastał i chodził do szkoły w pobliskim Bad Iburg. Piłkę zaczął kopać w TuS Glane, rok spędził w młodzieży Viktorii 08 Georgsmarienhütte, a potem trafił do VfL Osnabrück. W 2008 roku przeniósł się do akademii Bayeru 04 Leverkusen.

Z wykształcenia jest kupcem w branży sportu i fitnessu (Sport- und Fitnesskaufmann). Jako junior grał w reprezentacjach Niemiec od U-15 do U-18, a w 2009 roku został z kadrą U-17 mistrzem Europy.

Kariera

Od sezonu 2011/2012 grał w drugiej drużynie Bayeru w Regionallidze West i rozegrał wszystkie 36 spotkań ligowych. Zespół walczył wtedy o utrzymanie, a po sezonie rezerwy Leverkusen rozwiązano. Nauber wspominał, że przejście z juniorów do piłki seniorskiej dobrze mu zrobiło.

W 2012 roku przeszedł do Sportfreunde Lotte, również w Regionallidze West. Spędził tam pięć lat i stał się liderem oraz kapitanem. Pod wodzą Ismaila Atalana drużyna budowała grę od tyłu, mocno naciskała na rywala i broniła wysoko. W sezonie 2015/2016 Lotte awansowało do 3. Ligi, a Nauber w kolejnym, pierwszym trzecioligowym sezonie zagrał w 37 z 38 meczów ligowych i w komplecie czterech spotkań Pucharu Niemiec, za każdym razem od początku do końca. Jeszcze w Lotte mówił, że chciałby kiedyś zagrać wyżej.

Latem 2017 roku jako wolny zawodnik podpisał dwuletni kontrakt z MSV Duisburg, który grał w 2. Bundeslidze. Dyrektor sportowy Ivo Grlić uzasadniał wybór tym, że Nauber ciężką, skrupulatną pracą wywalczył sobie szansę gry na drugim poziomie, a trener Ilia Gruew chwalił jego regularność i przywódcze cechy. Po półtora roku w 2. Bundeslidze nosił w Duisburgu opaskę kapitana.

W lipcu 2019 roku, gdy skończył mu się kontrakt, przeszedł do SV Sandhausen, także w 2. Bundeslidze, i podpisał umowę na dwa lata. Trener Uwe Koschinat znał go od lat z rywalizacji z Fortuną Köln. Mówił, że Nauber prawie zawsze miał najlepsze wskaźniki wygranych pojedynków.

W lipcu 2021 roku, jako wolny zawodnik, trafił do Go Ahead Eagles z Deventer, który właśnie awansował do Eredivisie. Podpisał kontrakt na jeden sezon i miał zastąpić Sama Beukemę, który odszedł do AZ. Dyrektor techniczny Paul Bosvelt mówił, że to zawodnik silny w obronie, który chce też grać od tyłu. Pod trenerem René Hakem stracił miejsce w podstawowym składzie, a po przyjściu Paula Simonisa znów stał się ważnym ogniwem środka obrony. W listopadzie 2024 roku klub przedłużył jego umowę do połowy 2026 roku z opcją na kolejny rok. Bosvelt mówił wtedy, że poza doświadczeniem Nauber ma waleczny charakter i za każdym razem wraca do składu. W Deventer ma opinię ulubieńca kibiców.

W lutym 2025 roku w półfinale Pucharu Holandii na boisku mistrza kraju PSV otworzył wynik, strzelając głową po rzucie rożnym. Go Ahead wygrało 2:1 i po 60 latach znów zagrało w finale. Nauber uratował też zespół, wybijając piłkę z linii bramkowej po groźnej akcji PSV.

21 kwietnia 2025 roku w finale na stadionie De Kuip w Rotterdamie Go Ahead pokonało AZ po rzutach karnych 4:2, po remisie 1:1 w regulaminowym czasie i dogrywce. Nauber zagrał prawie całą dogrywkę. Trener Simonis wyjaśnił po meczu, że Nauber nie czuł się na treningu pewnie przy rzutach karnych, więc plan zakładał, że w razie serii zejdzie na końcu dogrywki. Zmienił go Julius Dirksen i to on wykorzystał decydującą jedenastkę.

Sukcesy

• 2025 Puchar Holandii z Go Ahead Eagles
• 2009 Mistrzostwo Europy U-17 z Niemcami

Styl gry

Opisywano go jako obrońcę, który wygrywa pojedynki: Koschinat mówił o jego agresywnej, ale bardzo inteligentnej grze i zagrożeniu pod bramką rywala po stałych fragmentach, a Bosvelt o sile w obronie połączonej z chęcią grania od tyłu.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec od U-15 do U-18. W 2009 roku, na mistrzostwach Europy U-17 rozgrywanych w Niemczech, kadra zdobyła tytuł, a w finale pokonała Holandię.