Środkowy pomocnik z Wenlo, który w 2025 roku wygrał z Go Ahead Eagles Puchar Holandii.
Urodził się 3 marca 2000 roku w Wenlo. Zaczynał w miejscowym klubie Venlosche Boys, a w 2009 roku trafił do akademii VVV-Venlo. W 2014 roku przeniósł się do PSV Eindhoven, gdzie grał w drużynach do lat 15 i do lat 16. Po dwóch sezonach sam zdecydował, że wraca. Opowiadał, że w PSV czuł się jednym z wielu, a nie jednym z najlepszych, i że jako najmniejszy w drużynie musiał jeszcze urosnąć. Trenerowi U-17 Peterowi Unekenowi powiedział, że chce odejść, a rodzice, choć zaskoczeni, woleli szczęśliwego syna niż piłkarza w klubie, w którym nie czuje się dobrze. Uznał, że w VVV łatwiej dojdzie do pierwszej drużyny.
PSV nie zgodziło się na transfer do VVV, więc sezon 2016/2017 spędził w juniorach Venlosche Boys. Do VVV wrócił w 2017 roku.
W pierwszej drużynie VVV zadebiutował 19 kwietnia 2018 roku w Eredivisie: wszedł w 89. minucie meczu na wyjeździe z Ajaksem Amsterdam, przegranego 1:4. W pierwszym składzie zagrał 6 grudnia 2018 roku, w wyjazdowym meczu z Feyenoordem, który też zakończył się porażką 1:4. Pierwszego gola w zawodowej piłce strzelił 17 sierpnia 2019 roku, znowu w meczu z Ajaksem, tuż przed końcem spotkania przegranego 1:4. Mówił później, że to jego ulubiony gol.
Na przełomie stycznia i lutego 2021 roku podpisał dwuipółletni kontrakt z Al-Ittihad Kalba ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Nazywał to ofertą nie do odrzucenia. Wspominał, że była to przygoda finansowo atrakcyjna, ale nie zawsze czuł się tam dobrze: przez siedem miesięcy w roku było co najmniej 40 stopni, mieszkał w kurorcie nad plażą, a piłkarsko się tam nie rozwinął. Mówił, że jeden rok mu wystarczył: chciał znów grać na najwyższym poziomie w Holandii, a w ostatnich miesiącach w Emiratach grał niewiele.
W styczniu 2022 roku przeszedł do Go Ahead Eagles z Deventer. W pierwszej połowie roku prawie nie grał. Klub zakładał, że wprowadzi go powoli, ale już od początku sezonu 2022/2023 był w wyjściowym składzie. W sezonie 2022/2023 tworzył środek pola z Belgiem Philippe'em Rommensem; mówił, że grają jako dwaj „kontrolerzy” obok siebie.
W sierpniu 2024 roku, po przegranym 0:2 meczu z Willem II, w którym trener Paul Simonis zdjął go z boiska w przerwie, dostał możliwość dalszej kariery w Portugalii. Poważnie rozważał ten ruch, ale dyrektor techniczny Paul Bosvelt powiedział, że po odejściu wielu piłkarzy klub go nie puści. Linthorst mówił, że sam miał wątpliwości i był zadowolony z tej decyzji. Na chwilę stracił miejsce w składzie, ale wrócił do niego w wyjazdowym meczu ze Spartą Rotterdam i razem z Enriciem Llansaną stworzył środek pola, który od tego czasu był stałym duetem zespołu.
W Pucharze Holandii 2024/2025 Go Ahead przeszło przez Spartę Rotterdam, FC Twente, amatorski VV Noordwijk i PSV, z którym wygrało 2:1 w półfinale w Eindhoven. Linthorst grał w meczach z Twente i PSV od początku. Opowiadał, że z kilkoma kolegami od miesięcy wyobrażał sobie finał, także to, że zwycięzcy dostają szlafroki. W finale 21 kwietnia 2025 roku w Rotterdamie zagrał w pierwszym składzie i w 80. minucie zszedł z boiska. Go Ahead zremisowało z AZ Alkmaar 1:1 i wygrało 4:2 w rzutach karnych, zdobywając pierwszy Puchar Holandii w historii klubu. Dzięki temu w sezonie 2025/2026 zagrało w fazie ligowej Ligi Europy.
W maju 2025 roku przedłużył kontrakt do połowy 2028 roku. Bosvelt mówił wtedy, że Linthorst wyrósł na ważne ogniwo środka pola Go Ahead.
W Go Ahead gra jako środkowy pomocnik odpowiedzialny za kontrolę środka pola. W 2022 roku mówił, że w meczu zwykle pokonuje dwanaście do trzynastu kilometrów, bo pomocnicy i napastnicy muszą wkładać w grę dużo energii i dużo biegać. W sezonie 2024/2025 mówił, że stara się być bardziej obecny przy piłce, bo zespół może na tym skorzystać.
1
co 797 minut
1
6,6
Minuty w sezonie
797′10 z 10 meczów