Dan Burn

Pochodzenie

Dorastał w Blyth i jako dziecko kibicował Newcastle United. Uczęszczał do klubowego ośrodka szkolenia, lecz w wieku jedenastu lat usłyszał, że nie zostanie w nim na dłużej. Później grał w miejscowych drużynach juniorskich. Kiedy uczył się w college'u, w soboty pracował w supermarkecie Asda, między innymi odstawiając wózki klientów.

Kariera

Przełom przyszedł po turnieju młodych piłkarzy bez klubowych kontraktów. Darlington zaprosiło go na tygodniowy sprawdzian, a potem zatrzymało. W 2009 roku Burn zadebiutował w Football League. Wspominał, że klub miał skromne warunki: sam prał strój po meczach i suszył go nocą, by rano był gotowy.

W 2011 roku trafił do Fulham. Podczas wypożyczenia do Yeovil Town zdobył zwycięską bramkę w finale baraży o awans do Championship w 2013 roku. Grał później także na wypożyczeniu w Birmingham City, a następnie w Wigan Athletic.

W 2018 roku przeszedł do Brighton & Hove Albion. Początkowo był tam rezerwowym, a po przyjściu Grahama Pottera uwierzył, że może wywalczyć miejsce w składzie. Trener wystawiał go jako środkowego i lewego obrońcę oraz wahadłowego.

W styczniu 2022 roku Newcastle United sprowadziło go z Brighton. Powrót do klubu, któremu kibicował od dziecka, był dla niego spełnieniem marzenia. 16 marca 2025 roku na Wembley strzelił głową pierwszego gola w finale Pucharu Ligi z Liverpoolem. Newcastle wygrało 2:1 i po raz pierwszy zdobyło to trofeum.

Sukcesy

• 2025 Puchar Ligi Angielskiej z Newcastle United

Styl gry

W Brighton Potter korzystał z niego zarówno w środku obrony, jak i po lewej stronie. Burn mówił, że ludzie często oceniają go przez pryzmat wzrostu i sposobu poruszania się, podczas gdy on sam uważał, że potrafi na boisku więcej, niż mu przypisują.

Reprezentacja

Pierwsze powołanie do reprezentacji Anglii dostał w marcu 2025 roku, mając 32 lata. Zadebiutował 21 marca; wcześniej nie grał w żadnej angielskiej kadrze młodzieżowej.