Davide Frattesi

Pochodzenie

Urodził się 22 września 1999 roku w Rzymie i wychował w dzielnicy Fidene, gdzie zaczynał w miejscowym klubie Asd Fidene. Do piłki zaprowadziła go mama, gdy miał cztery i pół roku: pytała pediatrę o sport, który uspokoi zbyt żywe dziecko. Najpierw grał w bramce, potem w ataku. Równolegle grał w tenisa, a jego idolem był Roger Federer. Jego ojciec całe życie kibicował Lazio i zabierał go na jej mecze.

Jako dziecko trafił do akademii Lazio i grał w niej do 16. roku życia. Roberto Muzzi, wtedy trener młodzieży Romy, wypatrzył go w derbach rocznika 1999: Frattesi biegał przez 90 minut i dobrze wybierał moment wejścia w pole karne. Muzzi polecił go Bruno Contiemu i Frattesi przeszedł do Romy. Jeden z jego trenerów z młodości, Franceschini, przesunął go na pozycję mezzali, z czego Frattesi początkowo nie był zadowolony. Z Romą zdobył Superpuchar Włoch juniorów w 2016 roku i Puchar Włoch juniorów w 2017 roku. Przyjaźnił się z Gianlucą Scamaccą, z którym dorastał w Fidene.

Kariera

Latem 2017 roku Roma sprzedała go do Sassuolo za 5 mln euro. W pierwszym sezonie nie grał i złamał piątą kość śródstopia. Potem był wypożyczany do drużyn Serie B: Ascoli w sezonie 2018/19, Empoli i Monzy. W Empoli znów trafił na Muzziego, który pracował z nim nad momentem wbiegania w pole karne i rozkładaniem sił. Gdy przed meczem z Juve Stabią trenował słabo, Muzzi posadził go na ławce i zapowiedział, że zrobi to znowu, jeśli Frattesi się nie poprawi.

Od 2021 roku grał w Sassuolo. 6 lipca 2023 roku przeszedł do Interu, który w ramach transakcji oddał Sassuolo Samuele Mulattieriego. Frattesi wybrał Inter, bo chciał grać jako mezzala w środku pola złożonym z trzech zawodników, a interesowały się nim też Roma i Milan.

U Simone Inzaghiego rzadko zaczynał mecze w podstawowym składzie, ale prawie zawsze wchodził z ławki i strzelał ważne gole w końcówkach. 22 kwietnia 2024 roku wszedł na boisko w wygranych 2:1 derbach z Milanem, które dały Interowi mistrzostwo Włoch. 6 maja 2025 roku, w rewanżu półfinału Ligi Mistrzów z Barceloną, w 99. minucie dał Interowi prowadzenie 4:3; Inter awansował do finału w Monachium.

14 sierpnia 2026 roku Inter wypożyczył go do Lazio z opcją wykupu. Frattesi mówił, że wraca do domu i chce znów czuć się ważny. Trenerem Lazio był Gennaro Gattuso, z którym pracował wcześniej w reprezentacji.

Sukcesy

• 2024 Mistrzostwo Włoch z Interem
• 2024 Superpuchar Włoch z Interem

Styl gry

To ofensywny środkowy pomocnik, który najlepiej czuje się w trójce pomocników. Sam mówi o sobie, że jest „incursore”: wbiega w pole karne, pracuje w obronie i ciągle biega. Jego siłą jest czytanie wolnych przestrzeni w ataku i ruch bez piłki; rusza w pole karne, gdy tylko kolega oddaje strzał, i dobija odbite piłki. Słabiej wychodzi mu prowadzenie piłki i rozgrywanie: woli szybko oddać piłkę i ruszyć do przodu. Sam przyznaje, że musi poprawić grę z piłką.

Reprezentacja

Przechodził przez młodzieżowe reprezentacje Włoch razem z Alessandro Bastonim. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 4 czerwca 2022 roku w Bolonii w meczu Ligi Narodów z Niemcami; o powołaniu dowiedział się od kolegi, który zadzwonił z gratulacjami. Pierwszego gola strzelił w 2023 roku w meczu o trzecie miejsce Ligi Narodów z Holandią.

Grał na Euro 2024. We wrześniu 2024 roku w Paryżu w meczu Ligi Narodów z Francją przechwycił podanie w środku pola, pobiegł w pole karne i strzelił gola, który dał Włochom prowadzenie 2:1.