
Gruziński bramkarz, który w 2009 roku obronił dwa rzuty karne w finale Pucharu Gruzji, a w 2021 roku wygrał Puchar Cypru z Anorthosisem.
Urodził się 27 stycznia 1986 roku w Tbilisi. Do piłki trafił jako dziecko, gdy chodząc z ojcem ulicą, zobaczył grających chłopców i poprosił, żeby zaprowadzić go do szkółki piłkarskiej Avaza. W bramce stanął nie z własnego wyboru: na pierwszym spotkaniu trener spojrzał na niego i powiedział, że będzie bronił. W latach dziewięćdziesiątych w jego drużynie zamiast słupków leżały kamienie, a pierwszą piłkę puścił między nogami. Przez pewien czas grał na prawej obronie, strzelił nawet gola, ale tęsknił za bramką i do niej wrócił. W 2002 roku przeszedł z Avazy do akademii Dinama Tbilisi.
W Dinamie przeszedł przez wszystkie szczeble: akademię, drugi zespół i pierwszą drużynę. Wspominał, że szans dostawał wiele, ale na początku źle je wykorzystywał, a trenerzy zmieniali się szybko: Kachaber Cchadadze, Andriej Czernyszow, Kacha Kaczarawa i Dušan Ugrin. W 2009 roku Dinamo wygrało Puchar Gruzji, a on w finale obronił dwa rzuty karne. Potem klub kupił nowego bramkarza i Loria, jak mówił, przez dwa lata siedział na ławce, aż znów dostał szansę.
Latem 2014 roku Dinamo przegrało z Aktobe w eliminacjach Ligi Mistrzów, a następnego dnia klub opuściło dwunastu piłkarzy, wśród nich Loria. Mówił, że rozstał się z Dinamem w przyjaźni i że klub jest dla niego czymś więcej niż pracodawcą, ale od dawna chciał grać w mocniejszej lidze. Przeszedł do greckiego OFI Kreta, którego trenerem był Gennaro Gattuso, a trenerem bramkarzy Gaetano Petrelli, wcześniej współpracownik Gianluigiego Buffona. Loria mówił, że od Petrellego nauczył się najwięcej i że to w dużej mierze jemu zawdzięcza swój styl gry. W Grecji obronił, jak podawał, pięć rzutów karnych.
Latem 2015 roku podpisał kontrakt z Olympiakosem Pireus, ale po kilku miesiącach go rozwiązał. Po zmianie trenera i dyrektora sportowego miał tam być rezerwowym, a jak wspominał, nie chciał oglądać Ligi Mistrzów z ławki. We wrześniu 2015 roku trafił do Krylji Sowietow Samara. W rosyjskiej ekstraklasie zadebiutował jesienią 2015 roku; zagrał też w Pucharze Rosji z Dynamem Moskwa. W sezonie 2017/2018 był wypożyczony do Anży Machaczkała, a latem 2018 roku Krylja nie przedłużyła z nim umowy.
18 stycznia 2019 roku, jako wolny zawodnik, podpisał do końca sezonu kontrakt z 1. FC Magdeburg, grającym w 2. Bundeslidze. W Niemczech konkurował z Alexandrem Brunstem. W czterech meczach z Lorią w bramce Magdeburg trzy razy wygrał i raz zremisował, a on puścił tylko dwa gole.
Latem 2019 roku związał się z Anorthosisem Famagusta, który trenował wtedy Temuri Ketsbaia, a wcześniej selekcjoner Gruzji. W Anorthosisie był pierwszym bramkarzem przez cztery sezony: w 2021 roku wygrał z klubem Puchar Cypru, a w sezonie 2021/2022 awansował do fazy grupowej Ligi Konferencji. W czerwcu 2023 roku klub rozwiązał z nim umowę za porozumieniem stron. Loria zagrał w nim łącznie 127 meczów i był siódmym zagranicznym zawodnikiem w historii klubu pod względem liczby występów.
W lipcu 2023 roku wrócił do Dinama Tbilisi po dziewięcioletniej przerwie. W sierpniu 2026 roku klub, prowadzony przez Ketsbaię, rozstał się z nim. Ketsbaia mówił, że Loria to wspaniała przeszłość Dinama, reprezentacji i gruzińskiego futbolu, ale że trzeba patrzeć w przyszłość i dać szansę młodym. We wrześniu 2026 roku Loria związał się z obecnym mistrzem Gruzji, Iberią.
Bramkarz o wzroście 197 cm. Mówił, że lubił grać aktywnie i nietypowo: skakać do piłki w różne strony i wychodzić z bramki. Bywał porównywany do Rinata Dasajewa, który słynął z gry na wyjściach. Dobrze radził sobie z piłką przy nodze, co zawdzięczał futsalowi, a przy rzutach karnych polegał na intuicji. Nie kłócił się z sędziami i nie krzyczał na obrońców, tylko im podpowiadał, bo uważał, że bramkarz powinien być najspokojniejszy na boisku. Jego wzorem był Gianluigi Buffon.
W reprezentacji Gruzji zadebiutował 27 maja 2008 roku w towarzyskim meczu z Estonią, zakończonym remisem 1:1. Po błędach w kilku ważnych meczach, z Portugalią, Włochami i Irlandią, przez dwa lata nie był powoływany. Wrócił po objęciu kadry przez Ketsbaię. Z Portugalii zapamiętał mecz z Cristiano Ronaldo: pierwszego rzutu wolnego nawet nie zauważył, drugi obronił.
We wrześniu 2012 roku w meczu z Hiszpanią w Tbilisi, ówczesnymi mistrzami świata i Europy, bronił wszystko, co poleciało w jego stronę, aż do kontuzji kolana po zderzeniu z Zurabem Chizaniszwilim, która zmusiła go do zejścia. Hiszpanie strzelili jedyną bramkę po jego zejściu. W Lidze Narodów 2018/2019 zagrał wszystkie sześć meczów grupy D przez pełne 90 minut i cztery razy zachował czyste konto.
Na Euro 2024 pojechał jako jeden z bramkarzy kadry Gruzji, która zagrała na wielkim turnieju po raz pierwszy w historii. W meczu z Czechami 22 czerwca był na ławce rezerwowych.
0
0
Minuty w sezonie
390′4 z 4 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga cypryjska | Omonia Aradipu | Liga cypryjska | 32 | 2851 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Gruzja | Mistrzostwa Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2023Eliminacje ME | Gruzja | Eliminacje ME | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2022/2023Liga cypryjska | Anorthosis Famagusta | Liga cypryjska | 25 | 2239 | 0 | 0 |
| 2021/2022Liga cypryjska | Anorthosis Famagusta | Liga cypryjska | 31 | 2790 | 0 | 0 |
| 2020/2021Liga cypryjska | Anorthosis Famagusta | Liga cypryjska | 34 | 3060 | 0 | 0 |
| 2019/2020Liga cypryjska | Anorthosis Famagusta | Liga cypryjska | 21 | 1890 | 0 | 0 |
| 2018/20192. Bundesliga | 1. FC Magdeburg | 2. Bundesliga | 11 | 986 | 0 | 0 |
| 2017/2018 | Anzhi | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Krylia Sovetov | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Krylia Sovetov | – | – | – | – | |
| 2014/2015Grecka Super League | OFI Kreta | Grecka Super League | 25 | 2250 | 0 | 0 |
| 2014/2015 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2007/2008 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2006/2007 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – | |
| 2005/2006 | Dinamo Tbilisi | – | – | – | – |
Giorgi Loria ma 40 lat. Urodził się 27 stycznia 1986 roku.
Giorgi Loria jest zawodnikiem klubu Dinamo Tbilisi.
Giorgi Loria jest bramkarzem i gra z numerem 1.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 4 mecze (stan na 21 listopada 2026).
Giorgi Loria w 2009 roku wygrał Puchar Gruzji z Dinamem Tbilisi, obroniwszy w finale dwa rzuty karne. W 2021 roku zdobył Puchar Cypru z Anorthosisem Famagusta.
Giorgi Loria opuścił Dinamo Tbilisi latem 2014 roku, dzień po porażce z Aktobe w eliminacjach Ligi Mistrzów, i przeszedł do OFI Kreta. Do Dinama wrócił w lipcu 2023 roku, a w sierpniu 2026 roku klub rozstał się z nim ponownie.
Giorgi Loria pojechał na Euro 2024 jako jeden z bramkarzy kadry Gruzji, która zagrała na wielkim turnieju po raz pierwszy w historii. W meczu z Czechami 22 czerwca był na ławce rezerwowych.
Giorgi Loria ma 197 cm wzrostu i lubił grać aktywnie, wychodząc z bramki i skacząc do piłki w różne strony. Bywał porównywany do Rinata Dasajewa, a jego wzorem był Gianluigi Buffon.