
Segunda División · sezon 2026/2027
13. miejsce · 11 pkt · trener Claudio Barragan
Klub z Eldy w niebiesko-bordowych barwach, wywodzący się z grupy przyjaciół związanych z miejscowym Casino Eldense.
Nuevo Pepico Amat znajduje się przy ulicy Heidelberg w Eldzie i jest obiektem miejskim. Został otwarty 30 września 2012 roku. Jego nazwa upamiętnia José Amata Cerdána, znanego jako Pepico Amat, piłkarza i trenera futbolu oraz piłki ręcznej pochodzącego z Eldy.
Niebiesko-bordowe koszulki Eldense nawiązują do FC Barcelony, której sympatykami byli założyciele klubu. Czarne spodenki służą odróżnieniu stroju od zestawu katalońskiego zespołu.
Klub wyrósł z grupy przyjaciół zwanej „Los Cabezotas”, początkowo przyjmując nazwę Club Deportivo. Założyciele należeli do kulturalno-rekreacyjnego Casino Eldense i właśnie tam odbywali spotkania; z tego związku wywodzi się nazwa Club Deportivo Eldense. Pierwszym prezesem został Joaquín Seguí Fernández. 1 listopada 1921 roku drużyna rozegrała pierwszy oficjalny mecz z Elda FC na terenie udostępnionym przez stowarzyszenie El Progreso.
W 1925 roku Eldense dołączyło do federacji walenckiej, a dwa lata później wraz z klubami prowincji Alicante przeniosło się do federacji murcjańskiej. Mistrzostwo Segunda Regional w sezonie 1928/1929 otworzyło drogę do Primera Regional, gdzie rywalizowały między innymi Murcia, Cartagena i Elche.
W sezonie 1976/1977 drużyna Pepego Reya zajęła czwarte miejsce i awansowała do Segunda B. Po szybkim spadku odpowiedziała kolejnym mistrzostwem Tercera División i powrotem na trzeci poziom. W Pucharze Króla 1987/1988 wyeliminowała Bilbao Athletic po remisie 0:0 u siebie i wygranej 2:1 na wyjeździe, z golami Roberto Orellany. Dopiero Betis zakończył jej drogę w następnej rundzie.
Po nieudanych barażach w sezonie 2004/2005 Eldense ponownie stanęło przed szansą awansu w kolejnej edycji. Zespół Casimira Torresa pokonał Mar Menor, a następnie Gironę, wygrywając 1:0 w Eldzie i 2:0 na Montilivi. W ten sposób po piętnastu latach wrócił do Segunda B, choć pobyt zakończył się spadkiem po jednym sezonie.
Trener Galiana poprowadził drużynę do kolejnego powrotu: po mistrzostwie ligi nie wykorzystała pierwszej szansy przeciwko Marbelli, ale przeszła dalszą drogę barażową przez Arandinę i Formenterę. W decydującym meczu na Nuevo Pepico Amat Tabares i Cañadas dali prowadzenie 2:0, a końcowy wynik 2:1 zapewnił awans.
Pierwszym lokalnym rywalem było Elda FC, z którym Eldense walczyło o piłkarską przewagę w mieście. Rywalizacja doprowadziła do rozegrania meczu na neutralnym boisku La Florida w Alicante 17 stycznia 1922 roku; Eldense wygrało 1:0 i zostało mistrzem lokalnym.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
Trener · Claudio Barragan
1,22
punktu na mecz
33%
wygranych · 22% remisów, 44% porażek
2
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 5 | 2 | 2 | 1 | 9:6 | 1,60 |
| Na wyjeździe | 4 | 1 | 0 | 3 | 1:5 | 0,75 |
Nie mamy jeszcze strzelców z tego sezonu.