Fot. Reprezentacja Australii wywalczyła historyczny awans do finałów Mistrzostw Świata w roku 1974. Adrian Alston drugi od lewej
Z czym się kojarzą szerszemu gronu kibiców piłkarskich Mistrzostwa Świata z roku 1974? Nam, Polakom, na pewno z niesamowitą postawą naszych rodaków, którzy – dość pechowo – przegrali mecz półfinałowy i musieli się zadowolić trzecim miejscem w turnieju. Jednak większości futbolowych kibiców ów Mundial z pewnością kojarzy się z z Franzem Beckenbauerem, w geście triumfu wznoszącym w górę trofeum oraz wyśmienicie grającą ekipą Holandii, dowodzoną przez niezniszczalnego Johana Cruyffa. Po zakończeniu turnieju wszyscy zachwycali się zapierającym dech w piersiach zwodem z obrotem o 180 stopni, który wynalazł właśnie „Boski Johan”. Czy jednak na pewno?
Przypomnijmy sobie mecz fazy grupowej niemieckiego Mundialu pomiędzy reprezentacjami NRD i Australii. Ci, którzy mieli przyjemność widzieć ten mecz na żywo czy w telewizji, z pewnością skojarzą wysokiego napastnika z Antypodów, który by minąć znakomitego defensora rywali, Konrada Weisego, użył właśnie tricku określanego dziś jako „zwód Cruyffa” i to dzień przed inauguracją turnieju dla Holendrów. Kim jest ten australijski innowator? To Adrian Alston.
Reprezentacja Australii wywalczyła historyczny awans do finałów Mistrzostw Świata w roku 1974. Adrian Alston drugi od lewej (fot. ak-tsc.de)
– Robiłem to samo, na tych samych Mistrzostwach Świata. Nigdy nie słyszałem o żadnym „zwodzie Cruyffa”, to po prostu zwykła sztuczka techniczna, której łatwo można się nauczyć. – śmiał się w wywiadzie udzielonym oficjalnej stronie FIFA Alston.
Pamiętne momenty
Podobnie jak większość zawodników znajdujących się w składzie reprezentacji Australii na finały Mistrzostw Świata w roku 1974, również i Adrian Alston wywodzi się z Wysp Brytyjskich. Urodzony w Preston zawodnik był jeszcze juniorem rodzimego North End, gdy otrzymał ofertę przenosin do Australii, gdzie miał grać dla ambitnego klubiku South Coast United z Wollongong. Szybko wkomponował się w nowe dla niego środowisko.
– Myślałem, że moja australijska przygoda zakończy się zaledwie na jednym sezonie. – wspomina. – Australijczycy zapłacili za mój przelot. Do dziś mam gdzieś w domu niewykorzystany bilet powrotny. Po kilku tygodniach napisałem do swojej dziewczyny, że nie mam zamiaru wracać i lepiej by było, gdyby to ona przyleciała do Australii.
Po roku pobytu na Antypodach Alston otrzymał możliwość powołania do reprezentacji nowej ojczyzny. Wkrótce stał się silnym punktem reprezentacji Australii i miał duży udział w historycznym jej awansie do Mistrzostw Świata 1974. Co ciekawe, jeszcze przed turniejem legendarny trener rodem z RFN, Helmut Schoen, stwierdził, iż na Alstona należy uważać. W wywiadzie dla niemieckiej telewizji słynny trener miał rzec:
– Ze strony reprezentacji Australii nic nam nie grozi… oprócz Adriana Alstona.
Gdy obie reprezentacje spotkały się wreszcie na Mundialu, okazało się, że w słowach Helmuta Schoena nie było ani odrobiny przesady. Alston był prawdziwym utrapieniem dla defensywy wyżej notowanych rywali. – Pamiętam jak dziś moment, gdy minąłem Hansa-Georga Schwarzenbecka i Franza Beckenbauera i niemal strzeliłem gola. „Cesarz” był niedawno w Australii i podarował mi DVD z nagraniem tego meczu. – wspomina Alston.
Po spotkaniu wszyscy koledzy z reprezentacji Australii zazdrościli Adrianowi, gdy zamienił się koszulkami z niepowtarzalnym kapitanem reprezentacji RFN, Beckenbauerem. Dziś ten podpisany przez słynnego „Cesarza” trykot wciąż jest w posiadaniu rodziny Alstona. – Dziś należy do mojego syna. – mówi były reprezentant Australii.
Już po turnieju Alston postanowił zostać na dłużej w Europie. Dzięki znakomitym występom zwrócił na siebie uwagę czołowych klubów z Niemiec, w tym Hamburgera SV, Herthy Berlin i Eintrachtu Frankfurt. Postanowił jednak wrócić do Anglii, gdzie podpisał kontrakt z Luton Town.
– To była jedna z najgorszych decyzji w moim życiu. Powinienem jednak pozostać w Niemczech. – przyznaje po latach. – Reprezentacja RFN dopiero co zwyciężyła w Mistrzostwach Świata. Dzięki dobrym występom na Mundialu w Bundeslidze, jako piłkarz z już uznanym nazwiskiem, miałbym mocniejszą pozycję. W Anglii byłem po prostu kolejnym przybyszem z Australii.
Tu się jednak jeszcze nie kończą przygody Adriana Alstona. Po nieprzyjemnym epizodzie w Luton zaliczył trochę lepszy okres czasu w walijskim Cardiff City, by wkrótce przebyć Atlantyk i grać w NASL (North American Soccer League – poprzedniczka MLS) w barwach Tampa Bay Rowdies. W Stanach występował przeciwko takim tuzom, jak Pele, Johan Cruyff, George Best czy, ponownie, Franz Beckenbauer. Potem powrócił do Anglii, lecz jego serce pozostało w nowej ojczyźnie.
Dziś
Nikogo chyba nie zdziwi, że wojaże Alstona zaprowadziły go w końcu do kraju, który dał mu możliwość gry na najwyższym światowym poziomie. – Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną na pół roku zamieszkaliśmy w moim rodzinnym Preston. – wspomina. – Pewnego mroźnego poranka zauważyłem, jak mój syn wyciera szybę rękawem od piżamy. Zapytał mnie wtedy: „Tato, co my tu robimy?” Odpowiedziałem mu: „Wiesz co, synu? Masz rację.” Powróciliśmy więc do Wollongong i zaczęliśmy wszystko od początku.
W połowie lat 80. Alston próbował jeszcze powrócić do czynnego uprawiania sportu, jednak na krótko. W barwach Wollongong City rozegrał zaledwie jedno spotkanie.
Dziś pracuje w opiece społecznej, gdzie jego podopiecznymi są ludzie niepełnosprawni umysłowo. Do niedawna zajmował się również trenerką. Szkolił między innymi graczy Wollongong City, gdzie zakończył karierę zawodniczą oraz grającą w lidze regionalnej drużynę Bulli FC.
Adrian Alston do dziś z rozrzewnieniem wspomina momenty, gdy na Mistrzostwach Świata jak równy z równym mógł rywalizowac z czołowymi wówczas zawodnikami na świecie. – Parę lat temu Harry Kewell powiedział, że wolałby wygrać z Liverpoolem Ligę Mistrzów, niż wystąpić z reprezentacją Australii na Mundialu. Zapewne wkrótce, gdy „Socceroos” awansowali do Mistrzostw Świata w roku 2006, musiał zmienić zdanie. – kończąc, ironizuje Adrian Alston.
Statystyki:
Pozycja: napastnik
Kluby (zawodnik): Preston North End, South Coast United (1968/69), St. George (1970-72), Safeway United (1973/74), Luton Town (1974/75), Cardiff City (1975/76), Tampa Bay Rowdies (1977/78), Wollongong City (1984)
Kluby (trener): Port Kembla (1997-2004), ACT Rockets (2004), Wollongong City (2004/05), Bulli FC (2006/07)
Z czym się kojarzą szerszemu gronu kibiców piłkarskich Mistrzostwa Świata z roku 1974? Nam, Polakom, na pewno z niesamowitą postawą naszych rodaków, którzy – dość pechowo – przegrali mecz półfinałowy i musieli się zadowolić trzecim miejscem w turnieju. Jednak większości futbolowych kibiców ów Mundial z pewnością kojarzy się z z Franzem Beckenbauerem, w geście triumfu wznoszącym w górę trofeum oraz wyśmienicie grającą ekipą Holandii, dowodzoną przez niezniszczalnego Johana Cruyffa. Po zakończeniu turnieju wszyscy zachwycali się zapierającym dech w piersiach zwodem z obrotem o 180 stopni, który wynalazł właśnie „Boski Johan”. Czy jednak na pewno?
Przypomnijmy sobie mecz fazy grupowej niemieckiego Mundialu pomiędzy reprezentacjami NRD i Australii. Ci, którzy mieli przyjemność widzieć ten mecz na żywo czy w telewizji, z pewnością skojarzą wysokiego napastnika z Antypodów, który by minąć znakomitego defensora rywali, Konrada Weisego, użył właśnie tricku określanego dziś jako „zwód Cruyffa” i to dzień przed inauguracją turnieju dla Holendrów. Kim jest ten australijski innowator? To Adrian Alston.
Reprezentacja Australii wywalczyła historyczny awans do finałów Mistrzostw Świata w roku 1974. Adrian Alston drugi od lewej (fot. ak-tsc.de)
– Robiłem to samo, na tych samych Mistrzostwach Świata. Nigdy nie słyszałem o żadnym „zwodzie Cruyffa”, to po prostu zwykła sztuczka techniczna, której łatwo można się nauczyć. – śmiał się w wywiadzie udzielonym oficjalnej stronie FIFA Alston.
Pamiętne momenty
Podobnie jak większość zawodników znajdujących się w składzie reprezentacji Australii na finały Mistrzostw Świata w roku 1974, również i Adrian Alston wywodzi się z Wysp Brytyjskich. Urodzony w Preston zawodnik był jeszcze juniorem rodzimego North End, gdy otrzymał ofertę przenosin do Australii, gdzie miał grać dla ambitnego klubiku South Coast United z Wollongong. Szybko wkomponował się w nowe dla niego środowisko.
– Myślałem, że moja australijska przygoda zakończy się zaledwie na jednym sezonie. – wspomina. – Australijczycy zapłacili za mój przelot. Do dziś mam gdzieś w domu niewykorzystany bilet powrotny. Po kilku tygodniach napisałem do swojej dziewczyny, że nie mam zamiaru wracać i lepiej by było, gdyby to ona przyleciała do Australii.
Po roku pobytu na Antypodach Alston otrzymał możliwość powołania do reprezentacji nowej ojczyzny. Wkrótce stał się silnym punktem reprezentacji Australii i miał duży udział w historycznym jej awansie do Mistrzostw Świata 1974. Co ciekawe, jeszcze przed turniejem legendarny trener rodem z RFN, Helmut Schoen, stwierdził, iż na Alstona należy uważać. W wywiadzie dla niemieckiej telewizji słynny trener miał rzec:
– Ze strony reprezentacji Australii nic nam nie grozi… oprócz Adriana Alstona.
Gdy obie reprezentacje spotkały się wreszcie na Mundialu, okazało się, że w słowach Helmuta Schoena nie było ani odrobiny przesady. Alston był prawdziwym utrapieniem dla defensywy wyżej notowanych rywali. – Pamiętam jak dziś moment, gdy minąłem Hansa-Georga Schwarzenbecka i Franza Beckenbauera i niemal strzeliłem gola. „Cesarz” był niedawno w Australii i podarował mi DVD z nagraniem tego meczu. – wspomina Alston.
Po spotkaniu wszyscy koledzy z reprezentacji Australii zazdrościli Adrianowi, gdy zamienił się koszulkami z niepowtarzalnym kapitanem reprezentacji RFN, Beckenbauerem. Dziś ten podpisany przez słynnego „Cesarza” trykot wciąż jest w posiadaniu rodziny Alstona. – Dziś należy do mojego syna. – mówi były reprezentant Australii.
Już po turnieju Alston postanowił zostać na dłużej w Europie. Dzięki znakomitym występom zwrócił na siebie uwagę czołowych klubów z Niemiec, w tym Hamburgera SV, Herthy Berlin i Eintrachtu Frankfurt. Postanowił jednak wrócić do Anglii, gdzie podpisał kontrakt z Luton Town.
– To była jedna z najgorszych decyzji w moim życiu. Powinienem jednak pozostać w Niemczech. – przyznaje po latach. – Reprezentacja RFN dopiero co zwyciężyła w Mistrzostwach Świata. Dzięki dobrym występom na Mundialu w Bundeslidze, jako piłkarz z już uznanym nazwiskiem, miałbym mocniejszą pozycję. W Anglii byłem po prostu kolejnym przybyszem z Australii.
Tu się jednak jeszcze nie kończą przygody Adriana Alstona. Po nieprzyjemnym epizodzie w Luton zaliczył trochę lepszy okres czasu w walijskim Cardiff City, by wkrótce przebyć Atlantyk i grać w NASL (North American Soccer League – poprzedniczka MLS) w barwach Tampa Bay Rowdies. W Stanach występował przeciwko takim tuzom, jak Pele, Johan Cruyff, George Best czy, ponownie, Franz Beckenbauer. Potem powrócił do Anglii, lecz jego serce pozostało w nowej ojczyźnie.
Dziś
Nikogo chyba nie zdziwi, że wojaże Alstona zaprowadziły go w końcu do kraju, który dał mu możliwość gry na najwyższym światowym poziomie. – Po powrocie ze Stanów Zjednoczonych wraz z rodziną na pół roku zamieszkaliśmy w moim rodzinnym Preston. – wspomina. – Pewnego mroźnego poranka zauważyłem, jak mój syn wyciera szybę rękawem od piżamy. Zapytał mnie wtedy: „Tato, co my tu robimy?” Odpowiedziałem mu: „Wiesz co, synu? Masz rację.” Powróciliśmy więc do Wollongong i zaczęliśmy wszystko od początku.
W połowie lat 80. Alston próbował jeszcze powrócić do czynnego uprawiania sportu, jednak na krótko. W barwach Wollongong City rozegrał zaledwie jedno spotkanie.
Dziś pracuje w opiece społecznej, gdzie jego podopiecznymi są ludzie niepełnosprawni umysłowo. Do niedawna zajmował się również trenerką. Szkolił między innymi graczy Wollongong City, gdzie zakończył karierę zawodniczą oraz grającą w lidze regionalnej drużynę Bulli FC.
Adrian Alston do dziś z rozrzewnieniem wspomina momenty, gdy na Mistrzostwach Świata jak równy z równym mógł rywalizowac z czołowymi wówczas zawodnikami na świecie. – Parę lat temu Harry Kewell powiedział, że wolałby wygrać z Liverpoolem Ligę Mistrzów, niż wystąpić z reprezentacją Australii na Mundialu. Zapewne wkrótce, gdy „Socceroos” awansowali do Mistrzostw Świata w roku 2006, musiał zmienić zdanie. – kończąc, ironizuje Adrian Alston.
Statystyki:
Pozycja: napastnik
Kluby (zawodnik): Preston North End, South Coast United (1968/69), St. George (1970-72), Safeway United (1973/74), Luton Town (1974/75), Cardiff City (1975/76), Tampa Bay Rowdies (1977/78), Wollongong City (1984)
Kluby (trener): Port Kembla (1997-2004), ACT Rockets (2004), Wollongong City (2004/05), Bulli FC (2006/07)
Reprezentacja: 62 mecze/17 bramek (1969-77)
Komentarze
Nikt jeszcze nie skomentował tego tekstu. Bądź pierwszy.