
Segunda División · sezon 2026/2027
16. miejsce · 17 pkt · trener Javier Calleja
Klub z Eldy w niebiesko-bordowych barwach, wywodzący się z grupy przyjaciół związanych z miejscowym Casino Eldense.
Nuevo Pepico Amat znajduje się przy ulicy Heidelberg w Eldzie i jest obiektem miejskim. Został otwarty 30 września 2012 roku. Jego nazwa upamiętnia José Amata Cerdána, znanego jako Pepico Amat, piłkarza i trenera futbolu oraz piłki ręcznej pochodzącego z Eldy.
Niebiesko-bordowe koszulki Eldense nawiązują do FC Barcelony, której sympatykami byli założyciele klubu. Czarne spodenki służą odróżnieniu stroju od zestawu katalońskiego zespołu.
Klub wyrósł z grupy przyjaciół zwanej „Los Cabezotas”, początkowo przyjmując nazwę Club Deportivo. Założyciele należeli do kulturalno-rekreacyjnego Casino Eldense i właśnie tam odbywali spotkania; z tego związku wywodzi się nazwa Club Deportivo Eldense. Pierwszym prezesem został Joaquín Seguí Fernández. 1 listopada 1921 roku drużyna rozegrała pierwszy oficjalny mecz z Elda FC na terenie udostępnionym przez stowarzyszenie El Progreso.
W 1925 roku Eldense dołączyło do federacji walenckiej, a dwa lata później wraz z klubami prowincji Alicante przeniosło się do federacji murcjańskiej. Mistrzostwo Segunda Regional w sezonie 1928/1929 otworzyło drogę do Primera Regional, gdzie rywalizowały między innymi Murcia, Cartagena i Elche.
W sezonie 1976/1977 drużyna Pepego Reya zajęła czwarte miejsce i awansowała do Segunda B. Po szybkim spadku odpowiedziała kolejnym mistrzostwem Tercera División i powrotem na trzeci poziom. W Pucharze Króla 1987/1988 wyeliminowała Bilbao Athletic po remisie 0:0 u siebie i wygranej 2:1 na wyjeździe, z golami Roberto Orellany. Dopiero Betis zakończył jej drogę w następnej rundzie.
Po nieudanych barażach w sezonie 2004/2005 Eldense ponownie stanęło przed szansą awansu w kolejnej edycji. Zespół Casimira Torresa pokonał Mar Menor, a następnie Gironę, wygrywając 1:0 w Eldzie i 2:0 na Montilivi. W ten sposób po piętnastu latach wrócił do Segunda B, choć pobyt zakończył się spadkiem po jednym sezonie.
Trener Galiana poprowadził drużynę do kolejnego powrotu: po mistrzostwie ligi nie wykorzystała pierwszej szansy przeciwko Marbelli, ale przeszła dalszą drogę barażową przez Arandinę i Formenterę. W decydującym meczu na Nuevo Pepico Amat Tabares i Cañadas dali prowadzenie 2:0, a końcowy wynik 2:1 zapewnił awans.
Pierwszym lokalnym rywalem było Elda FC, z którym Eldense walczyło o piłkarską przewagę w mieście. Rywalizacja doprowadziła do rozegrania meczu na neutralnym boisku La Florida w Alicante 17 stycznia 1922 roku; Eldense wygrało 1:0 i zostało mistrzem lokalnym.
Trener · Javier Calleja
1,21
punktu na mecz
36%
wygranych · 14% remisów, 50% porażek
3
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 7 | 3 | 2 | 2 | 11:8 | 1,57 |
| Na wyjeździe | 7 | 2 | 0 | 5 | 4:11 | 0,86 |
Najbliższy mecz: Castellón – Eldense, w sobotę 21 listopada o 18:30 (Segunda División).
Trenerem jest Javier Calleja.
Segunda División. Po 14 meczach zajmuje 16. miejsce z 17 pkt.
Eldense gra u siebie na stadionie Estadio Municipal Nuevo Pepico Amat. Stadion mieści 5776 widzów.
Eldense wyrosło z grupy przyjaciół zwanej „Los Cabezotas”, należącej do kulturalno-rekreacyjnego Casino Eldense. Z tego związku wywodzi się nazwa Club Deportivo Eldense.
Niebiesko-bordowe koszulki Eldense nawiązują do FC Barcelony, której sympatykami byli założyciele klubu. Czarne spodenki służą odróżnieniu stroju od zestawu katalońskiego zespołu.
Pierwszym lokalnym rywalem Eldense było Elda FC. Ich rywalizacja doprowadziła do meczu na neutralnym boisku La Florida w Alicante 17 stycznia 1922 roku, który Eldense wygrało 1:0 i zostało mistrzem lokalnym.
Eldense wyeliminowało w Pucharze Króla 1987/1988 Bilbao Athletic, remisując 0:0 u siebie i wygrywając 2:1 na wyjeździe. Drogę zespołu zakończył w następnej rundzie Betis.