England
Wychowanek Manchesteru United, mistrz Anglii z 2013 roku, autor zwycięskiego gola ze Szwecją na Euro 2012.
Urodził się 26 listopada 1990 roku w Manchesterze i wychował w dzielnicy Longsight. Od dziecka kibicował Manchesterowi United i jako dziecko trafił do jego akademii. Mówił, że od początku grał z chłopcami starszymi od siebie, co uważał za naturalne i pomocne w rozwoju. W jednym sezonie jego rocznik w akademii wygrał wszystkie mecze, co Welbeck uważał za wielki sukces tamtej grupy.
Treningi w akademii obserwował Alex Ferguson, który podchodził zamienić kilka słów z chłopcami. Welbeck wspominał, że już wtedy czuł się częścią klubu. Ferguson mówił później, że gdy Welbeck miał 16 lat, męczyły go kolana, bo szybko rósł, a potem problemy z udem, i że trzeba było poczekać, aż się wzmocni.
W pierwszej drużynie United zadebiutował we wrześniu 2008 roku w Pucharze Ligi, w meczu z Middlesbrough. W Premier League pierwszy raz zagrał 15 listopada 2008 roku, w wygranym 5:0 meczu ze Stoke City: wszedł z ławki jako 17-latek i strzelił gola z 25 metrów. W marcu 2009 roku Ferguson, dotrzymując obietnicy, że zaufa młodym, wystawił go w pierwszym składzie w finale Pucharu Ligi z Tottenhamem. Welbeck zszedł z boiska dziesięć minut po przerwie, a United wygrali po bezbramkowym remisie w rzutach karnych 4:1.
Aby grać regularnie, był wypożyczany. W styczniu 2010 roku trafił do Preston North End w Championship, a w sierpniu 2010 roku na cały sezon do Sunderlandu. Trener Steve Bruce mówił wtedy, że to młody chłopak, ale fantastycznie wpasuje się w jego kadrę.
Po powrocie do United w sezonie 2011/2012 zaczął regularnie grać w pierwszym składzie i zdobył w lidze dziewięć goli. W styczniu 2012 roku, po miesiącu przerwy z powodu urazu mięśnia, strzelił Arsenalowi zwycięskiego gola w końcówce meczu. Ferguson mówił wtedy, że Welbeck ma świetną fizyczność, ale musi jeszcze nad nią popracować. W sezonie 2012/2013 zagrał w 27 meczach ligowych i został mistrzem Anglii.
1 września 2014 roku, w dniu zamknięcia okna transferowego, przeszedł do Arsenalu. United sprowadzali wtedy na wypożyczenie Radamela Falcao, a Welbeck usłyszał, że może odejść. Arsenal został tego lata bez Oliviera Giroud, który złamał nogę. Tydzień po przenosinach Welbeck strzelił dwa gole Szwajcarii w eliminacjach Euro 2016. W marcu 2015 roku w ćwierćfinale Pucharu Anglii wrócił na Old Trafford i strzelił United zwycięskiego gola, a Arsenal wygrał 2:1. Kontuzja lewego kolana wyłączyła go z gry wiosną 2015 roku. Nie zagrał już w tamtym sezonie, w którym Arsenal obronił Puchar Anglii.
Po dziesięciu miesiącach przerwy wrócił 14 lutego 2016 roku. Wszedł z ławki w 83. minucie meczu z Leicester City, ówczesnym liderem ligi, i w doliczonym czasie strzelił głową zwycięskiego gola po rzucie wolnym Mesuta Özila. Mówił, że to była najdłuższa przerwa w jego karierze, i dziękował klubowemu sztabowi medycznemu. Arsene Wenger podkreślał, że po takiej kontuzji Welbeck jest silniejszym człowiekiem. W maju 2016 roku w meczu z Manchesterem City znów uszkodził kolano, tym razem prawe, i klub ogłosił, że czeka go dziewięć miesięcy przerwy. Z tego powodu nie pojechał na Euro 2016. Do pierwszego składu wrócił w styczniu 2017 roku w Pucharze Anglii: w wygranym 5:0 meczu w Southampton, swoim pierwszym w wyjściowej jedenastce od maja 2016 roku, strzelił dwa gole. W maju 2017 roku Arsenal znów wygrał Puchar Anglii.
W sierpniu 2019 roku jako wolny zawodnik przeszedł do Watfordu. Klub spadł z Premier League, a 6 października 2020 roku rozwiązał z nim kontrakt. 18 października 2020 roku Welbeck dołączył do Brighton & Hove Albion na rok. Trener Graham Potter mówił, że będzie uzupełnieniem ataku. Został na dłużej: zagrał z Brighton w Lidze Europy w sezonie 2023/2024, a w kwietniu 2025 roku wyprzedził Pascala Grossa i został najlepszym strzelcem klubu w Premier League. W maju 2025 roku strzelił z rzutu karnego dziesiątego gola w sezonie ligowym, po raz pierwszy w karierze osiągając dwucyfrowy wynik, i czekał na to 17 lat. Trener Fabian Hürzeler nazwał go wzorem dla młodszych piłkarzy.
Jesienią 2025 roku zdobył po dwa gole w meczach z Chelsea (3:1 na Stamford Bridge, po wejściu z ławki przy stanie 0:1) i z Newcastle United. Eddie Howe mówił po meczu z Newcastle, że to zasługa Welbecka, iż wciąż gra w ten sposób. W sezonie 2025/2026 strzelił w lidze 13 goli, najwięcej w karierze.
1 sierpnia 2026 roku Chelsea ogłosiła jego transfer z Brighton. Welbeck, mający 35 lat, podpisał umowę do 2028 roku i dołączył do drużyny Xabiego Alonso podczas przedsezonowego tournée. Mówił, że ma „ogień w brzuchu”.
To napastnik, który łączy akcje i dużo biega. Często wbiega za linię obrony, a przy tym prosto i czysto rozgrywa piłkę. Wykańcza sytuacje na poziomie oczekiwań, a bez piłki pracuje w pressingu z dużą intensywnością. Eddie Howe zwrócił uwagę na jego umiejętność uciekania obrońcom i spokój przy wykończeniu. W Brighton często wchodził z ławki i strzelał w ten sposób ważne gole.
W reprezentacji Anglii zadebiutował w marcu 2011 roku w towarzyskim meczu z Ghaną. Na Euro 2012 strzelił zwycięskiego gola w meczu ze Szwecją: po rajdzie Theo Walcotta i jego dośrodkowaniu zagrał piętą. Spotkanie w Kijowie Anglia wygrała 3:2.
Na mundialu w Brazylii w 2014 roku zagrał w pierwszym składzie w obu przegranych meczach: z Włochami i Urugwajem. W eliminacjach Euro 2016 był drugim strzelcem Anglii, z sześcioma golami w pięciu meczach. Z powodu kontuzji nie zagrał na Euro 2016. Na mundialu w Rosji w 2018 roku wszedł z ławki w jednym meczu, z Belgią, a Anglia zajęła czwarte miejsce. Ostatni mecz w kadrze rozegrał we wrześniu 2018 roku ze Szwajcarią. Jesienią 2025 roku, gdy był najskuteczniejszym Anglikiem w Premier League, mówił, że drzwi do kadry są otwarte. Selekcjoner Thomas Tuchel nie powołał go jednak na mundial 2026.
3
co 77 minut
0
7,7
Minuty w sezonie
231′3 z 3 meczów
