Mistrz Malty z 2020 i 2026 roku, rozpoznawalny dzięki zielono-białym barwom i przydomkowi „Tal-Irish”.
Historyczne zaplecze klubu stanowi teren Independence Arena w Florianie, wykorzystywany wcześniej do treningów. W maju 2025 roku komisja parlamentarna zatwierdziła jego przekazanie klubowi w 45-letnią dzierżawę z obowiązkiem przeznaczenia terenu na sport.
Barwy Floriany to zieleń i biel. Przydomek „Tal-Irish” nawiązuje do irlandzkich związków miasta.
Floriana FC powstała w 1894 roku. Za jej wczesnymi sukcesami na początku XX wieku stała między innymi obrona kierowana przez Ruggieru Friggieriego. Klub związał się też z De Vilhena Band Club, z którym dzielił siedzibę i w którym wystawiano zdobyte trofea.
W latach 1989–1999 prezesem Floriany był Anthony Grech Sant. Za jego kadencji zespół zdobył mistrzostwo w sezonie 1992/93 oraz Puchar Malty w sezonach 1992/93 i 1993/94.
W 2011 roku Floriana zakończyła 17-letnie oczekiwanie na ważne trofeum, pokonując Vallettę 1:0 w finale Pucharu Malty po rzucie wolnym Ivana Woodsa tuż przed końcem spotkania. W 2017 roku ponownie wygrała puchar, tym razem pokonując Sliemę Wanderers 2:0 dzięki trafieniom Enzo Ruiza i Clyde’a Borga.
Mistrzostwo z 2020 roku otrzymała po przedwczesnym zakończeniu sezonu z powodu pandemii COVID-19: federacja przyznała tytuł liderowi tabeli z chwili przerwania rozgrywek. W finale pucharu w 2022 roku zwyciężyła Vallettę 2:1 po dogrywce; Jan Busuttil strzelił pierwszego gola i podał przy zwycięskim trafieniu Andrei Ciolacu. W 2026 roku zdobyła kolejny tytuł mistrzowski po wygranej 2:1 nad Marsaxlokk w decydującym spotkaniu: Federico Varela wyrównał, a rezerwowy Kenan Dervisagic zdobył zwycięską bramkę w doliczonym czasie.
Najważniejszą lokalną rywalizację Floriana toczy z sąsiadującą Vallettą; spotkania tych zespołów są derbami. Długą historię ma też rywalizacja ze Sliemą Wanderers, obejmująca finały Pucharu Malty od pierwszej edycji rozegranej w 1935 roku.
