Włochy
Lewonożny środkowy obrońca, który po leczeniu nowotworu wrócił do gry i zdobył z Włochami mistrzostwo Europy.
Urodził się 10 lutego 1988 roku w Vizzolo Predabissi pod Mediolanem. Jako nastolatek na pewien czas porzucił klubowe treningi i grał amatorsko z przyjaciółmi. Do zawodowej piłki wracał przez niższe ligi: w wieku 20 lat podpisał kontrakt z zespołem z czwartego poziomu rozgrywkowego, a trzy lata później zadebiutował w Serie A w barwach Chievo.
W 2012 roku trafił do AC Milan, lecz miał trudność z utrzymaniem regularności treningów i rozważał zakończenie kariery. Latem 2013 roku, już po przejściu do Sassuolo, wykryto u niego nowotwór jądra. Po operacji choroba wróciła; przeszedł trzymiesięczną chemioterapię. Zmienił codzienny tryb życia i wrócił do regularnej gry.
Gdy zainteresował się nim Leicester City, zdecydował się zostać w Sassuolo, które wspierało go podczas leczenia. W 2018 roku przeszedł do Lazio, a latem 2022 roku do Interu. Z mediolańskim klubem zdobył dwa mistrzostwa kraju, dwa Puchary Włoch i dwa Superpuchary Włoch. W 2023 roku zagrał też w finale Ligi Mistrzów, przegranym przez Inter z Manchesterem City.
Lewonożny środkowy obrońca, dobrze czujący się przy piłce. Przecina podania i wygrywa pojedynki powietrzne; potrafi też kierować ustawieniem obrony.
Nie znalazł się w kadrze Włoch na Euro 2016. Na Euro 2020, rozegranym rok później, był już w drużynie, która zdobyła tytuł. Wyszedł w podstawowym składzie w meczu 1/8 finału z Austrią, wygranym po dogrywce 2:1, i pozostał wśród rezerwowych podczas zwycięskiego finału z Anglią.
