Elvis van der Laan

Pochodzenie

Urodził się 29 lutego 2008 roku w Sztokholmie. Jego matka jest Szwedką, a ojciec Holendrem urodzonym w Groningen, więc ma szwedzki i holenderski paszport. W dzieciństwie przenosił się między Göteborgiem a Sztokholmem.

Zaczynał w akademii IF Brommapojkarna. Od 2021 roku był w IFK Göteborg, a jako 15-latek przeniósł się do największego rywala tego klubu, AIK ze Sztokholmu. Wyjaśniał, że zadecydowało zaufanie, jakim obdarzył go AIK: klub przedstawił mu plan rozwoju i grał w sposób, który mu odpowiadał, czyli ciężko pracował w obronie i pressował z dużą intensywnością. Była to dla niego pierwsza przeprowadzka bez rodziców. W młodzieżowych kadrach Szwecji i w drużynach klubowych często był kapitanem.

Kariera

Do kadry pierwszej drużyny AIK dołączył zimą 2025 roku. Zadebiutował 24 kwietnia 2025 roku w Allsvenskan, w wygranym 2:1 meczu wyjazdowym z IFK Värnamo. Trener Mikkjal Thomassen wystawił go od pierwszej minuty na lewej stronie trójki obrońców, w miejsce zawieszonego Thomasa Isherwooda. Van der Laan zagrał całe spotkanie. Thomassen mówił po meczu, że jego dojrzałość robi wrażenie, że gra z autorytetem i jest silny mentalnie.

22 lipca 2025 roku AIK ogłosiło jego transfer do FC Groningen. Miał wtedy 17 lat. Groningen pozyskało go z myślą o przyszłości, ale od razu włączyło do pierwszej drużyny. On sam mówił, że w nowym sezonie nie może się spieszyć i ma być gotowy na moment, w którym zawoła go trener. W Groningen oficjalny debiut zaliczył dopiero 9 sierpnia 2026 roku, już jako 18-latek. W meczu otwarcia Eredivisie z FC Utrecht, wygranym 2:1, wszedł na boisko w 30. minucie za kontuzjowanego Marco Rente. Tydzień później, 16 sierpnia 2026 roku, zagrał po raz pierwszy od początku, w wyjazdowym meczu z ADO Den Haag. Po tym meczu mówił, że uczył się w Szwecji nie przejmować się wszystkimi opiniami, i że rozmawia o swojej grze tylko z trenerami.

Styl gry

To prawonożny środkowy obrońca. W debiucie w AIK grał po lewej stronie trójki obrońców. Mówił, że kocha bronić całym ciałem, lubi pressing i grę z intensywnością, a poza boiskiem jest spokojny, na boisku zupełnie inny: z przyjemnością walczy w pojedynkach. W 2025 roku jako swój wzór podawał Virgila van Dijka, głównie za grę w obronie, i mówił, że zawsze chciał być środkowym obrońcą, który naprawdę dobrze broni. Jest mocny w grze głową.

Reprezentacja

Był kapitanem młodzieżowych reprezentacji Szwecji od U-16 do U-18. W kadrze U-19 zagrał w eliminacjach mistrzostw Europy. W 2025 roku mówił, że przez posiadanie holenderskiego paszportu nie myślał o niczym innym niż o grze dla Szwecji, bo tam się wychował, i że Holandia się z nim nie kontaktowała.