W historii niemieckiego futbolu było wielu wybitnych piłkarzy. Jednak nikt za naszą zachodnią granicą nie ma wątpliwości, kto był najlepszym piłkarzem w historii tego kraju. Nikt nie ma odwagi polemizować z jego zdaniem, ponieważ Niemczech jest istną legendą. W europejskiej i światowej piłce zdobył niemal wszystko, a przez lata był ostoją niemieckiej defensywy. Mowa o futbolowym cesarzu, Franzu Beckenbauerze.
Franz Anton Beckenbauer urodził się 11 września 1945 roku w Monachium. Jego ojciec dość sceptycznie podchodził do tego, że młody Franz wiązał przyszłość piłką nożną. Mimo tego, Beckenbauer w wieku 13 lat dołączył do młodzieżowego zespołu SC 1906 Monachium. Nie zagrzał tam jednak zbyt długo miejsca. Jego marzeniem była gra w TSV 1860 Monachium, klub ten był bowiem ówcześnie najlepszy w mieście. Los chciał, że trafił do lokalnego rywala TSV, Bayernu. Stało się tak dlatego, że w finale jednego z juniorskich turniejów jego SC spotkało się właśnie z TSV. Rywale grali bardzo ostro i Beckenbauer wraz z kolegami zdecydowali się dołączyć do Bayernu, a nie do zespołu, który omal nie doprowadził do kilku groźnych kontuzji.
Beckenbauer trafił więc do Bayernu. W zespole grającym wtedy w Regionallidze zadebiutował 6 czerwca 1964 roku, w meczu z FC St Pauli. Co ciekawe, Beckenbauer był wtedy ustawiony na lewym skrzydle bądź w środku pomocy. Bayern bardzo szybko awansował do niedawno utworzonej Bundesligi. W jego barwach, oprócz Beckenbauera, grali między innymi Sepp Maier i Gerd Muller. Bawarski zespół bardzo dobrze radził sobie po awansie do najwyższej klasy rozgrywkowej, a Beckenbauer wywalczył sobie stałe miejsce w pierwszym składzie drużyny, W sezonie 1965/1966 piłkarz zdobył swoje pierwsze trofeum w seniorskiej piłce, Bayern wygrał bowiem Puchar Niemiec. Rok później „Bawarczycy” powtórzyli ten sukces, a do tego dołożyli zwycięstwo w Pucharze Zdobywców Pucharów.
W 1968 roku 23-letni wówczas Beckenbauer został mianowany kapitanem zespołu. Po roku mógł cieszyć się z tego podwójnie, ponieważ jako kapitan mógł wznieść puchar za drugie w historii mistrzostwo Niemiec dla Bayernu. Po tamtym sezonie przeniósł się na pozycję Libero, skąd mógł kierować defensywą swojego zespołu. Nadal angażował się jednak w grę w ataku. Do perfekcji opanował długie podania, dzięki którym doskonale układała się jego współpraca z Müllerem. Niezwykle udane dla Beckenbauera i Bayernu były lata 1972-1976. Jako pierwszy niemiecki klub Bayern zdobył wtedy trzykrotnie z rzędu mistrzostwo Niemiec (lata 1972-1974), a także trzykrotnie wygrał Puchar Mistrzów (1974-1976), dzięki czemu mógł zatrzymać go na stałe.
Po tym bardzo udanym okresie Beckenbauer zdecydował się na zmianę otoczenia. Zaakceptował lukratywny kontrakt z Cosmosem Nowy Jork, gdzie podczas czterech lat gry trzykrotnie zdobył mistrzostwo USA. W 1980 roku wrócił do Bundesligi. Nie grał jednak znów w Bayernie, lecz w Hamburgerze Sport Verein. Nie zawsze miał tam miejsce w podstawowym składzie drużyny, ale przyczynił się do zdobycia tytułu mistrzowskiego, który był piątym w jego karierze. W 1983 roku wrócił jeszcze na jeden sezon do Nowego Jorku, gdzie zakończył karierę zawodniczą. W Bundeslidze rozegrał łącznie 424 spotkania, podczas który 44 razy trafił do bramki rywala.
